You are from: United States, Go to our American website.

Projects Abroad

Sociaal project in Nepal door Bernadette Wols

Sociaal project in Nepal door Bernadette Wols

Al best lang wilde ik vrijwilligerswerk gaan doen. Maar ik dacht dat er alleen projecten waren die een half jaar of een jaar duurden. En na mijn middelbare school wilde ik eigenlijk geen tussenjaar nemen. Geen vrijwilligerswerk dus, althans, dacht ik. Want toen ik bij toeval op de site van Projects Abroad kwam en zag dat er ook projecten van een maand waren, ging er een wereld voor me open. Letterlijk.

Ik heb voor Nepal gekozen omdat ik er eigenlijk niet zoveel van af wist, maar toen ik het ergens intypte, kreeg ik het meest schattige plaatje van een kleine boedistische monnik in zo’n oranje kleed. Toen was de keuze gemaakt en ik ging naar Nepal.

Ik ben in mijn eentje naar Nepal gegaan en dat is een goede keuze geweest. Je maakt zo sneller contact met anderen. Wel dacht ik dat iedereen net zoals ik rond de 18 jaar zou zijn, maar de meeste waren toch ouder. Maar dat heb ik zeker niet als negatief ervaren.

In Nepal deed ik een care project. Ik werkte op een school en op die school was je vrij om te doen wat je wilde. Er waren vaak klassen zonder leraar en die ving je dan op door spelletjes te spelen met de kinderen, te gaan schilderen of buiten te gaan voetballen. Wel moest ik de eerste week wennen aan dat er op school geen instructies werden gegeven. Je moest zelf met ideeën komen en dat kostte soms best wat creativiteit. Daarom kan ik mensen die daar zich niet zo in kunnen vinden de 2-week special aanbevelen, waarin je met een vaste groep aan het werk gaat onder begeleiding van Projects Abroad medewerkers.

Naast dat ik op school werkte, woonde ik in een gastgezin. Een heel lief gezin dat zeer geïnteresseerd was in de achtergrond van de vrijwilligers. In ons huis zaten we met tien man dus dat was een drukke boel. We hadden in ons huis vrijwilligers uit: Ierland, Engeland, Polen, Duitsland, België en Frankrijk. Heel gevarieerd en heel gezellig.

Van mijn gastgezin naar de school waar ik werkte was het anderhalf uur. Dat was volgens mij wel uitzonderlijk lang. Maar dat vond ik niet erg. Onderweg was er elke keer weer genoeg te zien. Eerst moesten we met een grote bus, en daarna in een microbusje (wat dat is moet je zelf ervaren, maar het is heel bijzonder).

Wat leuk was, was dat de staff ook enkele tripjes of dagjes regelden. Zo was er een trip van een weekend naar een heel mooi meer en hebben we een dinner gehad met alle vrijwilligers op het dak van een hotel. Hierdoor leer je ook vrijwilligers kennen die niet op dezelfde school werken als jij, maar die op andere plaatsen werken.

Sociaal project in Nepal door Bernadette Wols

Wat ik ook erg prettig vond aan Projects Abroad is dat je genoeg tijd krijgt om zelf het land en de cultuur te leren kennen. Zo mag je afhankelijk van hoelang je vrijwilligerswerk doet een paar dagen vrij nemen en daarnaast heb je in de weekenden ook vrij.

Voor mij is het een hele mooie maand geworden waarin ik veel van het land heb gezien, veel kinderen een lach op hun gezicht heb gegeven en ook wel ben veranderd. Het is niet zo dat toen ik thuis kwam ik geen tv meer keek en computers vermeed. Maar ik ben meer volwassen, onafhankelijker en waardeer de kleine dingen meer.

Mijn tijd in Nepal is echt een van mijn beste maanden uit mijn leven tot nu toe! En ik zou het ook aan iedereen aan kunnen raden.

Voor de mensen die gaan; veel plezier en ga, als je van vlees houdt, langs bij K-too!

Groetjes, Bernadette

Bernadette Wols

Terug naar de ervaringsverhalen

Vertel jouw vrienden over deze pagina:

Terug naar boven ▲