You are from: United States, Go to our American website.

Projects Abroad

Public Health Project in Ghana door Charlotte Ruben

Charlotte Ruben

Mijn naam is Charlotte Ruben en ik ben 19 jaar. Mijn allergrootste droom is geneeskunde studeren, maar helaas ben ik voor het komende studiejaar uitgeloot. Om mijn kansen op inloten te vergroten, en ook omdat ik altijd heb geroepen bij uitloting naar Afrika te gaan om vrijwilligerswerk te doen, ben ik in oktober 2012 vertrokken naar Ghana. De drie maanden die ik daar heb doorgebracht zijn absoluut de beste uit mijn leven geweest. Ik heb zoveel gezien, geproefd, ervaren en gedaan dat ik nog altijd bezig ben met verwerken. Er gaat dan ook geen dag voorbij dat ik niet denk aan Ghana en de mensen die ik daar heb ontmoet.

Charlotte Ruben

Ik heb gewerkt in het 'Public Health Project', een relatief nieuw project in Ghana. Daardoor was het niet altijd duidelijk hoe dingen het best aangepakt konden worden.. Maar door als vrijwilligers samen de koppen bij elkaar te steken werd menig probleem snel opgelost en hebben we iedere dag onze werkzaamheden goed kunnen uitvoeren.

Ondanks mijn geringe ervaring en het feit dat ik geen enkele opleiding behalve het VWO had gedaan, heb ik onwijs veel mogen en kunnen doen. De werkzaamheden van maandag tot woensdag betroffen de Ghanese bevolkingsgroep boven de 18 jaar. Deze dagen spendeerden we voornamelijk op markten, trotro stations en andere openbare locaties. Doordat we elke dag op een andere locatie werkten heb ik veel gezien van de omgeving, iets wat ik als grote plus heb ervaren.

Charlotte Ruben

We boden een gratis ‘health check-up’ aan, waarbij van elk persoon de BMI werd berekend, de bloeddruk en suikerspiegel gemeten en onderzocht of die persoon positief of negatief voor Hepatitis B was. Al deze gegevens werden per individu verzameld op papier, waarna iedereen persoonlijk uitleg kreeg over de verkregen resultaten. Meestal deden onze supervisors dit in Twi (de lokale taal), maar als de persoon Engels kon verstaan mochten ook wij de uitleg geven.

Op het eerste gezicht lijken deze werkzaamheden misschien niet zo interessant, maar de meeste Ghanezen zijn nog nooit bij een dokter geweest en hebben daardoor geen idee wat hun gezondheid betreft. Voor hen staat dik zijn bijvoorbeeld gelijk aan rijkdom en is seksuele voorlichting nog altijd een taboe. Ze waren dan ook stuk voor stuk zeer nieuwsgierig en vonden het geen enkel probleem om uren in de rij te staan. De onderzoekjes en verschillende voorlichtingen zijn dus absoluut van belang om de gezondheid van de bevolking te verbeteren. Zeker op lange termijn.

Charlotte Ruben

De donderdag en vrijdag stonden in teken van het kind. We reisden naar scholen en weeshuizen om de kinderen te controleren op hoofdinfecties, zoals schimmel en ringworm, en wonden die soms ernstig geïnfecteerd waren. En dan behandelden we die. Het was soms erg heftig om te ontdekken hoe deze kindjes aan hun wonden kwamen; meer dan eens zagen we een duidelijke afdruk van de houten stok van de leraren voorbij komen, en de wonden op de voeten werden regelmatig veroorzaakt door gebrek aan schoeisel. Ook brandwonden, veroorzaakt door spetterende olie tijdens het koken, waren een veelvoorkomend probleem. Om het voor het kindje zo aangenaam mogelijk te maken was het hard nodig geduld te hebben en vertrouwen te scheppen. Zeker bij de kinderen die nog nooit in hun leven een blank persoon hadden gezien. Als zo een angstig kindje aan het eind van de dag mijn hand niet meer los liet, wist ik dat ik het goed had aangepakt. De waardering was immens.

Charlotte Ruben

Naast de praktijkervaring die ik tijdens mijn werk heb opgedaan, heb ik ook geleerd op een duidelijke manier voorlichting te geven, aangezien we regelmatig presentaties over HIV/Aids en Hepatitis B hielden. Vaak testten we achteraf de opgedane kennis aan de hand van door ons verzonnen spelletjes.

Zowel de volwassenen als de kinderen lieten hun dankbaarheid altijd blijken. Zo zijn we toegezongen en gezegend in de kerk en kregen we regelmatig een overheerlijke maaltijd en drank aangeboden na onze werkzaamheden. We zijn zelfs een keer gehuldigd, waarbij we handgemaakte sjaals en armbandjes mochten ontvangen en duizend keer op de foto zijn gegaan.

Charlotte Ruben

Ik heb ook nog een week op de kinderafdeling doorgebracht. Dit was erg indrukwekkend. De slaapzalen zijn zo kaal en onhygiënisch dat de zieke kindjes amper een kans hebben te genezen. Vooral ernstige malaria en grote, geïnfecteerde brandwonden kwamen erg veel voor. De onwetendheid van de zusters, die voortkomt uit de hiërarchie die nog altijd heerst, is helaas groot.

Het kwam regelmatig voor dat er bij een ziek kindje te laat werd ingegrepen, omdat er gewacht moest worden op de arts die alleen in de ochtenden aanwezig was in het ziekenhuis. Hierdoor stierven kindjes aan simpel te behandelen ziektes. Tijdens mijn tijd in dit ziekenhuis heb ik voornamelijk gepraat met en tot de zusters om hen bewuster te maken van hoe het anders kan. Gelukkig stond de bevolking erg open voor suggesties, maar helaas kunnen woorden vaak niet worden omgezet tot daden. Uiteraard hebben ook de kindjes mijn volle aandacht gekregen. Het voelde als een enorme overwinning als er op het gezichtje van een ziek kindje een glimlach tevoorschijn kwam door een simpele aanraking of kalmerende woorden van mijn kant. Zo blijkt dat er weinig nodig is voor geluk.

Charlotte Ruben

Naast mijn officiële werkzaamheden heb ik samen met alle andere vrijwilligers mogen meehelpen met het organiseren en uitvoeren van twee van de drie Hepatitis B vaccinatiedagen in een weeshuis. De eerste dag verliep vlekkeloos onder onze leiding. Een maand later vond de tweede vaccinatiedag plaats. Aangezien een deel van de vrijwilligsters die er de eerste dag bij waren al vertrokken was uit Ghana heb ik de volledige leiding op me genomen. Behalve het leidingaspect heb ik tijdens deze twee dagen ook officieel leren vaccineren!

Een gemiddelde werkdag duurde van 9 tot 14 uur. Dit lijkt erg kort, maar aangezien alles plaats vindt in de hete buitenlucht is die vrije tijd 's middags echt nodig om bij te komen voor de volgende dagen. Mijn vrije middagen bracht ik door in de stad of bij mijn familie thuis. In de stad was een Vodafone internetcafé, waar ik 1x per week naar toe probeerde te gaan om het thuisfront door middel van mijn blog op de hoogte te stellen van mijn ervaringen. Echter had ik daar vaak geen tijd voor, omdat ik het te leuk vond om te genieten van de lokale gerechten die op iedere hoek vers werden bereid (voor gemiddeld 3 cedi at ik de meest heerlijke rijstgerechten met vers gemaakte stews!), het verse fruit van de verkoopvrouwtjes te kopen (een hele papaja, ananas of mango voor 2 cedi), simpelweg te kijken naar de mensen op een lokale markt of zelf bekeken en aangeraakt te worden door alle schattige kindjes.

Charlotte Ruben

Ook thuis vond ik het heerlijk; mijn gastgezin (de familie Boateng) bestond uit 18 mensen, dus er was altijd wel iemand in de buurt. Zo heb ik veel gespeeld met mijn zusjes, hielp ik mijn broertje regelmatig met zijn huiswerk, werd ik zelf door mijn broers geholpen met het wassen van mijn kleding in een teil en leerde ik koken van mijn lieve tante.

In de weekenden reisden we vaak met de hele groep vrijwilligsters naar de mooie trekpleisters van Ghana. Ondanks het vele geduld dat nodig is om op bestemming te komen, door middel van zeer lange en gammele trotro-ritjes, heb ik van ieder moment genoten. Zo ben ik in het noorden op safari geweest en heb ik in het zuiden mijn ogen uitgekeken op de prachtige stranden en in kleine dorpjes. Oasis Beach Resort is hierbij een aanrader omdat dit centraal ligt voor de verschillende uitstapjes, o.a. die naar het dorp op palen (Nzulezo), de verschillende forten uit de Nederlandse slavernijgeschiedenis (Elmina en Cape Coast Castle) en Kakuma National Park, 1 van de 5 regenwouden ter wereld waar in boomtoppen kan worden gelopen. Op vrijdag en zaterdag werd in Oasis ook altijd een feestje gebouwd; lekker om voor even onze gedachten te kunnen verzetten, aangezien de verschillende indrukken ons niet in de koude kleren gingen zitten.

Charlotte Ruben

In de buurt van waar ik verbleef, was er veel te doen. Zo was er de grootste openluchtmarkt van West-Afrika en zijn er de prachtige Kintampo watervallen en het apendorpje in Boabeng-Fiema makkelijk te bereiken.

De hoofdstad Accra is ook zeker de moeite waard om te bezoeken, met o.a. het Cultural Center voor prachtige souvenirs. Hieruit blijkt maar weer hoeveel Ghana te bieden heeft!

Kerst, Oud&Nieuw en mijn verjaardag heb ik allemaal in Ghana gevierd. Hoewel mij dat eerst best moeilijk leek, ben ik ontzettend blij dat ik ook die dagen in Ghana heb mogen meemaken. De vriendschappen die ik heb gesloten met de medevrijwilligers, de lokale bevolking en mijn gastgezin hebben ervoor gezorgd dat de feestdagen van 2012 voor mij onvergetelijk zijn geworden. Zo heeft mijn gastgezin een groot verjaardagsfeest voor mij gegeven, waar een mega buffet, vuurwerk en al hun vrienden bij aanwezig waren en heb ik Oud&Nieuw op het strand van Cape Coast doorgebracht met de feestende en dansende lokale bevolking.

Charlotte Ruben

Mijn belangrijkste tips om alles uit je Ghana reis te halen zijn: je open op te stellen voor al het nieuws en proberen te leven als de lokale bevolking. Dit doe je door veel tijd door te brengen met je gastgezin, eten te kopen van straat en gesprekken aan te gaan met iedereen die op je pad komt. Alleen dan zul je ervaren hoe gastvrij, lief en behulpzaam de Ghanese bevolking is. Niets is hen te veel en ze helpen de 'obrunis' (blanke mensen) maar al te graag.

Ik hoop jullie voldoende verteld te hebben over mijn tijd in Ghana en ik wil Projects Abroad graag bedanken voor de prachtige ervaring die zij hebben mogelijk gemaakt voor mij. Ik raad iedereen aan om met deze organisatie net zo een prachtige reis te maken als ik heb gedaan.

Lieve groetjes,

Charlotte

P.S.: Ik heb inmiddels de eerste ronde van de decentrale selectie voor de opleiding geneeskunde achter de rug, en de ervaring en aanbevelingsbrieven die ik in Ghana heb gekregen hebben mijn CV zeker prachtig aangevuld. Ik ben dan ook zeer positief over het effect dat vrijwilligerswerk kan hebben op de selectie voor geneeskunde.

Charlotte Ruben

Charlotte Ruben

Terug naar de ervaringsverhalen

Vertel jouw vrienden over deze pagina:

Terug naar boven ▲