You are from: United States, Go to our American website.

Projects Abroad

4 Week Special Care & Community in Ghana door Cornelie Castelein

In de zomer vorig jaar besloot ik dat ik de eerstvolgende zomervakantie iets bijzonders wilde doen. Op Facebook las ik een verhaal van een meisje dat in haar zomervakantie vrijwilligerswerk in Afrika had gedaan en dat sprak mij erg aan. Mijn hele leven ben ik al bezig met mensen helpen, zoals door geld in te zamelen voor goede doelen dus vandaar dat ik dacht dat zo’n reis goed bij mij zou passen. Na wat online research kwam ik uit bij de organisatie Projects Abroad en in oktober ging ik samen met mijn moeder en mijn opa naar de open dag in Utrecht. Ik was dolenthousiast en wist het zeker: komende zomervakantie ga ik vrijwilligerswerk doen. Ik besloot dat ik naar Ghana wilde en na even twijfelen leek mij de 4 Week Special de beste keuze. Met die reis zou ik nooit alleen zijn en bovendien omringd door leeftijdsgenoten!

4 Week Special Care & Community in Ghana

Na alle voorbereidingen en de nodige fundraising vloog ik op 12 juli met een groep Nederlanders die ik van te voren al had leren kennen naar Accra. Toen ik het vliegtuig uitkwam werd ik overvallen door de hitte, maar dat gevoel verdween snel. We werden opgewacht door een enthousiaste groep medewerkers van Projects Abroad en daarna met busjes naar het hostel in Accra gebracht om te overnachten. De volgende ochtend vroeg werden we naar onze locaties gebracht, in mijn geval Cape Coast. De reis naar Cape Coast duurde zo’n 2,5 uur en ik keek – ondanks mijn vermoeidheid – mijn ogen uit. Van bijslapen was geen sprake omdat we constant door elkaar werden geschud. Ook verharde wegen zijn in Ghana bij lange na niet van westerse kwaliteit.

We hadden de hele zondagmiddag de tijd om ons te settelen, bij te slapen en om elkaar te leren kennen. Ik sliep in een gastgezin met dertien andere vrijwilligers: drie Denen, vijf Engelsen, twee Japanners, een jongen uit Ierland en nog twee Nederlandse meisjes. Het was in eerste instantie erg moeilijk om namen te onthouden maar gelukkig gingen we maandag naar een introductiedag bij het Projects Abroad office. Daar deden we spelletjes om elkaar te leren kennen. De komende vier weken zouden wij namelijk non-stop bij elkaar zijn, bij elkaar in het gastgezin wonen en hetzelfde project doen. We kregen meteen te maken met de eerste verassingen: de wc die óf slecht óf niet doorspoelt, drinken uit een plastic zakje... Toch went het snel en vond ik het helemaal niet moeilijk om mij aan te passen.

4 Week Special Care & Community in Ghana

Op dinsdag begonnen we dan met het echte werk: wij gingen naar een school in Moree, een klein vissersdorpje. Er waren daar nog nooit vrijwilligers geweest dus de kinderen waren dolenthousiast. Om de dag moesten we lesgeven aan kindergarden 1 en 2. We splitsen ons op in twee groepen van 7 aangezien er twee kindergarden 1 en twee kindergarden 2 klassen waren. De klassen waren gigantisch.

Tachtig kinderen in een klas met maar ruimte voor veertig...
We stonden flabbergasted voor de klas toen ons duidelijk werd dat wij les moesten gaan geven. In het begin was dat lastig, maar al snel kregen we de smaak te pakken. De kinderen, vooral kindergarden 1, spraken slecht Engels. Het was dus handen en voeten werk en een hoop schreeuwen omdat ze anders niet luisterden. Het werd ons pas echt duidelijk hoe arm de kinderen waren toen we de kinderen stickers gaven om hun werkjes mee te versieren. Ze hadden geen idee wat dat waren en toen ze erachter kwamen hoe het werkte, sloegen ze elkaar de hersens in om elkaars sticker te stelen. Dat was heel heftig en moeilijk om te zien. Na de lunch – die werd gebracht naar de school – gingen we bezig met het verven van de school.

In het weekend gingen we naar het Safari Beach Resort. Om 04.15 werden we al gewekt omdat de buschauffeur een uur te vroeg aankwam – de timing van de Ghanezen is ietwat dubieus – en gingen we op weg. De reis in het busje was verschrikkelijk maar het was het waard. We hadden een hele dag om alleen maar te relaxen, te zwemmen in de zee – pas op voor de stroming! – en kokosnoten te drinken. We sliepen in groepjes in de idyllische huisjes met rieten dak.

4 Week Special Care & Community in Ghana

Na twee fantastische weken in Cape Coast was het tijd om afscheid te nemen en dat was toch moeilijk. De kinderen waren zo dankbaar en dan moet je ze weer achterlaten... Gelukkig gingen we door naar een andere fantastische bestemming: the Hills. Het is daar zo anders dan in Cape Coast. Overal groen en heuvels, veel minder vies en geen rare geuren. Ons gastgezin was hier geweldig. Zo gastvrij en aardig! Onze dagbesteding leek erg op in Cape Coast, behalve dat we thuis lunchten en begonnen met pleisteren en schilderen en de dag eindigden met de kinderen helpen in een kinderopvang.

De kinderen waren op de kinderopvang een stuk jonger dan op de school: ongeveer tussen de twee en vijf jaar oud. Toch was het een stuk makkelijker dan in Cape Coast omdat de kinderen gewend waren aan vrijwilligers. Ze spraken daardoor al een beetje Engels en ze sloegen elkaar niet in elkaar voor een beetje aandacht van ons.

En na twee weken was het zover... Na vier weken met elkaar te zijn opgetrokken was het afscheid erg moeilijk. Na alle knuffels en de nodige tranen op het vliegveld was het dan toch tijd om te vertrekken. Ik heb de geweldigste maand uit mijn leven gehad en zal alle fantastische mensen die ik heb ontmoet en de toffe dingen die ik heb gedaan nooit vergeten. Ik heb vrienden voor het leven gemaakt en ervaringen opgedaan die me altijd bij zullen blijven.


Groetjes, Cornelie


Cornelie Castelein

Terug naar de ervaringsverhalen

Vertel jouw vrienden over deze pagina:

Terug naar boven ▲