You are from: United States, Go to our American website.

Projects Abroad

Vrijwilligerswerk in Tanzania op een medisch project door Daniël van der Veen.

Angel en ikEindelijk na acht uur vliegen landt mijn vliegtuig op vliegveld Kilimanjaro. Een jongensdroom die eindelijk in vervulling gaat. Hoe lang ik al vrijwilligerswerk in Afrika wil doen weet ik al niet meer, héél lang al! De dag is snel verlopen en daar sta ik dan, in het donkere Tanzania, ver van huis, ver van mijn vrienden, maar klaar voor alles dat Tanzania mij kan gaan bieden.

Pas rond middernacht kom ik aan bij mijn gastgezin. Ze wonen in een buitenwijk van Arusha, in de woonwijk Sakina. Het huis is groot en tot mijn verbazing heb ik zelfs een kamergenoot, Kai uit Canada. We delen samen een kamer en een badkamer. Deze badkamer bevat zelfs een westers toilet en een douche. Mijn gastmoeder is echt geweldig, mijn gastvader doet safari’s en is dus bijna nooit thuis en daarnaast is er kindje, Angel van 3 jaar. Zij is echt geweldig, maar af en toe maakt ze me ook helemaal gek.

De volgende dag begint al weer vroeg. Allereerst een ontmoeting met alle enthousiaste medewerkers van Projects Abroad, gevolgd door een rondleiding door de stad. Ik voel verdwaalt in een film, alles lijkt nog zo onwerkelijk. De meeste wegen zijn niet geasfalteerd, maar bestaan uit zand. Ze zijn totaal niet vlak, maar met enorme kuilen. De huizen zijn gelijkvloers, klein en meestal armoedig. De lokale markten zijn gevuld met fruit, vis en kruiden en het is er altijd druk. En als blanke westerling trek je dan ook enorm veel bekijks, want veel blanken zien ze hier niet.

SafariDe dag erop ga ik voor het eerst naar mijn stage-adres, West Meru District Hospital in Tenguru. Het is een van de grotere ziekenhuizen in de omgeving, bestaande uit 5 afdelingen. Totaal werken er maar 8 artsen, ongeveer 10 clinical officers en 30 verpleegsters. Er is ruimte voor 80 patiënten en elke dag komen er zo’n 200 patiënten naar het ziekenhuis voor medisch advies. Gelukkig kunnen de meesten direct weer naar huis na het ophalen van hun medicatie, maar toch is het er een komen en gaan van mensen. Daarnaast beschikt het ziekenhuis over een mogelijkheid tot het maken van röntgenfoto’s en hebben ze twee operatieruimtes. Het is elke dag een uur rijden met de DelaDela, de lokale bus. Of beter gezegd, een volkswagen busje welk gevuld kan worden met meer dan 20 mensen. Een ongelofelijke, maar super ervaring welke niet snel verveeld.

Operatie bijwonenElke dag begint met een overdracht van alle belangrijke gebeurtenissen van de nacht. Tijdens de overdracht wordt er onder andere besproken welke patiënten er nieuw zijn en hoe het gaat met de overige patiënten. Dit begint elke ochtend om half 8, dus dat betekent elke dag vroeg opstaan. Na de overdracht wordt er soms les gegeven en anders heb je tijd om rustig te ontbijten. Naast het ziekenhuis zit een klein restaurant waar je heerlijk kan ontbijten voor maar 500 Tanzaniaanse Schilling wat omgerekend 40 cent is. Na het ontbijt doet de dokter zijn ronde en loop je mee. En hoewel ik ze blijf vertellen dat ik ‘unasoma udaktari’ (geneeskundestudent) ben, blijven ze me zien als dokter en vragen steeds mijn mening over wat te doen. Na de ronde is het rond zoeken naar werk, maar altijd kunnen ze wel ergens een helpende hand gebruiken en overal ben je welkom.

Zo beland je de ene keer midden in een operatie en help je de andere keer met het ingipsen van armen en benen. De volgende dag heb je te maken met een amputatie of het verschonen van wonden. Werk voldoende en soms maak je dan ook zeer lange dagen. Maar een betere praktijk school is er niet. Veel dingen waar de meeste geneeskundestudent pas in hun 4e, 5e of 6e jaar mee in aanraking zullen komen, heb ik al mogen ervaren. En daarnaast leren in de praktijk zorgt ervoor dat je dingen beter onthoudt.

Natuurlijk betekent stage niet alleen maar werken. In het weekend zijn we net zo goed toerist en dat betekent dat ik voldoende heb gezien. Je kan Afrika natuurlijk niet verlaten zonder op safari te zijn geweest en met alle vrijwilligers is het niet moeilijk om een groep te vinden die met je mee wil. Safari is op zichzelf al echt een geweldige ervaring, olifanten van zo dichtbij zien dat je ze bijna kan aanraken. Leeuwen op jacht te zien of te zien rondlopen met hun welpen, dat blijft te onbeschrijfelijk voor woorden. Daar komt nog eens bij, dat ik op safari ging met mensen van 5 verschillende nationaliteiten en uit 4 verschillende continenten. Dat is ‘a once in a lifetime experience’. Naast safari kan je ook berg gaan klimmen. Kilimanjaro is de hoogste berg in heel Afrika, welke je even op en neer kan binnen 6 dagen en dan zijn er nog tal van andere dingen die je kan doen en bezichtigen.

Helaas komt er altijd een einde aan een trip en voor mij kwam dit einde na 6 weken. Dan moet je vaarwel zeggen tegen alle nieuwe vrienden die je hebt gemaakt, lokale vrienden, maar ook vrienden van over de hele wereld. Het zal een ervaring worden die je je levenlang zal heugen. Die je kijk op de wereld heeft veranderd. En als je dan terug komt in Nederland, dan besef je, dat wij echt niet te klagen hebben.

Groetjes Daniël

Daniël van der Veen

Terug naar de ervaringsverhalen

Vertel jouw vrienden over deze pagina:

Terug naar boven ▲