You are from: United States, Go to our American website.

Projects Abroad

Esther Beukhof – Costa Rica – Natuurbehoud

Een maand lang na mijn eindexamens van de middelbare school heb ik de eer gehad om in Parque Nacional Barra Honda te mogen werken, genieten en te leven als vrijwilliger voor Projects Abroad in een Natuurbehoud project. Het was een geweldige ervaring en ik zal er met alle plezier wat meer over vertellen.

Mijn vliegreis naar Costa Rica liep voorspoedig en samen met twee andere nieuwe vrijwilligers ben ik met de bus en door iemand van Projects Abroad naar Barra Honda gebracht. In de middag kwam ik aan. Mijn eerste indrukken waren erg goed. De andere vrijwilligers zaten heerlijk in een hangmat te lezen, een potje te kaarten of gewoon lekker te relaxen. In de maand dat ik er was (juni) waren er meestal 10 tot 15 vrijwilligers.

De huisjes waar je slaapt

Bij de ingang van het park stonden alle belangrijke gebouwen. Er waren drie soorten bungalows met elk drie stapelbedden en een eigen badkamer. Ook was er een gebouw met een kantoor waar bijvoorbeeld een computer met internet stond en er was een overdekt gedeelte met picknicktafels, een keuken en een grote tv (!) waar we aten. Bij elke maaltijd aten we sowieso altijd rijst en bonen. Daarbij zat bijvoorbeeld ’s ochtends roerei en een tortillapannekoekje en ’s middags en ’s avonds lekker vlees met een sausje, salades, groente, fruit en soms zelfs een beetje pasta of patat. In het begin moest ik vooral wennen aan de rijst en de bonen tijdens het ontbijt, maar vertrouw me, op een gegeven moment wil je niets liever. En ketchup of chilisaus kunnen wonderen doen!

De volgende dag begon het pas echt voor mij en moest ik aan de bak. Om half 8 was er ontbijt, daarna werd er van half negen tot ongeveer half 12 gewerkt en om 12 uur was er lunch. Tot half 4 hadden we vrij en daarna werd er nog tot half 6 gewerkt. Om 6 uur werd het avondeten geserveerd en daarna kon je de rest van de avond doen waar je zin in had. Deze tijdsindeling vond ik erg prettig, vooral de lange pauze ’s middags. Als het lekker weer was, gingen we vaak tijdens deze pauze naar het zwembad (een paar minuten lopen) of naar een waterval in het park om even af te koelen. ’s Avonds gingen we minstens één keer per week naar Manuels bar (eveneens bij het zwembad) om gewoon lekker te kletsen en wat te drinken, te pokeren of om zelfs te dansen op geweldige lokale muziek. Zaterdag en zondag hadden we gewoon vrij en kon je eventueel met de bus (waar ook heerlijk de muziek aanstond) naar Nicoya (de dichtstbijzijnde grote plaats in de buurt) of ergens anders heen.

VleermuizenprojectWat voor werk kun je nu precies verwachten? Op het moment dat ik er was, hadden we drie projecten. Het eerste was het vlinderproject. Op maandag werden er op verschillende plekken in het park zogenaamde ‘butterfly traps’ opgehangen en de volgende dag mochten we de vlinders er één voor één uithalen en kijken welke soort het is. Dit alles werd genoteerd. Ten tweede was er het cameraproject en ten derde was er nog het vleermuizenproject. Op donderdag gingen meestal vier vrijwilligers en wat mensen van de staf om 17.30 het bos in (om 19.00 was het al echt pikdonker) om dunne vleermuizennetten op te hangen. Vervolgens ging er om het kwartier een groepje kijken of er een paar gevangen waren. De vleermuizen werden er dan uitgehaald, de onderarm werd gemeten en het beestje werd gewogen. Dit was echt heel erg interessant!

Waterval in Barra HondaNaast deze projecten was er ook nog allerlei ander werk dat gedaan moest worden. De paden in het park en ook de weg naar het park toe waren al snel weer overwoekerd met planten en deze paden moesten weer netjes ‘schoon’ gemaakt worden met behulp van machetes (kapmessen), harken en soms ook machines of kruiwagens (dit alles altijd vergezeld door muggen en vlinders en soms door brulapen of kapucijnapen . Daarnaast is er dichtbij het park een voetbalveld dat Projects Abroad voor de community bijhoudt en dat dus ook regelmatig ‘schoon’ gemaakt moet worden. We hebben eveneens een keer geholpen met een recycling project in Nicoya, bomen geplant op een boerderij en het grasveld om de kerk heen weer vrijgemaakt van begroeiing. Ook zul als je nieuwe vrijwilliger in Barra Honda zelf sowieso een mooi uitzichtpunt, een bijzondere waterval en zelfs een grot bezoeken.

De stafleden in Barra Honda waren allemaal erg aardig en gezellig. Ik raad je wel aan om wat Spaans te leren, want ze vinden het altijd leuk om een praatje met je te maken. Ook kun je je Spaans goed gebruiken als je bijvoorbeeld een paar dagen wilt reizen. Dit heb ik zelf twee keer gedaan. Ik ben toen telkens vier dagen weggeweest (hier wordt absoluut niet moeilijk over gedaan): een keer naar het strand in Montezuma en naar het nationale park in Monteverde (beide erg aan te raden). Telkens was ik met een gezellig groepje van minstens zes vrijwilligers en het is heel erg leuk om Costa Rica zo zelf te verkennen. Tip hierbij is de Lonely Planet Guide en genoeg geld.

Ik kijk met heel veel plezier terug naar mijn tijd in Barra Honda en in de rest van Costa Rica. Het was geweldig om zo de natuur een handje te helpen, te genieten van het prachtige land en dit allemaal met andere vrijwilligers uit de hele wereld. Ik zou zeggen: pura vida! Twijfel niet langer en ga ervoor, dan lacht een onvergetelijke en unieke ervaring je tegemoet!

Door Esther Beukhof

Esther Beukhof

Terug naar de ervaringsverhalen

Vertel jouw vrienden over deze pagina:

Terug naar boven ▲