You are from: United States, Go to our American website.

Projects Abroad

Vrijwilligerswerk in Ethiopië - Medisch project door Wytze Aalders

Wytze Aalders, Medisch project in Ethiopië

Vier jaar geleden ben ik in Ethiopië geweest waar mijn ouders mijn zusje hebben geadopteerd. Het land heeft toen veel indruk op mij gemaakt en ik heb altijd de behoefte gehad om weer terug te gaan. Daarom heb ik besloten om via Projects Abroad twee maanden vrijwilligerswerk te gaan doen in een ziekenhuis in Addis Ababa, de hoofdstad van Ethiopië. Ik verblijf bij een Ethiopisch gastgezin, hierdoor ben ik midden tussen de bewoners en kan ik een goed beeld krijgen hoe het dagelijks leven er daar uit ziet. Ik hoop echt iets te kunnen bijdragen in Ethiopië, en ik ga hier mijn uiterste best voor doen.

Na alle voorbereidingen te hebben getroffen (o.a. met mijn universiteit; ik studeer geneeskunde en met het medisch project wat ik ga doen kan ik invulling geven aan mijn stage) en een telefoontje van een héél lang en vreemd nummer ( "I'm looking for wáitzie" :) ) om mijn project en gastgezin te bevestigen was het tijd om op weg te gaan naar mijn project en gastgezin in Addis Ababa!

Tijdens de eerste kennismaking met het gastgezin klikte het gelijk met Mickey, de zoon van het gastgezin en bij Felege en Mimi, de moeder en dochter, kon ik ook hele verhalen kwijt over mijn belevenissen tot dusver. Mimi studeert business in het Frans aan de universiteit. Ze heeft zelf de stap gezet om vrijwilligers een plek te bieden bij Projects Abroad door haar ouders ervan te overtuigen dat het goed is voor haar Engels.

Wytze Aalders, Medisch project in Ethiopië

Mijn project in Sante Medical Center in Addis Ababa bevalt mij heel erg goed. Om een indruk te geven van wat ik hier doe zal ik vertellen hoe mijn dag eruitziet; ’s Ochtends arriveer ik om 08.00 uur op de kliniek, wat inhoudt dat ik iedere dag om half zeven opsta om een “shared taxi” te pakken. Aangekomen op de kliniek begin ik met mijn “rounds”, waarvoor we met alle dokters bij de opgenomen patiënten langs gaan. Na de rounds bekijk ik de papieren en discussieer ik met de dokters waarbij ondertussen nieuwe consulten worden behandeld. We praten vooral veel over de behandeling van de meest voorkomende klachten bij deze kliniek en tijdens het consult assisteer ik met lichamelijk onderzoek. Bij Engels sprekende Somaliërs mag ik het consult afnemen in een aparte kamer. Soms assisteer ik op de dialysekamer, waar ze altijd hulp nodig hebben met het meten van de bloeddruk, pols en het aflezen van de waarden in de machines. Ook heb ik een cystoscopie gedaan en plaskatheters gezet bij meerdere patiënten. Het geeft een goed gevoel om na al die maanden voorbereiding eindelijk met witte jas en stethoscoop rond te lopen in een echte kliniek, met de voldoening dat ik echt dingen mag doen in deze kliniek. Ik leer veel van de dokters en verpleegsters hier, maar ook willen ze veel weten van de manier waarop wij behandelen in Nederland. Dit alles is heel erg leerzaam voor mij, maar de lunch vind ik ook een heel leuk gedeelte van de dag. Rond 13 uur pakken we tafels en stoelen bijeen op de dialysekamer en eet ik injera en rijst met de verpleegsters. Ze zijn allemaal heel aardig en geïnteresseerd, maar vooral hun humor is opvallend en niet alleen aanwezig tijdens de lunch. Met zuster Addis en Askual kan ik het erg goed vinden, ze zijn ook de jongste verpleegsters aanwezig. Zuster Addis geeft mij instructies om te helpen bij dialyse. Ook leert ze me steeds een beetje Amhaars, een aanbod wat ik niet af kon slaan, maar om mijn pogingen om de uitspraak goed te krijgen wordt vaak gelachen en wanneer ik een dagje niet op dialyse ben verschenen krijg ik direct commentaar. Door de humor en vrolijkheid van de verpleegster heb ik iedere morgen zin om naar de kliniek te gaan en doordat ik veel mag doen maakt het mijn werk ook nog heel erg zinvol.

Wytze Aalders, Medisch project in Ethiopië

Ook heb ik ook een gesprek gehad met Dr. Lissan, nierspecialist en manager van Sante Medical Center. Ik wilde hem even apart spreken omdat ik al een aantal weken bezig ben met het regelen van een AED voor de kliniek. Een AED is een defibrillator voor wanneer iemand een hartstilstand heeft, en hangt in Nederland praktisch op iedere hoek van de staat. Tijdens mijn verblijf in de kliniek heb ik 2x iemand zien overlijden door hartstilstand, en het enige wat ze er hier aan kunnen doen is hartmassage en adrenaline injecties. Een apparaat die een elektrische schok toedient vergroot de overlevingskans in dit geval van 5% naar 80%, en is dus echt nodig op de kliniek omdat patiënten met nierfalen in een erg kritieke toestand kunnen komen. Dr. Lissan gaf toe dat de machine nodig is op de kliniek, en dat ze al heel lang aan het proberen zijn om hartbewaking in huis te halen, maar dat dit nog niet gelukt is. Een AED zou de oplossing kunnen zijn. In een ander ziekenhuis worden alle machines vervangen, dus misschien kunnen we er één in handen krijgen. Het regelen van deze machine duurt alleen wat lang (dan ben ik inmiddels allang weer terug in Nederland), maar als we hiervoor geld moeten inzamelen ga ik me daarvoor inzetten en alle hulp is welkom!

Naast mijn werk op het project onderneem ik veel activiteiten met de familie en de medewerkers en vrijwilligers van Projects Abroad. Zo hadden we een diner in een traditioneel Ethiopisch restaurant en een tour naar het Hawassa meer met de vrijwilligers en zijn Mimi’s tante en ik naar Celulta gereisd om kleren, zeep en slippers uit te delen op een instituut voor mensen met psychische problemen en een handicap. Het was erg speciaal om te zien hoeveel geluk een bezoek kan brengen onder deze mensen.

Een ander doel van mijn reis naar Ethiopië was om de broer en zus van mijn adoptiezusje op te zoeken en te kijken hoe het met hen gaat en dat is gelukt! Wel was ik geschokt door hun leefomstandigheden en scholing en daarom hebben we hen ingeschreven bij een privéschool (overheidsscholen zijn erg slecht hier) en gaan we op zoek naar nieuwe woonruimte!

Ik weet zelf niet waarom ik Ethiopië niet wil verlaten; ik denk dat je het zelf moet gaan beleven!

Groetjes, Wytze

Wytze Aalders

Terug naar de ervaringsverhalen

Vertel jouw vrienden over deze pagina:

Terug naar boven ▲