You are from: United States, Go to our American website.

Projects Abroad

Ivo heeft een lesgeef en medisch project in Ghana gedaan met Projects Abroad | Ivo van Wijngaarden

Ivo heeft een lesgeef en medisch project in Ghana gedaan met Projects Abroad

Ik ben Ivo van Wijngaarden, 18 jaar oud. Ik heb tweetalig gymnasium gedaan aan het Cals College. Na 6 jaar op de middelbare school gezeten te hebben, was de motivatie bij mij weg. Ik wilde een nieuwe ervaring, iets avontuurlijks. Zodoende heb ik besloten om een gap year in te lassen, een jaar waarin ik werk zou combineren met een vrijwilligersproject. Al gauw kwam ik uit bij Projects Abroad, een organisatie die ervaren is met vrijwilligerswerk. Ik zag meteen dat begeleiding van hen in het buitenland hoog aangeschreven staat. Ik vond dat heel belangrijk, aangezien het mijn eerste vrijwilligerswerk ervaring was. Via de site en brochures kwam ik veel informatie te weten. Ook ben ik bij een bijeenkomst geweest, mijn besluit stond al snel vast. Vrijwilligerswerk in Ghana!

Ik had in oktober besloten om vrijwilligerswerk in Ghana te gaan doen, en op 7 januari zou het avontuur beginnen. Dan beginnen alle voorbereidingen: vaccinaties, visum, vliegticket, paspoort en voornamelijk inlezen op het land. De voorbereiding wordt nog weleens onderschat, maar Projects Abroad geeft adequate steun. Ze helpen je met begeleidende brieven en een goed tijdschema. Ik ging in Ghana meedoen aan een lesgeef project voor 3 maanden. Toen alles klaar was voor vertrek gaf ik nog een groots afscheidsfeest. Iedereen nam kleren mee, die kon ik dan weer in Ghana uitdelen. Toen op 7 januari stapte ik op vliegtuig naar Accra en kon het avontuur beginnen.

Vrijwilligerswerk in het buitenland kan een grote stap zijn, je wordt ondergedompeld in een compleet andere cultuur. In mijn geval Ghana dus - met een ander klimaat, eten, gewoontes, geld en leefcondities. In het begin had ik het moeilijk, ik dacht: ‘waar ben ik aan begonnen’! Die twijfels en onzekerheid worden al snel weggenomen zodra je mensen ontmoet in Ghana. Toen ik op Accra aankwam werd ik al opgewacht door iemand van Projects Abroad, hij bracht mij naar een safehouse. Ik verbleef de eerste nacht in Accra om vervolgens naar het gastgezin gebracht te worden.

Ik zat met vier andere vrijwilligers en vele Ghanese kinderen in het huis. Projects Abroad heeft alles prima geregeld om je bij het gastgezin te krijgen. Zodra je bent ingeschreven krijg je al informatie en foto’s over je gastgezin. De gastvrouw ontving ons heel vriendelijk, en de zorg is altijd goed geweest. Ik kon altijd zelf beslissen wat ik deed, zolang ik maar vertelde hoe laat ik thuis was. Ik hielp vaak mee met het eten koken of ging voetballen met de kinderen in de tuin. De vrijwilligers in het gastgezin zaten al twee maanden in Ghana, zij namen mij mee op sleeptouw. Alles werd mij uitgelegd, en ik kreeg de stad te zien. Daarna volgde al snel de eerste vrijwilligersmeeting, waarin alle vrijwilligers uit de regio elkaar ontmoeten om ervaringen te wisselen. Eens per week is dit een zeer leerzame bijeenkomst, je leert veel van elkaar en van Ghana. Altijd zijn daar staffmembers bij aanwezig, waarmee je één op één praat over problemen etc. Al snel voel je je thuis in Ghana!

Ik had mij aanvankelijk aangemeld voor het lesgeven. Ik was zelf altijd bang dat ik niet genoeg kennis bezat voor medische en/of andere projecten. Echter ervaring leert dat dit helemaal niet uitmaakt, alle hulp is welkom. Je wordt door een staffmember gebracht naar de school, waar je wordt voorgesteld aan de headmaster. Met hem maakt je dan een plan voor de tijd dat je daar zult spenderen. Helaas ging dat bij mij niet helemaal goed. Ik krijg naar mijn mening niet teveel verantwoordelijkheden. Ik mocht alle lessen bijwonen, maar dan wel achterin de klas. En in de pauze mocht ik dan met de kinderen voetballen, is heel leuk maar niet mijn uiteindelijke doel. Ik wilde actief in de lessen meedoen. Dat heb ik toen aangegeven bij Projects Abroad en zij stuurde toen iemand naar de school toe om te praten. Dat werd meteen goed geregeld. Maar uiteindelijk heb ik toen toch mijn zinnen gezet op medische projecten. Op alle meetings (zeer waardevol om andere mensen te ontmoeten, vinden 1x in de week plaats). Ik was toen in contact gekomen met Eric, hij regelt de medische projecten. Ik mocht meteen mee op outreaches en kreeg alles uitgelegd. Niet veel later zat ik zelf wonden te behandelen in een lepradorp of op een school. Dus heb de rest van de 2 maanden zowel medische projecten als lesgegeven. Je zal zien dat je daar van alles tegenkomt wat je misschien nog leuker lijkt, en dat kan dan zo geregeld worden!

Ivo heeft een lesgeef en medisch project in Ghana gedaan met Projects Abroad

De medische outreaches vond ik persoonlijk het mooist, je geeft dan direct hulp aan de bevolking. We gingen altijd met het medische staffmember Eric naar een school. Een van de laatste outreaches was naar een heel afgelegen school. We parkeerden de auto en zetten alle spullen op tafel klaar, we pakten wat stoelen en de outreach kon beginnen. Eric deed altijd de screening, en schreef op een briefje als er wat mis wat met een kind. Het kind kwam dan altijd met een lach naar mij toegelopen en ik vroeg hem om op de stoel te zitten. Ik bekeek vervolgens het briefje: wound, left ankle. Dan kon de behandeling beginnen. Soms ging dit gepaard met hevige pijn voor het kind, we probeerden het dan altijd op te vrolijken. Een meisje dat op mijn schoot zat was na de behandeling zo onder de indruk dat ze wegrende. Ik ben in de pauze toen met haar koek gaan eten, en toen fleurde ze al wat op. Bij een van me laatste behandeling kwam ze zowaar naast me zitten en rustte haar hoofd op mijn schouder. Dat geeft een heel mooi gevoel.

Ivo heeft een lesgeef en medisch project in Ghana gedaan met Projects Abroad

Een ander voorbeeld is een school waarbij we betrokken waren. De school, genaamd 48, was opgemerkt door een Amerikaans stel. De school was niet meer dan een paar boomstammen met rieten bedekking. Zij zijn toen een grootschalig project begonnen om een nieuwe school te bouwen. Toevallig stuitte wij op deze school en besloten we als vrijwilligers mee te helpen, terwijl het geen officieel project was in Ghana. In de weekenden en doordeweeks hielpen we met het bouwen van de school. Weer andere vrijwilligers gaven lessen, en met z’n allen voetbalden we in de pauze met de kinderen. Een hele mooie ervaring. Ik heb toen daar ook alle kleren, pennen en shampoo uitgedeeld die ik vanuit Nederland had meegekregen. Ik kon nog net de opening van de nieuwe school bijwonen, met de andere vrijwilligers en staffmembers van Projects Abroad. En uiteindelijk is dit ook een officieel project geworden, een geslaagde missie!

Ik heb bij elk project meegemaakt dat iedereen blij is om je te zien, ze zijn heel open. Of ik nu op een school of ziekenhuis kwam werken. Iedereen is blij met je hulp. Aanvankelijk was ik bang dat ik niet genoeg kennis of ervaring had voor sommige projecten. Maar ervaring leert juist dat elke hulp welkom is, iedereen kan een verschil maken!

Ik was samen in Ghana met een vriend van mij, Rob. Samen wilden we nog het land doorreizen om meer van Ghana te zien. Dit was totaal geen probleem, als je dit maar op tijd aangeeft. Rob en ik zijn de laatste 2,5 week door het land gaan reizen. Van de kust naar het noorden, van stranden naar wildlife, van een mooie tijd naar een levenservaring. We hadden van tevoren niks gepland, we zagen het wel. En dat wil ik iedereen meegeven, tuurlijk is het allemaal nieuw in het begin. Maar het wordt uiteindelijk de ervaring van leven. Ik heb nu nog steeds contacten in/ met Ghana.

Groet, Ivo

Ivo van Wijngaarden

Terug naar de ervaringsverhalen

Vertel jouw vrienden over deze pagina:

Terug naar boven ▲