You are from: United States, Go to our American website.

Projects Abroad

Gezondheidszorg in Bolivia door Karen Ball

Waarom Bolivia?

Mijn naam is Karen Ball en ik ben 32 jaar oud. Vorig jaar kreeg ik de kans om 8 weken in het buitenland door te brengen als deel van mijn opleiding geneeskunde. Ik had eerder al rondgereisd in Zuid-Amerika, maar had nooit de gelegenheid om Bolivia te bezoeken. Nadat ik hoorde hoe prachtig het land was, wilde ik niets liever dan terugkeren.

Ik wilde ook ergens heen waar het niet zo toeristisch was zodat ik me volledig kon onderdompelen in de lokale cultuur en het werk. Na het zien van de beschikbare projecten in Cochabamba, besloot ik om eerst een maand aan een sociaal project deel te nemen en dan een maand aan een medisch project in een lokaal ziekenhuis.

Sociaal project

Het sociaal project was bij een weeshuis voor kinderen en jong volwassenen met een lichte tot ernstige verstandelijke beperking. Ik werkte elke ochtend drie tot vier uur en in de namiddag volgde ik Spaanse les. Dit was heel vermoeiend! De kinderen geven je zoveel liefde en accepteren je van het moment dat je deur binnen loopt. Dan roepen ze “Tia! Tia!” (tante) en krijg je constant kusjes en knuffels.

Ik deed verschillende activiteiten met de kinderen zoals tekenen, spelen van spelletjes en ook activiteiten waarbij ik hen dingen leerde zoals veters strikken en knopen dichtdoen. Van alle activiteiten die we deden, vonden de meisjes het lakken van hun nagels en zichzelf schminken, het leukst. Het was soms een bevreemdend zicht om de meisjes in gerafelde oude kleren te zien, zittend op vuile matrassen in de slaapzaal met mooie gemanicuurde nagels en uitgesmeerde lippenstift op hun gezicht.

Over het algemeen was deze ervaring zowel fysiek als emotioneel veeleisend en de omstandigheden waren op het randje van onbeschrijfelijk. Het was schrijnend om te zien hoe de kinderen leefden. Ondanks deze moeilijkheden, heb ik toch erg genoten van mijn tijd bij het sociale project en ik kan het zeker aanraden als je van een uitdaging houdt. Het werk was zwaar, maar zeker de moeite waard!

Het medisch project

Tijdens de tweede maand werkte ik in het openbaar ziekenhuis, op de brandwondenafdeling. Deze afdeling is in Bolivia heel bekend om hun werk bij de behandeling van kinderen met brandwonden en reconstructieve chirurgie na traumatische verwondingen en aangeboren afwijkingen.

Tijdens de eerste dagen heb ik de verpleegkundigen mogen assisteren om gewoon te worden aan de werkzaamheden en om mezelf in te werken. Hierna spendeerde ik veel tijd in de operatiezaal waar ik de operaties kon observeren. Wanneer de chirurgen me beter kenden, mocht ik hen assisteren en helpen bij de meeste operaties. Ik oefende hechten, assisteerde bij huidtransplantaties, deed debridement van wonden, en diverse andere procedures, waaronder een fasciotomie bij een jongen met ernstige elektrische brandwonden.

Op het platteland leven de mensen in armoede en wonen gezinnen meestal in één kamer. Ze slapen in een hoek en koken in de andere hoek op een vuur. De meeste brandwonden die ik zag, waren het gevolg van ouders die hun jonge kinderen zonder toezicht thuislieten om op de baby’s te passen, terwijl zij gingen werken of bedelen. De meeste vrouwen dragen hun boodschappen of hun baby’s in een fel gekleurde doek, ‘aguayo’genaamd, die ze op hun rug dragen. Ik hielp bij de behandeling van een baby die uit de aguayo op het kookvuur was gevallen toen de moeder voorover boog bij het koken.

Ik was gechoqueerd toen ik enkele kleuters zag binnenkomen op onze afdeling met brandwonden die ze hadden gekregen van hun ouders, als manier van zindelijkheidstraining. Sommige traditionele families verbranden hun kinderen met heet water als ze in bed plassen.

Dit brandwondencentrum is zeer onder gefinancierd en wordt gesteund door donaties. Terwijl ik daar was, waren de verbanden op. Ik zag verpleegsters gebruikte verbanden uit de vuilnisbak nemen zodat ze die doormiddel van een kookwas, opnieuw konden gebruiken. Ze hebben hier niet dezelfde uitrustingen waar wij gewoon mee zijn. Zo zijn er bijvoorbeeld geen zuurstofflessen. Er waren ook niet voldoende bedden voor de baby’s, waardoor sommige met een verband vastgebonden moesten worden in bedden voor volwassenen.

Gezondheidszorg in Bolivia

Het was ook een erg hete en dehydraterende omgeving om in te werken aangezien we dikke herbruikbare katoenen chirurgschorten droegen en werkten met een elektrisch vuur aan, terwijl het buiten 30°C was. Ze hadden geen verwarmde dekens zoals die bij ons worden gebruikt, waardoor er in het operatiekwartier al kinderen zijn gestorven aan onderkoeling.

Het viel me op hoe ontzettend toegewijd het medische personeel was en hoe hard ze moesten werken in de moeilijke omstandigheden. Mijn ervaring in het ziekenhuis was echt geweldig. Het personeel was heel gastvrij, vriendelijk en lieten me met plezier ervaring opdoen. Dokter Romero en zijn collega’s namen me zelfs mee uit eten om afscheid te nemen. Ik was erg triest om te moeten vertrekken en ik zou heel graag terug willen komen wanneer ik meer medische ervaring heb opgedaan.

Mijn gastgezin en mijn taalcursus Spaans

Gezondheidszorg in Bolivia

Mijn gastgezin was geweldig! Ze waren ontzettend gastvrij, kookten super lekker, waren erg relaxed over de tijden dat we weg gingen en thuiskwamen en ze waren heel geduldig met mijn gebrekkig Spaans. We deden samen uitstapjes in de buurt, wat een goede manier was om de lokale cultuur te zien. Mijn lerares Spaans was ook geweldig! Ze gaf heel goed les en was super tof.

Samen met de andere vrijwilligers, heb ik veel van Bolivia kunnen zien. De zoutvlaktes waren prachtig en we hebben een geweldige tijd beleefd in het Amazone regenwoud. Er is ook veel te beleven in Cochabamba zelf, zoals salsa dansen, bars en restaurants. Zorg er wel voor dat je geen eten koopt op straat, want dan beland je waarschijnlijk in het ziekenhuis.

Gezondheidszorg in Bolivia

Aan het einde van mijn verblijf in Cochabamba was ik erg op mijn gemak met de gewoontes van hier, ik kende mijn weg en had ik geweldige vrienden gemaakt. Wat ik niet had verwacht, was de omgekeerde cultuurshock toen ik terug thuis aankwam. Alles leek té geordend en té georganiseerd. Ik kijk er daarom erg naar uit om in de toekomst eens terug te keren naar Cochabamba.

Karen Ball

Karen Ball

Terug naar de ervaringsverhalen

Vertel jouw vrienden over deze pagina:

Terug naar boven ▲