You are from: United States, Go to our American website.

Projects Abroad

Sociaal project in Argentinië door Lies Mesens

Lies MesensToen ik een jaar geleden plan aanvatte om vrijwilligerswerk te zoeken viel mijn keuze al snel op Projects Abroad Argentinië. Zij bieden namelijk de kans om te werken met kinderen, adolescenten en volwassenen met een beperking. In België werk ik in het buitengewoon onderwijs dus dit leek me de ideale combinatie van beide. Een manier voor mezelf om als vrijwilliger te werken en tegelijk nog meer ervaring te verwerven.

Ik startte mijn avontuur in de wereld van het vrijwilligerswerk bij APADRO. En wat een avontuur, met weinig tot zelfs geen kennis van de Spaanse taal werd ik bij APADRO ontvangen en wegwijs gemaakt. Zelfs met de woordenboek ernaast mocht ik van dag één zoveel mogelijk deelnemen aan de verschillende activiteiten.

En dus nam ik elke dag de bus van Córdoba naar Villa Allende om daar in één van de verschillende werkgelegenheden van APADRO te helpen. De eerste twee maanden werkte ik voornamelijk in het revalidatiecentrum. In dit centrum werken kinesitherapeuten, audiologen, logopedisten, psychologen en sociaal assistenten. Zelf werkte ik nauw samen met Valeria, één van de kinesitherapeuten, waarbij ik de kinderen (vaak nog baby's) probeerde rustig te houden of af te leiden tijdens de sessies.

Hier begeleidde ik ook een groepje kinderen met gehoor- en spraakproblemen, samen deden we verschillende activiteiten, gaande van knutselen, puzzelen tot liedjes zingen in groep. Nadien was er dan ook steeds een overleg met de audioloog en de logopediste die de kinderen ook individueel begeleiden. Het revalidatiecentrum is er gelukkig niet alleen voor de kinderen met een beperking, maar ook voor de ouders, broers, zussen, grootouders, iedereen die op de één of andere manier zijn of haar leven ook zag veranderen. Via workshops en groepsgesprekken worden ook zij gehoord en geholpen.

Lies MesensNaast het revalidatiecentrum beschikt APADRO nog over twee tallers, nl. een beschutte/beschermde werkplaats en een murga. De beschutte of beschermde werkplaats is vooral gericht op voedselproductie en de productie van vuilniszakken. Er wordt gewerkt met een ochtendploeg en een namiddagploeg, bestaande uit adolescenten en volwassenen met een fysieke en/of mentale beperking. Elke ploeg wordt gecoördineerd door twee begeleiders, Anna en Virginia in de ochtend en Soledad en Fernando in de namiddag. Ikzelf maakte deel uit van de namiddagploeg, waar ik meegeholpen heb bij allerhande activiteiten maar ook mee begeleidde en mee besprekingen met de coördinatoren bijwoonde.

De namiddagploeg bestaat uit 6 jongvolwassenen met een auditieve beperking en 9 volwassenen met een mentale en/of fysieke beperking. Ieder lid van de groep krijgt een taak toegewezen aangepast aan zijn of haar capaciteiten. Deze taken variëren van het maken en verkopen van zoetigheden tot het snijden van vuilniszakken.

De verkoop van zoetigheden zoals, alfajores, cornflakes, cakejes, popcorn en de verkoop van vuilniszakken zorgen voor de inkomsten van de beschutte werkplaats. De grootste inkomstenbron is echter de milanesas, vergelijkbaar met shnitzels maar van soja.

Op donderdag worden er milanesas van soja, gevuld met groenten of vlees, geproduceerd. Ieder onderdeel van de productie wordt in de beschutte werkplaats gedaan, het koken van de soja, het bereiden van het deeg, het bereiden van de verschillende vullingen, het vullen en sluiten van de milanesas en tot slot het inpakken en verkopen.

Hier heb ik ook de kans gehad om mee de lessen Argentijnse gebarentaal te volgen. De coördinatoren zijn namelijk steeds bezig met het beter begrijpen van de jongeren en aangezien een groot deel een auditieve beperking heeft was dit een logische volgende stap. Twee namiddagen per week komt Maria Martha dan ook oefenen eerste individueel met de jongeren, na de uren met de coördinatoren.

Tot slot heb je dan ook nog de taller de expression of de murga. Een murga is een muziek en dansgroep die op straat oefent en optreed. Wat maakt deze murga speciaal, ze bestaat volledig uit jongeren en volwassen met auditieve, mentale en/of fysieke beperkingen, maar er worden ook plaatsen vrijgehouden voor broers of zussen van de jongeren.

Oorspronkelijk werd er enkel rond carnaval met murga's gewerkt maar tegenwoordig is het in Argentinië niet meer beperkt tot carnaval. En dus ook die van APADRO niet. Elke maandag en vrijdagnamiddag trekt 'los rompesiëstas' naar het dorpsplein waar ze de verschillende ritmes en dansbewegingen oefenen.

Eerst komen de jongeren samen met de drie vaste proffen voor een kort gesprek, waarna iedereen zich met zijn of haar instrument naar het plein begeeft. De jongeren die muziek maken worden begeleid door proffen Alejandro en Carlos, zij oefenen de verschillende ritmes van de cumbia, rumba, defilé. De typische instrumenten voor een murga zijn verschillende soorten trommels of drums zoals de bombo, sourdo, redoblante en natuurlijk ook de platillos of cimbalen.

Op die muziek moet dan natuurlijk ook gedanst worden en dit gebeurd onder leiding van prof Diego, met hulp van mezelf. In de dansgroep zijn er een aantal dansers met net iets meer mogelijkheden, zij oefenen dan ook de meer ingewikkelde danspassen van de rumba. Alle andere dansen gebeuren echter steeds met de volledige dansgroep. Al dit oefenen is er natuurlijk met als doel te kunnen optreden tijdens optochten.

Telkens weer stond ik versteld hoe goed en hoe snel de jongeren de verschillende ritmes en danspassen oppikken. Ik, met als enige beperking onhandigheid, die de muziek perfect kan horen stond vaker voor een uitdaging dan de jongeren. Dit tot grote hilariteit van de jongeren natuurlijk, het moet gezegd het ritme wordt hier weldegelijk meegegeven met de paplepel.

Ik heb hier ook het geluk gehad in mijn 5 maanden als vrijwilliger om ook enkele optredens mee te kunnen maken. Zo was er de carnavalsperiode in Villa Allende en in San Vicente en ook de murga bijeenkomst in de Paseo del Buen Pastor in Córdoba. Hier leven de jongeren en ook de proffen enorm naartoe, het is een erkenning van hun murga. De dagen van optredens worden dan ook vaak getekend door een ietwat gestresste, maar vooral gezellige drukte. Iedereen tijdig in kostuum, geschminkt en met instrument op de plaats van afspraak krijgen is steeds weer een uitdaging, maar geloof me het is het meer dan waard wanneer je de stralende gezichten ziet. Zelfs als dat wil zeggen op de bus nog gezichten schminken of confetti scheuren, dat is murga.

Na vijf maanden eindigt mijn avontuur waar het begon bij APADRO. Ik hou aan dit avontuur meer over dan ik verwacht had, ik was hier niet zomaar 'een vrijwilliger' ik was deel van een team. De warmte waarmee de coördinatoren hier werken, de openheid en het geduld dat neem ik mee vanuit APADRO, samen met de vele mooie herinneringen.

Ojala nos vemos!

Lies Mesens

Terug naar de ervaringsverhalen

Vertel jouw vrienden over deze pagina:

Terug naar boven ▲