You are from: United States, Go to our American website.

Projects Abroad

Gezondheidszorgproject (PRO) in Senegal door Lisa Van Brussel

Na een vlotte reis kom ik toe in het drukke, oh zo warme Dakar: het is 23u45 en nog steeds 27°C. Na een nachtje in een hotel en een heerlijk ontbijt vertrekken we naar Saint Louis, waar ik mijn gastgezin zal ontmoeten. Dat bestaat uit de opa, mijn gastmoeder en haar drie zonen.

Lisa Van BrusselMijn gastmama Coura blijkt heel modern te zijn: ze draagt een jeansbroek en een topje met spaghettibandjes… Niet wat je meteen verwacht in een moslimcultuur! Mijn broertjes Abass (11), Bass (6) en Lat-Dior (3) zijn serieuze sloebers, maar toch zo schattig.

De eerste twee dagen in Senegal doe ik niet zoveel en probeer vooral lekker te wennen aan alle nieuwe dingen. Alles gaat hier heel rustig – “tranquille” is dan ook het levensmotto van de Senegalezen – en dus speel ik wat met de kindjes, ga ik thee drinken in de stalletjes op straat, leer ik nieuwe mensen kennen en vooral: ik eet heel veel rijst met vis!

En dan breekt de eerste werkdag aan. Samen met Judith, een vrijwilligster uit Nederland, werk ik als verpleegster voor het Talibécentrum, die straatkinderen opvangen. Die kinderen zijn vooral leerlingen van Koranscholen, die zich in de armoedige buitenwijken bevinden. Naast het leren van de Koran spenderen ze hun tijd vooral met bedelen, want hun leraar – de marabout – zorgt totaal niet voor hen, hoewel dat beloofd werd aan de ouders die hun kinderen al vanaf hun 4 jaar naar de scholen sturen.

Lisa Van BrusselOns werk bestaat er vooral uit om van Daraa (school) naar Daraa te trekken om er de kinderen te verzorgen. Vaak komen ze ook gewoon zelf naar het centrum om hun wondjes te laten behandelen. Sommige kinderen hebben er soms wel 10! Vaak zijn het teen- en voetwonden, omdat ze geen schoenen dragen, en ik zie ook veel snijwonden, scabiës en zelfs zweepslagverwondingen… Als de kinderen na een dag bedelen zonder geld of eten naar de school terugkeren, worden ze vaak geslagen. Maar natuurlijk zitten er ook goeie marabouts tussen!

Lisa Van BrusselAls enige echte verpleegster heb ik veel werk in het centrum met het verzorgen van de wondjes, en het geld dat ik heb ingezameld kan ik hier goed besteden. Zo heb ik 200 T-shirts uitgedeeld – een nieuw T-shirt is voor deze Talibés een goddelijk geschenk –, een heel pakket broeken en vijf grote slaapmatten voor de Daaras. Dat klinkt misschien stom, maar die matten betekenen erg veel voor de kinderen: zo moeten ze niet meer op de grond slapen, krijgen ze minder wondjes aan de voeten en is het beter voor de hygiëne.

Elke vrijdag is het goûter-dag in het centrum en dat betekent: broodjes en bissap voor alle kinderen! Bissap is een lokaal drankje en wordt gemaakt van de hibiscusplant. Het ruikt heerlijk en de kinderen krijgen er niet genoeg van. Het is mooi om te zien hoe de Talibés braaf in de rij aanschuiven om hun drankje en broodje met chocopasta te krijgen. En dan smullen maar!

Naast het werk in het Talibécentrum help ik ook wat in het lokale ziekenhuis. Dat gaat er allemaal wat rustiger aan toe en mijn werk bestaat vooral uit baby’tjes wegen, vaccinaties geven, aankleden en wiegen. Maar na een weekje merk ik dat ze me er niet echt nodig hebben en dus beslis ik om voltijds voor het Talibécentrum te gaan werken. Daar kunnen ze me immers echt gebruiken. Een goeie beslissing, zo blijkt!

Na de drukke werkweken hebben we steeds nood aan een relaxt weekend. Tijd om een lekker Senegalees biertje te gaan drinken, te gaan zwemmen in Hotel Oasis en te shoppen in een artisanaal dorpje vlakbij St. Louis. Of om een woestijntocht te gaan maken natuurlijk! Eerst een stop in Lompoul, waar we picknicken aan het strand en genieten van heerlijke mango, waarna we verder rijden naar de woestijn. Een tochtje op de dromedaris, overnachten in een heerlijk tentenkamp en ’s avonds genieten van een couscousmaaltijd en djembémuziek rond het kampvuur. Geweldig!

Lisa Van Brussel

En dan zit de maand er alweer op en is het tijd om weer naar België terug te keren. Hoewel ik mijn familie en vrienden thuis wel gemist heb, is het toch best moeilijk om het Talibécentrum achter te laten. Ondanks het gebrek aan luxe, de dagelijkse huwelijksaanzoeken van vreemden op straat en de occasionele maag-darmproblemen heb ik een geweldige tijd gehad in Senegal en ben ik een onvergetelijke levenservaring rijker. Nu ik terug in België ben, denk ik nog iedere dag aan Saint-Louis, de kinderen, mijn nieuwe vrienden, …

Groetjes,
Lisa

Lisa Van Brussel

Terug naar de ervaringsverhalen

Vertel jouw vrienden over deze pagina:

Terug naar boven ▲