You are from: United States, Go to our American website.

Projects Abroad

4 Week Special Care & Community in Ghana door Lotte De Vet

Na lang aftellen vertrok ik eind juni eindelijk op mijn avontuur! Meteen begon de stress al, want mijn vlucht had twee uur vertraging waardoor ik in Casablanca (Marokko) maar een half uur de tijd had om over te stappen. Maar alles verliep goed en ‘s morgens om 6 uur landde ik in Accra (Ghana). Een man van Projects Abroad stond me netjes op te wachten met een bordje en samen met nog drie andere vrijwilligers reed ik met de taxi naar onze bestemming: het Projects Abroad vrijwilligershuis in Cape Coast. Het ging allemaal vlotter dan verwacht, hoewel de manier van rijden toch wel een beetje aanpassen was: 120 km/h rijden op een baan waar je maar 50 mag, rechts voorbijsteken, toeteren voor het minste en botsen alsof we op de kermis in de botsauto’s zitten! En tussen al dit verkeer lopen er vrouwen met kilo's eten en water op hun hoofd om het aan de passagiers proberen te verkopen; allemaal de normale gang van zaken in Ghana!

Cape Coast

Twee dagen later, om 8:15u, was het dan eindelijk zo ver… We werden met een busje opgepikt en gingen naar het schooltje Ntranoa. We waren nog niet eens uitgestapt of de bus was al omsingeld door honderden juichende kinderen! Van een warm ontvangst kan je dus zeker spreken ;) Ze wilden je allemaal aanraken en er werd zelfs gevochten om je een handje te kunnen geven. Ook wilden ze allemaal op de foto alsof je een attractie was! We kregen een rondleiding van de leider van de gemeenschap die tevens schoolhoofd was. De volgende twee weken zouden we iedere morgen een beetje les geven, wat tekenen/kleuren en wat spelletjes spelen.

Lotte De Vet - 4 Week Special Care & Community in Ghana

Omdat de kindjes nog maar 4-6 jaar oud waren en nog geen Engels konden, was het zeer moeilijk om met hen te communiceren. Enkele zinnetjes zoals: “What is your name?” en “How old are you?” konden ze nog net, met als gevolg dat je duizend keer je leeftijd en je naam hebt kunnen vertellen (die ze dan natuurlijk niet eens konden uitspreken). ‘s Middags fleurden we de school een beetje op door de gebouwen en lokalen te herschilderen, en op woensdagavond was het telkens social night, waarop we bijvoorbeeld een initiatie Afrikaanse dans kregen of een keer naar een optreden gingen. Samen uit eten was altijd gezellig, en in het weekend gingen we naar de Safari Beach: van de armoede plotseling in het paradijs! Een prachtig palmboomstrand met een zalig warme zee, lekker eten, verse kokosnoten, gezellig kampvuur… en wakker worden in een hemelbed met zicht op de vissers!

En dan was het weer tijd voor een nieuwe week op school. We begonnen de kinderen en hun vreemde taaltje al wat beter te begrijpen en we leerden zelf ook enkele dingetjes in het Fanti, zoals “akwaba” (welkom), “medasi” (dankjewel), “whofrauwden” (hoe heet jij), en “mesinsé Lotte” (mijn naam is Lotte). Verder konden we langzaamaan al tellen tot tien (akwal, ebiën, abasa, anan, enoem, esien, eswa, awatsje, akwoeno, edoe). Alleen was de harde aanpak van de leerkrachten nog steeds een beetje aanpassen. Als de kinderen iets fout deden werden ze gewoon geslagen met de stok waar iedereen bij stond…

Na nog een bezoekje aan het Cape Coast Castle was het alweer tijd om gepakt en gezakt naar de Hills te vertrekken!

The Hills

Onderweg naar the Hills werd het al snel duidelijk dat deze streek heel anders was dan Cape Coast. Veel rustiger, groener, een beetje kouder en weer een andere taal. Ook het rijgedrag ging er al wat beter aan toe. ’s Avonds kwamen we aan in Kwamoso, een zeer gezellig dorp met een hoop grappige kids! Het enige nadeel was het gebrek aan stromend water, waardoor we ons moesten wassen met een emmer, en met een bidon water moesten halen aan de pomp beneden aan het dorp.

Lotte De Vet - 4 Week Special Care & Community in Ghana

De volgende morgen moesten we al meteen aan het werk! Om 8u kwam de bus ons oppikken en bracht het ons naar de Otwetiri Primary School waar we de komende twee weken elke morgen een heel klaslokaal zouden gaan opfleuren door het te bezetten met mortel en het nadien te schilderen.

‘s Middags gingen we dan voor het eerst naar onze nieuwe school, waar we elke dag twee uur lang spelletjes en activiteiten met de kinderen zouden doen. Het was allemaal weer helemaal nieuw en dus weer erg spannend!

De eerste dagen viel het precies een beetje tegen, want natuurlijk is plaasteren steeds hetzelfde: zand, cement en water mengen, tegen de muur gooien en glad maken. En op het schooltje leek het alsof ze ons niet echt nodig hadden en alles al hadden wat ze moesten hebben. Het waren maar 50 kindjes voor 18 vrijwilligers en ze waren braaf, bleken niet opgewonden toen we daar aankwamen en vonden het dus precies vrij normaal dat er buitenlanders komen helpen op hun school. Dit waren we niet gewend…

Lotte De Vet - 4 Week Special Care & Community in Ghana

Maar tegen het einde van de eerste week werd het allemaal al wat leuker. Het plaasteren vrolijkten we wat op door samen te zingen en moddergevechtjes te houden. En ook op het schooltje kwamen de kinderen wat los en maakten we veel plezier. ‘s Avonds kwamen er al eens dansers en drummers optreden, kregen we een Ghanese kookcursus, hadden we een quizavond en een dinertje in een grillrestaurant, en gingen we naar de Bead Market, de grootste sieradenmarkt van Ghana. Ze hadden er echt superveel parels, zoveel had ik er nog nooit bij elkaar gezien!

Als weekendtrip trokken we naar Sajuna Beach, een zwembad gelegen aan een mooie rivier in de natuur waar we ook een boottochtje maakten. Ook bezochten we het Shai Hills Reserve, een prachtig natuurreservaat met wilde apen, struisvogels en herten. Toen voelde ik me even echt op safari in Afrika! Na zo’n lang ontspannen weekend waren we weer helemaal opgeladen om aan een nieuwe werkweek te beginnen, onze laatste week in Ghana.

Aan het plaasteren begon stilaan een eind te komen en dus mochten we dan eindelijk beginnen te schilderen. Een laag gele verf, leuke tekeningen erop en afwerken met onze handafdruk! Op school leerden we de kindjes papieren vliegtuigjes maken, de stoelendans en nog veel andere leuke spelletjes. Nog een laatste voetbalmatch met de andere vrijwilligers, een bezoekje aan de Wood Market, een spelletjesmiddag en daarna alweer terug op weg naar huis… Ik besefte dat ik op één maand tijd supergoede vrienden had gemaakt tijdens een fantastische ervaring om nooit meer te vergeten!

Groetjes,
Lotte

Lotte De Vet

Terug naar de ervaringsverhalen

Vertel jouw vrienden over deze pagina:

Terug naar boven ▲