You are from: United States, Go to our American website.

Projects Abroad

Verhaal Mexico | Maaike van Gemert

2 maanden vrijwilligerswerk in Mexico.

Hallo,

Maaike van Gemert In februari en maart van 2009 heb ik vrijwilligerswerk gedaan in Mexico. De reden hiervoor was dat ik even iets heel anders wilde doen, even weg van alles in Nederland, even tijd voor mezelf.

Via Google kwam ik bij Projects Abroad terecht. De aangevraagde informatiebrochure had ik al snel binnen. Door de grote keuze aan projecten en landen was ik meteen enthousiast, maar wist dat het moeilijk zou worden een keuze te maken. Om een selectie te maken heb ik eerst gekeken naar de projecten die ik graag zou willen doen, en vervolgens naar de landen waar die mogelijk waren. Uiteindelijk is het Mexico geworden. Omdat ik 1 maand te kort vond, heb ik besloten om 2 maanden te gaan; en omdat 2 projecten me erg aanspraken, heb ik 2 verschillende projecten uitgekozen.

Als eerste project heb ik gekozen voor het Sociale project, en dat in een weeshuis met jonge kinderen. Als tweede project heb ik het Natuurbehoud project gekozen, omdat me dat een hele aparte en leuke ervaring leek (werken met schildpadden en wonen/werken op een strand).

Na veel informatie te hebben gekregen via de mail, en na een persoonlijk gesprek in Dordrecht, heb ik me uiteindelijk ingeschreven. De voorpret en alle nodige voorbereidingen konden beginnen. Na de inschrijving en de aanbetaling krijg je, vanuit het land waar je naar toe gaat, een eigen webpagina met heel veel informatie over het land zelf, en over alles wat je moet weten voordat je aan je reis begint. Daar heb ik veel aan gehad bij mijn voorbereiding. Verder heb ik nog een aantal keer contact gehad met de staff in Mexico over wat algemene dingen en vragen die ik had.

Maaike van Gemert 2 februari 2009 was het dan zover: Mijn reis naar Mexico begon.
Ik was erg zenuwachtig, maar had er al zo lang naar uitgekeken, vanaf het moment dat ik besloot even wat anders te doen was ik al enthousiast.
En het goede contact met de organisatie (in Nederland en Mexico) had me een veilig gevoel gegeven.
Na een lange vliegreis kwam ik aan in Guadalajara, Mexico. Helaas bleek mijn tas er niet te zijn...
Op het vliegveld werd ik opgehaald door iemand van de organisatie en omdat ik laat in de avond arriveerde, kon ik de eerst nacht op het kantoor in een speciale vrijwilligerskamer slapen. M’n kamergenootje bij het gastgezin sliep daar ook.
De volgende dag kregen we een rondleiding door de stad, later die dag werden we naar het gastgezin gebracht waar ik de eerste maand zou verblijven. Was erg spannend, hoe zou het zijn? Voordat je vertrekt krijg je informatie over je gastgezin en je werkplek(ken), maar het blijft toch altijd afwachten.
Het gastgezin was erg aardig en geïnteresseerd in hoe het met me ging. Ze waren erg gastvrij en wij als vrijwilligers werden echt ‘vrij’ gelaten. Gelukkig stond m’n tas daar al toen we aankwamen (joepie!).

De derde dag werd ik naar m’n werkplek gebracht en werd ik voorgesteld aan het personeel daar. Verder werd er verteld wat de werktijden waren en werd er uitgelegd hoe ik op het werk kon komen met het openbaar vervoer.

Mijn eerste werkplek was dus een weeshuis en de afdeling waren jonge kinderen van 0 tot 4 jaar. Dit werk heeft me echt heel goed gedaan.
Het was soms wel moeilijk om al die lieve kleine kinderen te zien en dan te beseffen dat ze hun ouders niet kennen of dat ze geen ouders meer hebben. Maar als je ziet hoe blij je een kind kunt maken door gewoon met ze te spelen en aandacht en liefde te geven, en dat ze dan met een grote glimlach op hun gezicht op je af komen - dat is toch heel erg leuk. Je kan die kinderen hun ellende even laten vergeten.

De werktijden waren goed, van 11:00 tot 15:00. Je mag daarnaast natuurlijk altijd langer blijven als je dat wil. Genoeg vrije tijd dus om andere leuke dingen te doen.
Doordeweeks gingen we vaak ’s avonds met z’n allen wat drinken. Verder zijn we bv. een weekend met een groep vijwilligers naar de kust gegaan en daar lekker op het strand gelegen. De weekenden ben je doorgaans altijd vrij.
Ik vond het moeilijk om na die maand het weeshuis achter te laten, omdat je met iedereen (kinderen en personeel) toch een band hebt opgebouwd.

Het gastgezin heb ik als positief ervaren. Het is wel wennen: een ander land, een andere cultuur en ander eten (en oja, het zijn niet alleen maar burito’s en taco’s.......). Ik werd erg vrijgelaten in alles, als je uit ging was dat goed, maar als je thuis was was dat ook oké. Ze waren erg geïnteresseerd over hoe je het allemaal vindt en ervaart. De enige moeilijkheid was de taal; ik heb wel Spaanse les genomen voor 2 maanden, maar als je dan uiteindelijk in het land van bestemming aankomt, is het toch een stuk moeilijker. De enige die Engels sprak was de oudste zoon. Een Duitse jongen (ook een vrijwilliger die bij het gastgezin woonde) sprak redelijk Spaans. Ik zat uiteindelijk dus met nog 2 andere vrijwilligers bij het gastgezin, dat was toch wel fijn en absoluut gezellig. Je kunt samen ervaringen uitwisselen en elkaar helpen wanneer dat nodig is.

Ik heb veel gehad aan de mensen van de organisatie ter plaatse. Je kunt altijd op het kantoor binnenlopen als er wat is, bv als je hulp ergens bij nodig hebt. Er is, 24 uur per dag, iemand bereikbaar.

De stad Guadalajara vond ik een mooie stad, onvoorstelbaar groot, met veel cultuur en leuke winkeltjes. Openbaar vervoer is voldoende aanwezig, bussen, metro’s en taxi’s. Omdat ik slechts een maand in Guadalajara heb gezeten, heb ik lang niet alles gezien wat deze stad te bieden heeft. Ik hoop dan ook nog een keer terug te gaan om dan rustig op het gemakje alles te bekijken.

Maaike van GemertMijn 2e project was het Natuurbehoud (Conservation & Environment) project in Tecoman. Dat project bevindt zich op het strand, waar je dus ook verblijft in een tent(je). Dit project vond ik erg speciaal, omdat je met schildpadden werkt die een breigde diersoort vormen. Omdat je dit in het normale dagelijkse leven niet meemaakt, leek dit project me echt te gek. De werkzaamheden die je moet doen variëren sterk: De dagelijkse werkzaamheden bestaan uit het kamp vegen en schoonmaken, de babyschildpadjes vrij laten en nesten schoonmaken.

Eén keer in de week gingen wij naar de krokodillenfarm om daar werkzaamheden te verrichten, zoals het schoonmaken van de bassins en het vangen van de kleine krokodillen om ze op te meten.

Op het kamp hebben we verder geschilderd en nieuwe dakbedekking gezocht voor het douchegebouw (oftewel, palmbladeren).
Een ander onderdeel van het project is het ’s nachts op “patrol” gaan (achterop de quad over het strand rijden) om te kijken of er eieren zijn gelegd zijn door schildpadden, of dat een schildpad eieren aan het leggen is. Ik heb tijdens mijn 5 weken verblijf daar 2 keer een schildpad eieren zien leggen. Dat is echt een heel aparte ervaring, midden in de nacht sta je te kijken hoe een schildpad een nest maakt en haar eieren erin legt. Toen ik dat zag was ik verbaasd en gelukkig tegelijkertijd.

Maaike van GemertWanneer je tijdens patrol eieren hebt gevonden, dan worden die meegenomen naar het kamp en daar’s ochtends begraven. Dagelijks komen er eieren uit. De super schattige schildpadjes worden vervolgens vrijgelaten in de zee. Ze worden een aantal meter van de vloedlijn neergezet op het strand en dan ‘rennen/waggelen’ ze naar het water toe. Erg mooi en leuk om te zien, iedere keer weer.

Nog een bezigheid, is het vogels spotten. Dit werd (toen ik er was) 2 keer per week gedaan aan het einde van de middag. Je gaat met 3 andere vrijwilligers plus een staflid in een bootje over de lagune en kijkt welke vogels je allemaal tegenkomt. Naast dat het daar erg mooi is, is het ook leuk om te zien welke vogels er voorkomen. Elke vogel wordt gedocumenteerd op een speciaal formulier.

Maaike van GemertDrie keer per week heb je de mogelijkheid om naar het stadje (Tecoman) te gaan om bv te internetten, te winkelen of gewoon er even tussenuit te zijn.

Het eten wordt bereid door een mevrouw in Tecoman en wordt dagelijks opgehaald door iemand van de staff. Het middageten is dus ongeveer om 15:00. Tussen de werkzaamheden in heb je genoeg vrije tijd voor andere dingen, lekker luieren in een hangmat, lezen of gewoon genieten van de schildpadden die op het kamp in een bassin leven.

Verder worden er ook uitstapjes georganiseerd, door zowel de vrijwilligers als door de staff. We zijn bv met (een deel) van de groep voor een weekend naar een andere kustplaats geweest (dat was zonder staff) en we zijn nog een keer met z’n allen 2 dagen wezen kamperen midden in de natuur (dit was met staff). Ook ’s avonds zijn we een paar keer ‘uit eten’ geweest in Tecoman (in een restaurantje of langs de weg). Erg lekker trouwens!

Maaike van GemertOmdat ik in het laagseizoen zat (maart), hebben wij niet veel nesten gevonden ’s nachts en was het qua werkzaamheden niet druk, maar in het hoogseizoen (juli, augustus, september) is het een stuk drukker. Desondanks heb ik een ontzettend leuke tijd gehad met de andere vrijwilligers (heel erg veel gelachen) en een onvergetelijke ervaring opgedaan. Als ik een keer de kans krijg om het nog een keer te doen, doe ik dat zeker. De staff op het strand was erg aardig en behulpzaam, veel geleerd over de schildpadden. En, een bijkomend voordeel is, is dat het altijd mooi weer is!

Ik zou alle vrijwilligers die erover denken dit project te doen graag over de streep trekken, het is heel erg leuk en uniek tegelijk. Heb je nog vragen dan mag je altijd contact met me opnemen, ik zal ze graag beanwoorden.

Groetjes, Maaike van Gemert.

Maaike van Gemert

Terug naar de ervaringsverhalen

Vertel jouw vrienden over deze pagina:

Terug naar boven ▲