You are from: United States, Go to our American website.

Projects Abroad

Public Health Project in Ghana door Marian Visser

Marian Visser Public Health Project in Ghana

Afgelopen september vloog ik via de KLM naar Ghana waar ik me gelijk al op mijn gemak voelde naast een vriendelijke en rustige Ghanees. Ongeveer één week voor vertrek had ik de knoop doorgehakt en heeft Claartje (van Projects Abroad) me over de streep getrokken; complimenten hoor voor deze dame, zij kan je alles vertellen over de verschillende landen met de bijbehorende projecten en het aansluitende vrijwilligerswerk. Mijn keuze was toch wel snel duidelijk; als voormalig medisch secretaresse lonkte het "Public Health Project". Bij dit project werk je op verschillende locaties: marktplaatsjes, garages, kerken en scholen, heel gevarieerd dus en je ziet tegelijkertijd nog wat van de omgeving en "the real life" van een land.

Tijdens mijn verblijf woonde ik bij een gastgezin; een vriendelijke grootmoeder met haar 2 kleinkinderen van 11 en 14 jaar. Ik had met het zoontje van 14 jaar gelijk een goede klik; één van de eerste avonden stonden we (in de zinderende hitte!) al beneden bij het huis te tennissen met mijn meegebrachte tennisrackets (ik had een extra koffer meegebracht vol met speelgoed, kleren en schoolspulletjes). We hadden leuke gesprekken, hij leidde me rond in "Ashtown" en omstreken en we deelden samen mijn meegebrachte speelgoed uit in zijn buurtje. Als ik in het weekend had gereisd met de andere vrijwilligers stond hij me zondagavond al verheugd op te wachten en zei vervolgens: "it was very boring without you"....

Marian Visser Public Health Project in Ghana

Het werk was erg afwisselend; 's morgens wandelde ik op eigen houtje naar de "tro-tro's" (plaatselijke stampvolle minibusjes die je overal naar toe reden voor een schamel bedrag). Deze wandeling nam ongeveer 10 minuutjes in beslag; tegelijkertijd ging er een wereld aan je voorbij; mensen die buiten hun tanden staan te poetsen, zich staan te wassen, allerlei koopwaar aanbieden, hout staan te hakken of je vrolijk begroeten en je vervolgens naroepen: "obruni !" (blank persoon...)

De ene dag werk je bij een (openlucht) garage met alleen maar rumoerige mannen, behalve als ze een prikje krijgen, dan worden ze ineens een stuk rustiger.... De andere dag bezoek je bijvoorbeeld een schooltje, marktplaats of een kerk.

We controleerden de mensen op Hepatitis B, bloedsuiker, bloeddruk en BMI (vetpercentage). Op de scholen verzorgden we de wondjes van de kinderen en behandelden we ze tegen ringworm. Soms waren de kinderen een klein beetje bang voor onze witte handschoenen maar meestal werden we omringd door hele blije en vrolijke gezichtjes. Bij één van de schooltjes werden we zelfs getrakteerd op een Ghanese dans begeleid door een groepje kinderen spelend op trommels.

In het weekend heb je de mogelijkheid om Ghana te verkennen en ga je op pad met de andere vrijwilligers. Je zit daar eigenlijk toch allemaal wel met hetzelfde doel en krijgt hierdoor een hechte band met elkaar, ondanks dat ik met mijn 46 jaar heel wat ouder was dan de rest van de groep. We communiceerden voornamelijk in het Engels; vrijwilligers die ik heb ontmoet kwamen overal vandaan: Australië, Engeland, Duitsland, China, Noorwegen, Italië en uiteraard ook Nederland.

Ghana is een heel arm land waardoor mijn hulp ook echt werd gewaardeerd; dit maakt het werk ook zo mooi en waardevol en zorgt ervoor dat je er elke dag weer helemaal voor gaat.

Daarom denk ik nog vaak terug aan het chaotische Ghana; de (toch) vrolijke mensen ondanks hun armoedige bestaan, de drukte op straat, de luidruchtigheid van de Ghanezen, de blije koppies van de kinderen en mijn Ghanese "zoontje"....

Het was een mooi en spannend avontuur om nooit meer te vergeten!

Groetjes, Marian

P.s.: de wekelijkse blogs vanuit Ghana kan je terugvinden op: http://www.mytripblog.org/pg/blog/marianVisser

Marian Visser Public Health Project in Ghana

Marian Visser

Terug naar de ervaringsverhalen

Vertel jouw vrienden over deze pagina:

Terug naar boven ▲