You are from: United States, Go to our American website.

Projects Abroad

Sociaal project in Sri Lanka door Marijn Heeroma

Kandy, de stad van de Singalesen

Kinderen in Sri Lanka

Eerlijk waar, Sri Lanka is het land van de vakanties. Op 31 juli zijn we 14 dagen vrij, want dan begint Eshala Pera Hera, een groot Boeddhistisch festival en ik ben heel blij dat ik dat mag meemaken. Het wordt hier gehouden in Kandy waar ik nu 3 weken ben. Het is nog best pril, maar ik vermaak me er al prima! Hiervoor heb ik al 4 maanden in Negombo gewoond en dat was ook erg vermakelijk! De familie was geweldig en de kinderen op de Montessorie waren om op te eten! Het was ook best moeilijk om afscheid te nemen en ik was de eerste dag ook best wel ‘homesick’!

Nu ben ik alweer 3 weken in Kandy en heb het zo ontzettend naar mijn zin. Ik mis mijn familie natuurlijk nog wel, maar mijn gastgezin hier in Kandy is ook vreselijk aardig. Ik heb ook het gevoel dat ik nu nog meer te doen heb. Ik start om 08.30 samen met Dewi, ook een Projects Abroad vrijwilliger uit Nederland. Eerst om 07.30 ontbijt en om 08.00 worden we opgehaald met de tuktuk. Om 08.30 beginnen we. Het verkeer hier is een drama dus we hebben zeker 30 minuten nodig om op tijd aan te komen! En wat zijn onze kinderen lief, ze vinden alles best en willen alles voor je doen en ze luisteren ook nog eens heel erg goed. Voor Dewi was het dinsdag haar eerste werkdag. Het begin van de ochtend (na het gebed) beginnen we met engelse liedjes, Dewi schrok ervan want ineens zei Nilmali (de Sri Lankaanse leraar): ‘Dewi you can sing a song now with the children?’ ….. je hoorde Dewi slikken! Ha ha, ehm misschien volgende week?

Montesorrie in Ngombo

In de loop van de ochtend hebben we dieren getekend en de kinderen mochten het inkleuren met wasco krijt. Geweldig zijn ze geworden! De mooiste vis met duizend verschillende kleuren hangt aan de muur. Net zoals de eend het paard en de olifant. Ik heb een break van 12.00 tot 15.00 en meestal neem ik dan dezelfde route; even naar het internetcafé, om te kijken of ik nog wat van school heb (ik ben hier tenslotte voor school) en dan even naar “foodcity”. In de avond zitten we daar wel eens met de andere vrijwilligers buiten te genieten van het prachtige uitzicht over de stad onder het genot van een kopje koffie of thee.

Sri Lanka Kids

Dan lunchen met de meiden maak even een blokje door de stad en dan op naar Daya Nivasa. Daar werk ik van 15.00 tot 17.00 uur. Daya Nivasa is een instelling voor volwassenen en kinderen met een zware lichamelijke of geestelijke beperking. Het is wel zwaar werk maar ook ontzettend leuk en dankbaar werk om te doen. De kinderen krijgen altijd een grote lach op hun mondjes als wij binnenkomen. Het is soms ook wel triest want sommige kinderen kunnen alleen maar op de grond liggen en wat staren naar het plafond; lang leven de ‘mobiles'!Linda, Jo, Tracy en ik (wij zijn allemaal Projects Abroad vrijwilligers) hebben al de leukste dingen met de kinderen meegemaakt.

Sri Lanka

Ik had gisteren een erg ontspannende, maar ook pijnlijke avond! Hahaha.. We zijn met de meiden naar Yoga geweest. Het was erg relaxed om te doen, maar soms ook erg pijnlijk. In een mooi sjiek hotel ergens op de bovenste verdieping en dan aan het meer met hoge bergen om je heen. Werkelijk waar als je je goed concentreert, maakt de wind je echt heel kalm en relaxed. Af en toe legde de leraar mij in posities dat ik dacht: nu ben ik er geweest, maar al met al het is supergoed voor je. Mijn gastmoeder amma (mama in het singhala) is er op dit moment niet, want zij is voor 10 dagen weg met een meditatie kamp. Mijn “papa” Joe zorgt nu voor ons en dat doet hij ontzettend goed… We hebben bijna elke dag avondeten bij zijn zus 4 trappen beneden! Hahahaha... het is nu 12.45 en ik krijg eerlijk gezegd wel een beetje trek.

Supermarkt

Ik woon hier nu 4 maanden en ik heb nog 4 maanden te gaan. Het gaat allemaal zo snel hier, een feit natuurlijk want ik heb het zo naar mijn zin! Hoe zou ik ooit deze mensen hier kunnen vergeten en al die kinderen... Als ik straks in Nederland ben, droom ik van hazelbruine ogen en die witte tandjes die altijd naar je glimlachen en je het gevoel geven dat zij je zo dankbaar zijn.. wow wat een goed gevoel…. Gelukkig zit mijn tijd er nog niet op!

Liefs, Marijn

Marijn Heeroma

Terug naar de ervaringsverhalen

Vertel jouw vrienden over deze pagina:

Terug naar boven ▲