You are from: United States, Go to our American website.

Projects Abroad

Journalistiek Project in Zuid-Afrika door Merle Brüning

Drie maanden wonen en werken in een totaal andere cultuur aan de andere kant van de wereld. Dat is iets wat ik altijd al wilde doen en het zou helemaal ideaal zijn in combinatie met mijn studie Cultuurwetenschappen. Ik koos voor het Journalism Project van Projects Abroad in Kaapstad en op 1 september zat ik inderdaad in het vliegtuig richting Zuid-Afrika!

Merle Brüning - Zuid-Afrika

Toen ik op het vliegveld werd opgehaald door Projects Abroad taxichauffeur Denver, schrok ik wel een beetje. Hij had handschoenen aan, muts op, sjaal om. Huh? Het is toch lente in Zuid-Afrika? “No, it’s a very long and cold winter,” vertelde Denver mij. “It’s only 18 degrees right now…” Nou, mijn jas ging direct uit toen ik buiten was! Ik keek mijn ogen uit in de autorit naar mijn gastgezin. De bergen, de huizen en het verkeer: ik moest alles even op mij in laten werken. Toen ik eenmaal bij mijn gastgezin aankwam, zag ik een vrouw in haar badjas de deur open doen. Mijn gastmoeder excuseerde zich, want ze moest nog even het hele huis poetsen. Gisteren was er blijkbaar een feestje gegeven in de entertainment lounge. Mijn eerste gedachte? Ik ga het hier fantastisch hebben!

Mijn gastmoeder Gail en ik hadden direct een klik. Samen koffie drinken in de tuin, sigaretje erbij en vooral veel kletsen. In het huis waren nog vier andere vrijwilligers en mijn gastzus Shannon. Natuurlijk heb je nooit met iedereen dezelfde klik, maar in huis was het altijd gezellig. Daar zorgde Gail wel voor! En haar kookkunsten waren ook fantastisch. Als we thuiskwamen van ons project rook het huis al naar heerlijke maaltijden. Dan gingen we aan de bar in de keuken zitten en kletsten nog wat, totdat we van Gail het startsein kregen om de pannendeksels op te tillen. Van spaghetti bolognese tot echte Zuid-Afrikaanse boerewors, alles was lekker! Toen ik naar huis ging heb ik Gail ontzettend bedankt voor de ‘five kilos of happiness!’

In de eerste twee weken van mijn tijd in Kaapstad moest ik enorm wennen aan het treinsysteem. In Nederland raakt iedereen ernstig gefrustreerd als een NS trein 2 minuten te laat het perron komt inrijden, maar in Kaapstad is het gemoed toch heel anders. Als de trein komt, dan komt ie! Komt de trein niet, dan komt ie niet! Na twee weken paste ik helemaal in het plaatje en kon ik gerust veertig minuten wachten op de trein in het zonnetje. Met de trein ging ik naar mijn project, maar het was ook in het weekend mijn transportmiddel. Een van mijn favoriete bezigheden in het weekend was het bezoeken van The Old Bisquit Mill in Woodstock. Dat is een versmarkt die iedere zaterdagochtend hartstikke druk bezocht wordt. Samen met huisgenootjes Sarah (UK) en Krystina (NL) heb ik daar vele uren doorgebracht. The Old Bisquit Mill heeft allerlei internationale standjes, van Spaans tot Duits, maar ook zelfs een Nederlands standje (genaamd The Frying Dutchman) waar je kroketten en poffertjes kunt eten!

Merle Brüning - Zuid-Afrika

Mijn introductiedag op mijn project gaf direct een goede indruk. In het knusse kantoor in Wynberg zaten we met vier vrijwilligers en de twee editors Rebecca en Kelly. Naast de research en het schrijven van mijn eigen artikelen mocht ik gelukkig ook heel veel op pad. Ik heb interviews afgenomen, ben naar lezingen en workshops geweest en mocht mee naar de school waar Projects Abroad een journalism club heeft opgericht. Elke dinsdag en donderdag vertrokken we naar Christel House School om leerlingen journalistieke ‘skills’ bij te brengen. Deze uren waren vaak erg rumoerig, maar dat kwam voornamelijk door het enthousiasme van de kinderen. In Nederland heb ik ook wel eens meegeholpen aan het schrijven van artikelen voor schoolkranten, maar bij ons zijn de onderwerpen toch wel heel anders en daar schrok ik wel van. Een meisje, Kelsey, vroeg me om hulp bij haar artikel over het opgroeien zonder vaderfiguur. Een ander meisje schreef een stuk over drugsverslaving en de consequenties daarvan en ik heb ook nog een artikel over misbruik langs zien komen. Toen ik ’s avonds thuiskwam, heb ik er met mijn gastmoeder veel over gepraat om het van me af te kunnen zetten. Maar ik heb ook leuke dingen mogen meemaken op kantoor, hoor! Ook heb ik de eer gehad om naar een lezing van Helen Zille, de oppositieleidster van Zuid-Afrika, te gaan. Ik, als politiek dier, vond dit waanzinnig interessant en zelfs mijn stagebegeleider was jaloers op me.

Van alle leuke weekendtrips naar de Garden Route en andere leuke dingen blijft er eentje me toch echt altijd bij: The Full Moon Hike on Lions Head. Met veertig vrijwilligers na het werk een van de bergen van Kaapstad beklimmen om de volle maan te zien. Het had zo mooi kunnen zijn… Door vele rukwinden en grote hoogtes hebben we de tocht halverwege moeten afbreken, omdat de tourguides het niet vertrouwden om helemaal naar boven te gaan. Ondanks dat we om de vijf meter ons moesten bukken om het vele zand niet in onze ogen te krijgen en ondanks dat we bijna van de berg af waaiden, was het een ontzettend leuke ervaring. We hebben ons kapot gelachen en toen we eindelijk onder kwamen vonden we vooral dat we een stoer verhaal erbij hadden.

En afscheid is nooit leuk. In mijn tijd in Zuid-Afrika heb ik van veel huisgenootjes en mede-vrijwilligers afscheid moeten nemen. Gelukkig kwamen er ook weer nieuwe mensen voor in de plaats, maar het koste je altijd een paar dagen om je ervan te beseffen dat een bepaald persoon niet meer in Kaapstad is. En toen mijn eigen afscheid kwam, heb ik als een klein kind zitten huilen. Het was een ontzettend mooie tijd en fantastische ervaring die ik niet had willen missen. De laatste avond bij mijn gastgezin zijn we gaan uiteten bij de haven en zei mijn gastmoeder: “We hoeven geen afscheid te nemen; we zeggen tot ziens. Omdat ik zeker weet dat je nog een keer terugkomt.” En gelijk heeft ze!

Merle Brüning

Terug naar de ervaringsverhalen

Vertel jouw vrienden over deze pagina:

Terug naar boven ▲