You are from: United States, Go to our American website.

Projects Abroad

Ghana, Cape Coast: Een social project gevolgd door het project lesgeven.

Nicoline Laman Trip

Nicoline Laman Trip

Nicoline Laman Trip

Een week voordat ik weg ging naar Ghana, Cape Coast, hield ik het niet meer. Ik wilde niet meer gaan, thuis blijven in mijn veilige haven. Dan maar niets leren van de wereld. Dat was namelijk mijn doel: Leren hoe het ook kan zijn in een ander land, hoe het kan zijn als je niet zo verwend bent zoals wij. Daarnaast wilde ik natuurlijk ook graag veel zien van het land en leuke nieuwe mensen leren kennen.

Ik begon mijn eerste 2 maanden in Cape Coast in een klein weeshuis met 15 kinderen van 1 tot 15 jaar. In het begin vond ik het doodeng en de kinderen ook. Je kent elkaar niet en je moet toch erg aan elkaar wennen. Maar op het moment dat je dan gewend bent aan elkaar, krijg je zo’n mooie band met de kinderen. Een dag uit mijn leven daar:

Om 7 uur stond ik op, douche met koud water, om 8 uur naar het weeshuis om de kinderen te helpen met aankleden en naar school brengen. Half tien tot 2 uur vrij terwijl de kinderen op school zaten. Ik ging dan rondwandelen in het dorp/ lunchen met andere vrijwilligers of thuis relaxen met mijn host familie. Om 2 uur begon ik weer. Ik speelde met de kinderen, hielp hen met hun huiswerk en probeerde ze te vermaken en lol in hun leven te brengen. Zo heb ik samen met een andere vrijwilligster een dagje naar het strand met ze geregeld. Of soms gingen we samen naar de plaatselijke bibliotheek verhaaltjes lezen.

Na 2 maanden leek het me ook leuk om iets anders mee te maken dan een weeshuis. Vandaar dat ik toen Engelse les kon gaan geven op een schooltje met 3 kleine klassen van ongeveer elk 15 kinderen. De kinderen die ik les gaf waren denk ik tussen de 6 en 10 jaar. Absoluut niet te schatten dus. Ze konden geen woord Engels en toch moest ik het ze leren. Hoe deed ik dat? Ik heb les gegeven met handen en voeten, vooral veel zingen en met gebaren doen. Ik had vaak tekeningen of knuffels mee als voorbeeld. Het was moeilijk, maar ook echt een uitdaging. Wat het leukst was, om de kinderen mee te nemen naar de lokale bibliotheek. Dit vonden ze helemaal geweldig!

Het contact met de andere vrijwilligers was altijd heel goed. Vanaf het moment dat ik aankwam namen diegene die er al langer zaten mij overal mee naar toe en hielpen ze me met alles. Iedere avond gingen we ergens wel wat drinken of samen een filmpje kijken. In de weekenden gingen we ook vaak samen op stap of naar het strand. Het is zo fijn dat zij er zijn want ze zijn de enige die begrijpen wat voor een verandering het voor je is. Geen probleem dus dat je alleen aankomt, het lijkt mij juist leuker want hierdoor heb je echt iets van jezelf.

Vanaf het moment dat je aankomt op het vliegveld komt de hitte je te gemoed. Dit is inderdaad wel wennen in het begin, en je zal altijd maar blijven zweten maar je raakt er gelukkig aan gewend en bekijk het van de positieve kant, in NL is het ijskoud. Qua verandering van cultuur is het natuurlijk wel heel anders. Het is erg wennen maar ondanks dat zijn de Ghanesen erg aardig en willen ze je overal mee helpen. Ze vinden blanke mensen zo interessant en daarom zullen ze ook allemaal naar je toekomen en met je willen praten. Ik vond dat best moeilijk in het begin want overal waar je loopt komen ze met je praten. Uiteindelijk wen je hier aan en vind je het alleen maar leuk! In je gastgezin begrijpen ze ook hoe moeilijk het voor jou in het begin is maar daarom helpen ze je graag.

Qua eten is het erg anders. Je gastgezin houdt hier gelukkig wel rekening mee. Ze hebben meestal al langer vrijwilligers in huis en begrijpen het allemaal. Het verschilt natuurlijk wel in welk gastgezin je zit maar bij mij deden ze er heel makkelijk over. Ze vinden het dus ook niet raar als jij gewoon met mes en vork eet en als jij niet de rauwe vis etc eet. Maar dit moet je gewoon zelf op dat moment aangeven natuurlijk.

Al met al was dit een geweldige ervaring. Een waar ik echt ontzettend veel van heb geleerd en waar in ik een leuk en boeiend land heb leren kennen. Ik heb heel veel nieuwe internationale mensen leren kennen en ik zou er zo weer naar terug willen gaan!!!!!

Nicoline Laman Trip

Nicoline Laman Trip

Terug naar de ervaringsverhalen

Vertel jouw vrienden over deze pagina:

Terug naar boven ▲