You are from: United States, Go to our American website.

Projects Abroad

Rechtenproject in Ghana door Noëlle Goverde

Beste toekomstige avonturiers,

Mijn naam is Noëlle Goverde, en ik ben in de zomer afgereisd naar Ghana om daar vrijwilligerswerk te doen. Ik heb altijd al een drang gehad om naar het buitenland te gaan om daar werk te doen waar andere mensen echt iets aan hebben. Via internet ben ik daarom op zoek gegaan en ben ik bij Projects Abroad uitgekomen. Deze organisatie biedt vrijwilligerswerk aan op het gebied van rechten, en aangezien ik dat studeer was dit voor mij een win-win mogelijkheid! Ik heb er dan ook niet lang over na hoeven denken, en heb besloten er in de zomervakantie een maand naartoe te gaan.

Voor het vertrek heb ik erg goed contact gehad met de organisatie in Nederland en in Ghana. Je wordt zo goed voorbereid, dat je op het moment van vertrek niet zenuwachtig hoeft te zijn over wat er gaat gebeuren. Dat is natuurlijk een enorme geruststelling, want je wordt overspoelt met het regelen van praktische zaken zoals vliegtickets, malariatabletten, vaccinaties, visum en alle spullen die je mee moet nemen!

Bij aankomst in Ghana wordt iedere vrijwilliger opgewacht door Nyame. Door zijn persoonlijkheid, en vooral ook zijn vrolijkheid, wordt je warm verwelkomt en voel je je meteen helemaal thuis. Hij zal je vertellen dat je na deze ervaring niet meer naar huis wilt (en hij heeft gelijk!), en zal je je eigen Ghanese naam geven. Vervolgens wordt je naar je gastgezin gebracht waar je deze tijd zal wonen. Ghanese families zijn erg vriendelijk, helpen je waar je hulp nodig hebt, en geven je privacy. Ze nemen je echt op in het gezin. Hierdoor kom je goed in aanraking met het echte leven in Ghana, wat de ervaring nog unieker maakt!

Ik woonde in Accra, de hoofdstad van Ghana. Accra is een grote en erg chaotische stad. Werkelijk alles gebeurt op straat waardoor deze overvol zijn met mensen die dingen willen verkopen. De eerste paar dagen waren voor mij dan ook erg overweldigend omdat overal waar je kijkt weer iets anders gebeurt, en omdat Ghanese mensen als vliegen op je af komen omdat je een westerse uitstraling hebt. Na een tijdje raak je er wel aan gewend en is het heerlijk om door de straten te lopen.

Noëlle Goverde

Het vrijwilligerswerk dat ik deed was dus rechten. Ik werkte op het Projects Abroad Human Rights Office (PAHO). Je werkt op een kantoor van ongeveer 8 tot 16 uur. Er zijn steeds opnieuw verschillende projecten waar op het kantoor aan gewerkt wordt. In de tijd dat ik daar was werd ik ingedeeld in meerdere projecten. Tijdens een project gingen we met een groepje vrijwilligers en een supervisor (tevens vaak onze vertaler) naar verschillende dorpen. Eenmaal hier aangekomen wachtten ons daar de lokale mannen en vrouwen. Het was de bedoeling dat wij met hen gingen praten over het huwelijk (in Ghana komt polygamie veel voor en trouwen mensen vaak niet voor de wet. Hierdoor verliezen vrouwen, wanneer hun man komt te overlijden, al hun eigendomsrechten), het opmaken van een testament, en vooral ook over huiselijk geweld en seksueel misbruik. Wij, als vrijwilligers, gaven hen in eerste instantie basisuitleg over deze onderwerpen en gaven hen dan de gelegenheid om vragen te stellen. We gingen steeds terug naar dezelfde dorpen om de mensen daar te helpen met de problemen die zich specifiek in dat dorp voordeden. Dit was voor mij een enorme ervaring. Ik sprak (soms alleen, soms met meerderen) vooral met de mannen, en je krijgt soms wel vragen en opmerkingen die schokkend zijn. Het is erg belangrijk om op de juiste manier te reageren, want het is al een hele kunst om deze mannen te laten praten over onderwerpen die in hun gemeenschap als taboe worden beschouwd. Veel mannen kennen hier hun eigen rechten niet, en daarmee dus al helemaal niet de rechten van hun vrouw en kinderen. Daarnaast bestaat er weinig communicatie binnen het gezin, waardoor eeuwenoude gewoonten (die tegenwoordig soms strafbaar zijn) nog altijd gebruikelijk zijn. Tijdens dit project heb ik veel meer geleerd over de cultuur dan ik ooit had durven dromen. Praten met de lokale bevolking opende mijn ogen over hoe culturen, onder andere door te weinig kennis, kunnen verschillen.

Noëlle Goverde

Daarnaast werd ik ingedeeld in een project voor de sloppenwijk Old Fadama dat net was opgestart (ook via facebook te volgen). Met dit project, dat nog lange tijd zal lopen, hebben we een begin gemaakt om het leven daar veiliger en beter te maken. Dit hebben we gedaan door leraren en vrouwen op te leiden over hun rechten (en plichten) en hoe ze zich daar sterk voor kunnen maken, en elkaar kunnen helpen. Verder heb ik nog aan een ‘Read and Feat Project’, ‘Politics and Governance’ en ‘Intestacy and Propery Rights Project’ gewerkt. Dit waren een paar van de vele projecten die op dat moment liepen. Er was echt genoeg werk en voor iedereen wat interessants!

Door de week werkte je dus op het kantoor of ging je op outreach. In de weekenden had je de mogelijkheid om samen met andere vrijwilligers te gaan reizen door Ghana. Er zijn verschillende plekken in het land die adembenemend mooi zijn. Vandaar dat ik ook samen met anderen ieder weekend ben gaan reizen. Dit is niet alleen erg gezellig en leuk, maar je ziet ook een ander deel van Ghana. De grote steden zijn namelijk niet te vergelijken met de kleinere dorpen. Als je wilt gaan reizen raad ik je een reisgids mee te nemen. Dit is enorm handig om uit te stippelen op welk tro-tro of busstation je moet opstappen en dat soort dingen.

Reizen doe je in Ghana eigenlijk altijd met de tro-tro. Dit is letterlijk een oud aan busje waar 15 man of meer in kan. Dit vond ik persoonlijk altijd een enorme gezellige ervaring. Je zit op de meest ongemakkelijke bankjes, rijdt over de meest hobbelige onverharde wegen met ‘niemand weet eigenlijk hoeveel’ kilometer per uur omdat de kilometerteller al zeker zo’n 20 jaar geleden kapot is gegaan. Dit kost dan ook eigenlijk helemaal niets, en vandaar dat iedereen er ook gebruik van maakt. Taxi’s zijn zeker tien keer zo duur, en een eigen auto kunnen alleen de echt rijke mensen zich veroorloven.

Voor mij was het vrijwilligerswerk in Ghana echt een geweldige ervaring. Ik ging er naartoe om mensen te helpen, maar heb zelf ook zoveel geleerd en meegemaakt! Een maand voor mij was dan ook zeker veel te kort (Nyame had gelijk!). Als je denkt om vrijwilligerswerk te gaan doen, denk dan niet langer na, maar doe! Het is een levenservaring die niemand je ooit meer afneemt!

Groetjes,
Noëlle

Noëlle Goverde

Terug naar de ervaringsverhalen

Vertel jouw vrienden over deze pagina:

Terug naar boven ▲