You are from: United States, Go to our American website.

Projects Abroad

De reis naar Tanzania voor het sociale project, van Sanne van Dam

De reis naar Tanzania voor het sociale project

Al een paar jaar had ik de droom om Afrika te bezoeken, maar ik dacht nooit dat ik het écht zou doen. In mijn examenjaar merkte ik dat ik nog niet klaar was voor de universiteit, dus ik besloot om mijn droom waar te maken. Al snel kwam ik uit bij Projects Abroad, en ik koos voor Tanzania als bestemming, vanwege de cultuur en de positieve verhalen die ik overal las. Na het regelen van een visum, alle inentingen, malariatabletten en de nodige reisinformatie, was ik eindelijk klaar voor mijn grote reis.

De eerste twee weken van mijn verblijf in Arusha, Tanzania, waren best heftig. Ik moest ontzettend wennen aan de cultuur, het was allemaal zo anders dan ik was gewend! Alleen op straat lopen was al een hele ervaring, aangezien ik door bijna iedereen werd aangesproken. Je valt nogal op als blanke in deze stad, en daarom willen veel mensen maar al te graag met je kennismaken. Ook het klimaat was even wennen. Vanuit het koude kikkerlandje naar tropische temperaturen was zeker een verschil. En natuurlijk was het eten heel anders dan thuis.

De reis naar Tanzania voor het sociale project

Vooral in het begin was ik nou niet bepaald gek op de Tanzaniaanse cuisine, omdat het steeds hetzelfde was. Rijst met bonen, ugali (deegachtig spul, smaakt nergens naar) met doperwten, en gekookte bananen (klinkt lekkerder dan het is). Er zijn een aantal gerechten, zoals ugali, dat je met je handen hoort te eten. Daar was ik nou niet echt handig in, waardoor ik al snel, onder luid gelach van mijn gastmoeder, een lepel in m’n handen kreeg gedrukt.

Het werken op Hill Crest, een pre- primary school waar zo’n 110 kinderen naartoe gaan, was erg interessant. Ik en de andere vrijwilligers werden bij veel dingen betrokken, en we zijn dan ook veel te weten gekomen over het ontstaan van Hill Crest, en het leven van de kinderen. Zo gingen we vaak op woensdagmiddag huisbezoeken doen, wat ons veel heeft bijgebracht over de Tanzaniaanse cultuur. Op school kwam ik al snel terecht in de baby baby klas, waar de allerkleinsten (3- jarigen) les kregen van de 20- jarige Teacher Judith. Daar heb ik geholpen met lesgeven, en met de orde handhaven. Tussen de lessen door mochten de kinderen een halfuurtje buitenspelen; niet alleen hun hoogtepunt van de dag, maar ook het mijne. Rond het middaguur werd het tijd om het eten voor de kinderen op te scheppen en uit te delen. Omdat er altijd precies genoeg werd gemaakt, moesten we heel nauwkeurig opscheppen, anders kwamen we niet uit. Na de lunch gingen de kinderen naar huis, en hielp ik de teachers met schriftjes voorbereiden voor de volgende dag.

De reis naar Tanzania voor het sociale project

Ik kan met zekerheid zeggen dat de kinderen hét hoogtepunt waren van mijn reis. Elke dag hingen er zo’n 5 kinderen aan elke arm, want iedereen wilde aandacht. Camera’s vonden ze helemaal het einde, al begrepen ze niet dat ze stil moesten staan om een goede foto te krijgen. Als je hen dan de gemaakte foto liet zien, waren ze helemaal happy. Ook de kinderen op straat waren meestal heel lief. Als ik ’s middags van school naar huis toe liep, werd ik zo’n beetje omver gelopen door een groepje kinderen, die me een dikke knuffel gaven. Vaak werd er ook nog even met een geïntrigeerde blik over mijn huid geaaid en aan mijnn haar getrokken.

De reis naar Tanzania voor het sociale project

Alle ± 100 kinderen kijken
op vrijdagmiddag tv

Na verloop van tijd leerde ik de kinderen uit mijn klas wat beter kennen, en ben ik echt een beetje van ze gaan houden. Bij Stichting Muses heb ik van tevoren een training gevolgd om me zo goed mogelijk voor te bereiden op vrijwilligerswerk. Daar leerde ik onder andere over hechtingsproblematiek, en hoe ik daar het beste mee om kon gaan. Ik vond het hele nuttige informatie, die ik gedurende mijn reis goed in gedachten heb gehouden.

De reis naar Tanzania voor het sociale project

Naast het werken hield ik nog genoeg tijd over om leuke dingen te doen. Tanzania is een prachtig land, en er zijn heel veel plekken die een bezoekje waard zijn. Het plannen van uitjes doet iedereen ter plekke, en dus heb ik dat ook gedaan. Van tevoren leverde dat veel stress op, maar eigenlijk ging het vanzelf. Veel vrijwilligers willen dezelfde dingen doen, dus is het makkelijk te regelen. Ik ben een paar dagen naar Zanzibar gegaan, en dat was echt super! Veel gezien en gedaan, zoals snorkelen, tour door Stone Town, Spice tour, en een bezoekje aan Prison Island. Daarnaast weer even helemaal tot rust gekomen na de spannende eerste weken in Tanzania. Ook heb ik de berg Longido beklommen en het stadje Moshi bezocht. En in mijn laatste weekend ben ik op een 3- daagse safari geweest, waarbij ik Serengeti en Ngorongoro heb bezocht.

De reis naar Tanzania voor het sociale project

Ik zou nog bladzijdes vol kunnen schrijven over alles wat ik heb meegemaakt, maar dit geeft wel een aardig beeld weer . Nu ik weer thuis ben, mis ik Tanzania veel meer dan ik had verwacht, vooral de kinderen uit mijn klas, mijn gastgezin, de andere vrijwilligers, én de cultuur. Want ook al was het even wennen in het begin, het is een bijzonder land met bijzondere mensen, waar eigenlijk iedereen een keer moet zijn geweest in zijn leven. Gelukkig heb ik nog een hele berg foto’s om de herinneringen van deze unieke reis op te halen. Ik kan iedereen aanraden om vrijwilligerswerk in Tanzania te gaan doen. Niet alleen help je de lokale bevolking, je leert veel over jezelf, en je krijgt de kans om veel van het land te zien en over de cultuur te leren. Ze zullen je er met open armen verwelkomen: Karibu sana!

Sanne van Dam

Terug naar de ervaringsverhalen

Vertel jouw vrienden over deze pagina:

Terug naar boven ▲