You are from: United States, Go to our American website.

Projects Abroad

Sanne van Vliet - Sociale zorg, Paardentherapie project, Argentinië

Sanne van Vliet

Hoi! Ik ben Sanne en ik heb in maart een maand het paardentherapie project gedaan in Argentinië. Hier een kort verhaaltje over mijn ervaringen.

Toen ik afscheid had genomen van mijn familie en door de douane was, werd ik toch best wel zenuwachtig. Ik houd niet echt van vliegen en dit zou mijn langste vlucht ooit worden, én alleen. Gelukkig viel die erg mee! Ik was blij dat ik eindelijk was aangekomen en ik werd opgewacht door iemand van Projects Abroad. Hij was heel aardig en bracht me naar mijn gastgezin. Mijn gastmoeder sprak alleen Spaans maar gelukkig verbleef er ook een andere vrijwilliger die wel al een beetje Spaans kon. De volgende dag had ik introductie met mijn coördinator; hij liet zien hoe de bus werkt, welke bussen ik moet nemen en hij liet het Projects Abroad kantoor en het centrum zien. Iedereen van de organisatie daar is zo aardig!

Sanne van Vliet

De maandag erna had ik mijn introductie op mijn project. Ik maakte kennis met Ricardo, de ‘baas’ van het paardentherapie project; een hele aardige en relaxte man. Ik hoefde die dag nog niet meteen te werken. In de week dat ik begon aan het project waren ook de scholen net weer begonnen (na de vakantie), dus het was nog erg rustig waardoor er in drie weken tijd maar een paar keer kindjes waren op het project. Dat was wel jammer, dus ik raad jullie aan om te gaan in een periode waarin de scholen alweer een tijdje begonnen zijn! Maar de keren dat er kindjes waren, was het heel leuk. Eerst maken we de paarden klaar, en dan lopen we om de beurt rondjes met een kindje. Je kan het wat leuker/spannender maken door over balkjes te stappen of om tonnen heen te draaien. Sommige kindjes zijn een beetje bang maar je kunt echt merken dat de meesten zich ontspannen en zich erg vermaken als ze omgaan met het paard, dat is mooi om te zien!

Sanne van Vliet

Als er weinig te doen was op het project, mochten we ook wel eens zelf een beetje paardrijden, of eerder weg als we dat wilden. Het is me opgevallen dat de Argentijnen niet zo stipt en streng zijn, ik vraag me af of ze überhaupt wel eens stress ervaren. Alles is zo relaxed daar, het is bijvoorbeeld niet erg als je iets te laat bent, mensen zijn niet bezig met afspraken voor volgende week maar gewoon met vandaag. Ik vond die sfeer heel aangenaam. Ook zijn de Argentijnen heel aardig en geïnteresseerd en behulpzaam, en veel dingen zijn in Argentinië een stuk goedkoper, ook erg fijn (;

Ik werkte van 9u tot 13u in de ochtend, maar vaak waren we wat eerder klaar. ’s Middags had ik elke dag ook nog Spaanse les. De lokale bevolking spreekt nauwelijks Engels dus de lessen hebben erg geholpen.

Sanne van Vliet

Elke woensdag wordt er een ‘social’ georganiseerd: een activiteit waar alle vrijwilligers aan mee kunnen doen. Zo leer je de anderen wat beter kennen en heb je een leuk avondje uit. Het is tof om mensen uit verschillende landen te ontmoeten en omdat je allemaal in hetzelfde schuitje zit, kan iedereen het eigenlijk wel goed met elkaar vinden. In de weekenden ben je vrij en kan je dingen ondernemen met bijvoorbeeld andere vrijwilligers. Zo ben ik onder andere naar Villa Belgrano, een dorpje in Duitse stijl nagemaakt, en La Cumbrecita, een dorpje in de bergen met beekjes en een waterval, geweest. Ook heb ik paardgereden door de bergen in La Cumbre, heel erg mooi! Mijn laatste weekend ben ik naar Iguazu geweest; vanaf Córdoba is het een busreis van bijna 22 uur, maar dat was het zeker waard. Het is daar prachtig! Echt een hoogtepunt van mijn reis, en zeker een aanrader.

Ik vond de Projects Abroad organisatie ter plekke erg fijn; ze stellen je erg op je gemak en het voelde alsof ik ze al langer kende. Ook doen ze elke week een soort evaluatie over hoe het met je gaat, op je project en thuis. Daarnaast kan je ze altijd bellen op Whatsappen als er iets is.

Ik heb echt 100% genoten van mijn reis en als ik het geld had was ik nog veel langer gebleven, ik mis het nu al… 1 maand was veel te kort!

Sanne van Vliet

Terug naar de ervaringsverhalen

Vertel jouw vrienden over deze pagina:

Terug naar boven ▲