You are from: United States, Go to our American website.

Projects Abroad

Veerle Visch – Sociale zorg project, Kenia

Veerle Visch

Dat ik vrijwilligerswerk wilde gaan doen wist ik al heel lang, een jaar of zeven om precies te zijn. Maar de details nog niet. Deze winter bracht daar verandering in: Kenia trok me al een tijdje aan en ik ben op onderzoek gegaan. Al snel kwam ik uit bij Projects Abroad en enkele weken later ging ik naar de open dag in Utrecht. Eenmaal daar geweest wist ik het zeker: deze zomer zou ik op avontuur gaan in Kenia.

Ik heb gekozen voor een sociaal project omdat dat aansluit bij mijn interesse in kinderen en bij mijn studie pedagogische wetenschappen. Ik hoopte dan ook dat ik eindelijk wat van al het geleerde uit studieboeken in de praktijk kon brengen. Eenmaal ingeschreven begon het wachten, wachten en nog meer wachten tot het eindelijk juli zou zijn en ik zou mogen vertrekken naar Kenia. Maar in de tussentijd heb ik niet stil gezeten en ben ik een inzamelingsactie begonnen voor het weeshuis waar ik zou gaan werken.

Veerle Visch

Na maanden aftellen kwam toch eindelijk de dag dat ik naar Kenia zou vliegen. Vlak voor vertrek toch wel even spannend, zo helemaal in je eentje naar een ander continent. Na acht uur vliegen kwam ik aan in Nairobi waar Peter van Projects Abroad me stond op te wachten. Omdat het al laat was zouden we pas de volgende dag doorreizen naar Nanyuki. Eerst nog wat onwennig, beseffend dat de cultuur toch wel heel anders was dan thuis. Maar eenmaal in Nanyuki kwam ik er al snel achter dat ik me de komende vier weken absoluut geen zorgen hoefde te maken. De vrijwilligers en het personeel in Nanyuki ontvingen me met open armen.

Mijn dagelijks leven in Kenia bestond uit werken in een weeshuis voor kinderen van 0-2 jaar. Ik gaf de kinderen te eten, verschoonde luiers, deed ze in bad, hielp mee met de was en bovenal wilde ik zoveel mogelijk met de kinderen spelen. Ik wilde ze zo graag iets meegeven in de vier weken dat ik er zou zijn. Zo ben ik heel actief aan het voorlezen gegaan en oefende dagelijks met kinderen die nog niet goed konden lopen. Dit zijn mijn waardevolste herinneringen, hoe ik de kinderen zag ontwikkelen.

Veerle Visch

Na werk ging ik nagenoeg altijd naar het kantoor, dit was de ontmoetingsplek voor de vrijwilligers. Het was er altijd gezellig en het was leuk om elkaar ervaringen te horen, maar ook om te praten over waar anderen vandaan kwamen.

’s Avonds was ik bij mijn gastgezin, die er altijd voor zorgde dat ik goed te eten kreeg en waarvan ik veel van de cultuur kon leren.

Het weekend heb ik gebruikt om het land te ontdekken. Zo ben ik op safari geweest, heb ik watervallen bezocht, ben ik naar een Masai dorp geweest en heb ik een bezoekje gebracht aan het Animal Orphanage. Als je gaat is het een absolute aanrader je weekenden te vullen met uitstapjes samen met de andere vrijwilligers.

Mijn tijd in Kenia heb ik afgesloten met een donatie aan het weeshuis waar ik werkte. Ze waren er zo ontzettend blij mee en het voelde zo goed om te kunnen helpen.

En nu na vier weken Kenia zit ik weer thuis op de bank en kan ik alleen nog terug denken aan de waardevolle glimlach van de kindertjes, de leuke mensen die ik heb ontmoet en de onvergetelijke ervaring die ik heb gehad.

Veerle Visch

Terug naar de ervaringsverhalen

Vertel jouw vrienden over deze pagina:

Terug naar boven ▲