You are from: United States, Go to our American website.

Projects Abroad

De weg die moedige baby schildpadjes afleggen naar zee

  Reacties

25 november 2014Dieren, Latijns-Amerika


Een schildpadje haast zich naar de zee over het strand in Mexico

Zeeschildpadden zijn een van de oudste aardbewoners waarvan sommige fossielen van 150 miljoen jaar geleden dateren. Dit betekent dat ze met succes het dinosaurustijdperk hebben overleefd, aangezien dinosaurussen 65 miljoen jaar geleden uitstierven. Momenteel zijn zes van de zeven zeeschildpadsoorten bedreigd en dat voornamelijk als gevolg van de destructiviteit van de mens.

De zeven soorten zeeschildpadden zijn de Karetschildpad, de Platrugzeeschildpad, de Warana, de Kemps schildpad, de Lederschildpad, de Dikkopschildpad en de Groene zeeschildpad. Van al deze soorten is de Kemps schildpad het meest bedreigd. Het is erg moeilijk om het aantal zeeschildpadden te meten aangezien de mannetjes amper boven water komen en het enkel de vrouwtjes zijn die aan land komen om hun eitjes te leggen.

De zeeschildpadden zijn om verschillende redenen een bedreigde diersoort. Ze zijn vaak het slachtoffer van visnetten en worden ook gevangen voor hun vlees, schild en lichaamsoliën. Zeeschildpadeieren worden op sommige plaatsen in de wereld beschouwd als een delicatesse, dit betekent dat de eieren uit hun nest worden gestolen voor consumptie. Naast het stropen van schildpadden en hun eieren, is de mens ook verantwoordelijk voor het verlies van leefomgeving van de schildpadden door vervuiling die een extreem negatief effect heeft op hun leefgebied.

Er worden inspanning geleverd om de schildpadden te beschermen door hun broedplaatsen af te schermen van het publiek en door het verzamelen van eieren en het vrijlaten van babyschildpadden in de zee. Vrijwilligers op het schildpadden bescherming project in Mexico verzamelen ’s nachts de eieren en herbegraven ze op een veilige plek, ook wel de ‘corral’ genoemd. Wanneer de eieren uitkomen worden de schildpadden veilig in zee gelaten. Vanaf dan ligt hun toekomst in hun eigen pootjes.

Het verhaal van schildpadjongen op hun reis naar zee

Een uitgeputte moeder zeeschildpad beweegt zich voort op het witte strand in Mexico, op zoek naar een plek om haar kostbare lading te lossen. Ze was al eerder op dit strand geweest om een nest te maken en haar instinct vertelde haar om terug te keren naar deze plek. Ze schuifelt nog enkele meters verder vooraleer ze haar vorige broedplaats herkent en begint te graven.

Een moeder schildpad maakt haar nest op het Schildpadden Bescherming Project van Projects Abroad in Mexico

Ze duwt het zachte zand opzij en begint een put te graven met haar flippers en door haar lichaam te roteren. Met behulp van haar achterste flippers maakt ze ook een holte voor haar eitjes. Wanneer dit gebeurd is, kan ze haar eitjes beginnen leggen. Ze legt er voorzichtig twee of drie tegelijk in het gat dat ze heeft gegraven. In totaal legt ze die nacht 110 eitjes die ze dan, met behulp van haar flippers bedekt met zand, zodat ze goed beschermt zijn tegen potentiële roofdieren. Eens dit is gebeurd, vertrekt ze langzaam terug richting zee om uit te rusten.

Gedurende 59 dagen liggen haar eitjes rustig in hun nest en wordt de ontwikkeling van de schildpadjes bevorderd door de warmte van het zand. Het hete zand zorgt voor meer vrouwtjes. Als het zand koeler zou zijn, zouden er meer mannetjes geboren worden.

Op de 59ste dag begint een klein schildpadje, met behulp van haar flippers, de schaal van het eitje te breken. Eenmaal helemaal vrij uit het eitje klimt ze uit het nest samen met haar broertjes en zusjes. Met behulp van haar innerlijk kompas oriënteert ze richting de heldere horizon en vertrekt richting zee.

Schildpadjes op het strand in Mexico op weg naar de zee

Kraaien en zeemeeuwen vliegen over hen heen op zoek naar een snelle hap, terwijl krabben zich over het strand haasten om een lekkere schildpad hapje te bemachtigen. Verschillende broertjes en zusjes worden meteen het slachtoffer van deze roofdieren, maar zij blijft vastberaden doorgaan met haar blik gericht op de zee. Haar overlevingsinstinct neemt het over en beweegt haar lijfje voort zo snel als ze kan.

Eindelijk duikt ze weg in de golven van de zee en begint ze te zwemmen. Gevangen in een stroming begint ze onbevreesd te drijven naar een nieuw avontuur. Over enkele jaren zal ze terugkeren om daar haar eigen eitjes te leggen. Hoe ze haar weg terugvindt is een van de grootste mysteries van onze tijd, maar sommigen beweren dat schildpadden zich kunnen navigeren aan de hand van de ligging en intensiteit van de magnetische velden op aarde.

Een vrijwilliger laat babyschildpadjes vrij in zee tijdens het natuurbehoud project van Projects Abroad in Mexico

Deel dit artikel:

Vergeet niet om dit door te vertellen en laat ons ook weten wat je ervan vindt op Facebook en Twitter!

Abonneer je op RSS

Projects Abroad Blog Feed
Als student kun je je studiekennis  van de gezondheidszorg uitbreiden tijdens een stage in het buitenland

Volg de RSS feed

Projects Abroad Blog Feed

Vertel jouw vrienden over deze pagina:

Terug naar boven ▲