You are from: United States, Go to our American website.

Projects Abroad

Staff Profile: Roger Bruget, Project Manager Natuurbehoud project - Oceaan & Duiken in Cambodja

  Reacties

26 mei 2016Cambodja, Vrijwilligerswerk, Natuurbehoud
Geschreven door: Samantha Evans


Projects Abroad medewerker Roger op de boot na een duik op het Natuurbehoud project in Cambodja

Wat begon als een vrijwilligerswerk avontuur is nu veranderd in een volwaardige carrière bij Projects Abroad voor Roger Bruget. Roger komt oorspronkelijk uit Noorwegen en had nog helemaal geen duikervaring toen hij een aantal jaar geleden deelnam aan het duik project in Thailand. Vandaag de dag is hij de natuurbehoud Project Manager bij het duik project op het eiland Koh Sdach in Cambodja. Op mijn laatste reis naar Cambodja had ik de kans om wat tijd door te brengen met deze dappere project leider. Wanneer we niet bezig waren met duiken of het strand schoonmaken, praatte we over zijn rol als officieel lid van het personeel en zijn weg hier naar toe. Dit is wat hij te zeggen had…

Je begon als vrijwilliger bij het Natuurbehoud & Milieu project in Thailand – waarom heb je voor dat specifieke project gekozen?

Ik hoorde over Projects Abroad via een vriendin van me. We waren aan het praten over dat ik vrijwilligerswerk wilde verrichten en zij noemde Projects Abroad. Later die week keek ik op de website en kon ik maar niet kiezen tussen archeologie in Peru en natuurbehoud in Thailand. Ik had nog nooit gedoken en eerlijk gezegd vond ik het idee een beetje eng. Ik heb de oceaan altijd al fascinerend gevonden en ik wilde graag mijn angsten onder ogen komen. Dus na wat wikken en wegen besloot ik dat ik me ging inschrijven voor het Natuurbehoud & Milieu project in Thailand.

Waar woonde je en wat was je baan voordat je als vrijwilliger aan het project deelnam?

Ik woonde in Oslo, Noorwegen, en ik werkte als elektricien bij één van de grootste hotels in Noord-Europa, Oslo Plaza. Het hotelgebouw was enorm, het had 36 etages, 670 kamers, zwembaden, pompen, ventilatiesystemen, keukens, restaurants, balzalen, enzovoort. Mijn taak was om ervoor te zorgen dat alles soepel verliep aan de technische kant. Het leuke aan mijn baan was dat ik veel met mensen aan het praten was en een aantal grote beroemdheden kon zien. Maar na een tijdje begon de baan en de plek eentonig te worden en was ik toe aan iets anders.

Heb je altijd al een passie voor oceaan natuurbehoud gehad of kwam dit later in je leven?

Dankzij mijn vader en vele van onze visuitjes langs de Noorse kust toen ik jong was, heb ik altijd al een fascinatie voor de oceaan gehad. De oceaan was rijk aan leven en ik kon uren op de pier zitten, kijkend naar de krabben en vissen die hun ding aan het doen waren. Wanneer we kleine visjes vingen, gooide we ze altijd terug in het water zodat ze verder konden groeien en meer vissen konden voortbrengen en plastic in het water gooien was absoluut verboden. Dus ik denk dat mijn vader een aantal goede normen en waarden aan mij geleerd heeft. Anderzijds leerde hij me ook dat vissen geen pijn voelen en dat het dus niet erg is om ze te doden voor eten. Voor de goede orde – vissen voelen wel pijn!

Hij sprak ook over hoe veel meer vissen er waren toen hij jong was en zijn bezorgdheid over hoe weinig vissen er zouden zijn tegen de tijd dat ik een volwassene zou zijn. Daar had hij wel gelijk in. Voordat ik aan mijn project in Thailand begon, wist ik niks over het concept ‘oceaan behoud’. Vrijwilligerswerk voor mij ging meer over het helpen van mensen en niet een deel zijn van een wetenschappelijke studie of verzamelen van zee-afval.

Afval na een strandschoonmaak actie op het natuurbehoud project in Cambodja

Je project als vrijwilliger was het pad naar je huidige positie als natuurbehoud project manager in Cambodja, hoe is dat gegaan?

Toen ik begon als vrijwilliger in Thailand was het fantastisch om allemaal mensen te ontmoeten die oprecht een passie hebben voor de natuur. Iedereen was gedreven voor een beter milieu op aarde en in de oceanen, dit was erg inspirerend en ik wilde daar graag een deel van uitmaken.

Na mijn project had ik een nieuwe passie voor duiken en ik wilde zo veel mogelijk duiken en leren als mogelijk was. Dus ging ik verder met duiklessen na mijn project in Thailand. Na een half jaar bijna elke dag duiken, kreeg ik mijn instructeur licentie waar ik heel erg trots op was.

Toen begon ik met het werken als freelance instructeur voor verschillende duikwinkels in Ao Nang. Ik had Projects Abroad benaderd en hen laten weten dat wanneer ze een duikinstructeur of divemaster nodig hadden, ik hen als top prioriteit stelde en beschikbaar zou zijn. Dit leidde tot een samenwerking met Projects Abroad voor bijna elke week, een jaar lang. Ik heb dat jaar veel geleerd over duiken en de onderwaterwereld!

Eén keer toen we op de boot bezig waren, ontmoette ik de voormalige manager van het natuurbehoud project in Cambodja, Florencia Bibbo. Ze kwam op bezoek om te kijken hoe het met het project in Thailand ging. We hadden een informeel praatje en een half jaar later contacteerde ze me met de vraag of ik voor zes weken als instructeur wilde werken op het project in Cambodja. Dat wilde ik wel en in juni 2015 arriveerde ik bij het project in Koh Sdach, Cambodja. Het leven op het eiland was heel anders dan ik gewend was, maar ik genoot van mijn tijd daar en kon goed met het personeel opschieten.

Het was na mijn vertrek dat iemand tegen mij zei dat er een vacature voor Project Manager op het Natuurbehoud & Milieu project in Cambodja was. Ik werd aangemoedigd om te solliciteren omdat ik het eiland en het personeel al goed kende en goed met ze kon opschieten. En hier ben ik vandaag de dag!

Om het samen te vatten: het is een reeks van gebeurtenissen die geleidt hebben tot deze mogelijkheid! Ik denk dat het wel helpt als je geïnteresseerd bent in wat je doet, daar bent waar het gebeurd en goede connecties maakt met mensen die je leert kennen. Ik geloof dat het Woody Allen was die zei dat 80% van succes bestaat uit gewoon komen opdagen en de rest uit hard werken en een vleugje geluk. Ik zou hier nooit hebben gezeten als ik niet open zou hebben gestaan voor de mogelijkheden die voorbij kwamen, of nog belangrijker, als ik helemaal niet was komen opdagen.

Hoe heeft deze baan jou geïnspireerd? Heeft het ervoor gezorgd dat je je persoonlijke doelen in je leven aangepast hebt?

Wat ik het meest inspirerende vind aan mijn baan is de positieve ontwikkeling die veel van de vrijwilligers op het eiland ondergaan. Met name de jongeren die op een moment in hun leven staan waarop ze moeten beslissen wat ze met de rest van hun leven gaan doen. Veel van de vrijwilligers verleggen hun eigen grenzen en overwinnen uitdagingen als ze hier zijn, sommigen verrassen zichzelf door iets te doen waarvan ze nooit gedacht hadden dat ze het zouden kunnen. Ze groeien, maken nieuwe vrienden, leren over nieuwe culturen en vinden inspiratie om een volgende stap in hun leven te zetten. Dit is echt wat ik het meest waardevol vind aan mijn werk.

Ik moet ook mijn team noemen, ze zijn allemaal erg toegewijd en gepassioneerd over hun werk en dit inspireert mij om mijn best te doen. Mijn levensdoelen zijn vrij eenvoudig – ik probeer van elke dag een goede dag te maken en een goed leven te leiden. Mij baan helpt mij hier bij.

Hoe lang ben je nu werkzaam in deze functie en hoe vind je het leven op Koh Sdach in vergelijking tot Thailand?

Op het moment dat ik dit schrijf, ben ik drie maanden werkzaam binnen deze functie. Toen ik naar Cambodja kwam verwachtte ik gelijkenis met Thailand te zien, maar daar had ik het even mis!

Het feit dat we wonen in een authentiek vissersdorpje, op een eiland met bijna geen toeristen of buitenlanders, maakt het moeilijk te vergelijken met Thailand. In Thailand verbleven we op het vaste land en was alles op toeristen gericht. Wat betreft de werkzaamheden lijkt het wel op elkaar, alleen de omgeving is heel anders.

In Thailand waren er meer afleidingen waardoor je minder gefocust was, terwijl je hier op het eiland meer tijd hebt om te relaxen en reflecteren. Op het eiland is alles ook in de buurt, dus hoef je geen tijd te verspillen aan vervoer. Aan de andere kant moeten we alles wel goed inplannen als we gespecialiseerde apparatuur nodig hebben. Alles kost tijd hier en als ik iets speciaals nodig heb, kan ik niet zomaar de deur uit om het te gaan halen. De sfeer van het eiland maakt alles meer intiem, dichterbij en ‘echt’, als je begrijpt wat ik bedoel. We zijn zeker het kleine broertje van het project op Thailand.

Projects Abroad vrijwilligers op de boot op weg naar een duiklocaties voor onderwateronderzoek

Vertel ons meer over het project, waar kunnen vrijwilligers naar uitkijken als ze besluiten deel te nemen aan het project?

Als eerste kunnen ze zich verheugen op het starten of het voortzetten van hun duikbrevet via de PADI-programma's. Daarna zullen ze veel leren over het leven in de zee, de omgeving en het identificeren en evalueren van vissen/ongewervelde dieren/koraal. Na een aantal trainingen zullen ze beginnen met het uitvoeren van onze reef surveys, zeepaard surveys en DAD (Dive Against Debris).

Minimaal één keer per weer zullen ze naar een school gaan om Engelse les te geven. Daarnaast zijn er andere activiteiten zoals strand of dorp clean-ups, verschillende workshops, kooklessen en bezoekjes aan het mangrove bos. De werkzaamheden kunnen verschillen van data analyseren tot het bijwerken van onze soortendatabase.

Momenteel hebben we een vrijwilliger die een vlot aan het bouwen is van lege plasticflessen en andere materialen die hij op het strand kan vinden. Het gebied wordt geconfronteerd met vele uitdagingen en maar door middel van creativiteit en verbeeldingskracht kun je veel manieren vinden om bij te dragen aan het project, de Koh Sdach archipel en/of de mensen van het eiland.

Je zult nieuwe vrienden maken en een nieuwe ervaring hebben dat invloed heeft op de rest van je leven!

Wat is je visie over de ontwikkeling van het project?

Florencia Bibbo baande de weg en heeft het project in de juiste richting gestuurd tijdens het eerste jaar. Het project is nog jong en ik wil veel van de lopende programma’s voortzetten. We werken nauw samen met de school en via onderwijs kunnen we het goede voorbeeld geven voor de toekomst.

Eén van de grotere doelen van het project is om delen van de archipel tot een reservaat te maken, op basis van ons onderzoeksmateriaal. We willen ook bijdragen aan het oprichten van een degelijk systeem voor het beheer van afval op het eiland. Het is heel erg belangrijk om aan de lokale bevolking duidelijk te maken wie we zijn en waarom we hier zijn.

Ik wil er ook voor zorgen dat mijn collega’s en de vrijwilligers het gevoel hebben dat ze in een relaxte, positieve en comfortabele omgeving werken.

Hoe ziet een gemiddelde dag eruit voor jou?

De dag begint met een gezamenlijk ontbijt om 7 uur ’s ochtends. Daarna houd ik een briefing over wat er die dag gaat gebeuren. Om 12 uur gaan we lunchen en na de lunch hebben we een uur siesta tijdens de warmste tijd van de dag. Om half 2 gaan we verder met onze activiteiten tot dat we deze afgerond hebben en om 6 uur ’s avonds eten we met zijn allen. We eten meestal op het project of bij één van de drie restaurants op het eiland.

Elke dag is een beetje anders, maar ik probeer altijd deel te nemen aan de activiteiten in de ochtend of middag, de rest van de tijd zit ik op kantoor. Daar beantwoord ik e-mails en doe ik andere administratieve taken. De ene dag spendeer ik de hele dag bij een duiktraining en de andere dag spendeer ik in mijn kantoor. Het is moeilijk om hier een goed antwoord op te geven omdat elke dag anders is, maar daar ben ik juist blij om!

Lokale kinderen krijgen uitleg van de vrijwilligers over een schoonmaak actie in het dorp

Wat motiveert jou?

Mijn collega’s, vrijwilligers, eten, duiken, de zee, wiskunde (yeah), muziek, kunst, wetenschap en liefde.

Wat is je favoriete deel van jouw baan?

Dit is een makkelijke vraag: elke keer dat ik de kans krijg om te duiken. Of het nou surveys, DAD’s of trainingen zijn. We hebben zo veel geluk dat we in een tijd te leven waarin je een luchttank op je rug kan binden en de onderwaterwereld kan bezoeken.

Mijn favoriete deel is wanneer ik iemand voor het eerst leer duiken. Dan zie ik hun angst omslaan in zelfvertrouwen, en ook de lachende gezichten die terugkeren naar het wateroppervlak na een duik, vind ik erg mooi om te zien!

Welke uitdagingen ben je tegen gekomen als Natuurbehoud & Milieu Project Manager?

Ik ben nog geen hele grote uitdagingen tegengekomen, maar de taal en integratie met de lokale bevolking is wat ik tot nu toe de grootste uitdagingen vond. Oh, en het plastic, mensen hier vinden het erg leuk om eenmalig plastic te gebruiken en het breekt mijn hart om te zien dat het allemaal in de zee terecht komt. Dit is iets wat wij als mensheid onder de aandacht moeten brengen en niet doen alsof het geen probleem is.

Welk advies heb je voor vrijwilligers die geïnteresseerd zijn in het Natuurbehoud & Milieu project in Cambodja?

Als je geïnteresseerd bent in het milieu en op zoek bent naar een avontuur dat je nog nooit eerder beleefd hebt, meld je dan aan. We staan te springen om je met open armen te verwelkomen!

Roger’s verhaal over het verloop van zijn carrière na het doen van vrijwilligerswerk is zeker inspirerend. Heeft jouw vrijwilligerswerkervaring geholpen met een baan of opleiding? Voel je vrij om een reactie onder dit bericht te plaatsen!

Projects Abroad vrijwilliger vindt een zeepaardje tijdens een duik

Deel dit artikel:

Vergeet niet om dit door te vertellen en laat ons ook weten wat je ervan vindt op Facebook en Twitter!

Abonneer je op RSS

Projects Abroad Blog Feed
Als student kun je je studiekennis  van de gezondheidszorg uitbreiden tijdens een stage in het buitenland

Volg de RSS feed

Projects Abroad Blog Feed

Vertel jouw vrienden over deze pagina:

Terug naar boven ▲