You are from: United States, Go to our American website.

Projects Abroad

Fenne bezoekt Natuurbehoud & Milieu projecten in Costa Rica en Belize

  Reacties

21 september 2017Vrijwilligerswerk, Belize, Costa Rica, Natuurbehoud


Als onderdeel van haar vakantie naar Midden-Amerika, besloot onze Program Advisor Fenne een kijkje te nemen bij onze Natuurbehoud & Milieu projecten in Costa Rica en Belize. Dit om zelf te ervaren wat de projecten inhouden en daarmee een duidelijker beeld te kunnen schetsen voor toekomstige vrijwilligers. Als natuurliefhebber kon Fenne haar hart ophalen!

Eerste bestemming: Costa Rica

Ik werd opgehaald door mijn collega, de coördinator van het project, die ik op dat moment voor het eerst ontmoette. Het is een ontzettend vriendelijk man, zoals ik op dat moment al gewend was van de Costa Ricanen. Het voelde direct vertrouwd. We reden het tropisch woud in en ik werd al enthousiast van alle leguanen en andere dieren die ons pad kruisten. Erg speciaal om hier mijn tijd door te kunnen brengen.

De coördinator zorgde dat ik alles had wat ik nodig had ter plekke en liet me verder die dag rustig mijn eigen ding doen. Dit kon ik zeer waarderen na mijn verblijf in hostels waar ik omringd werd door andere reizigers. Ik genoot van het moment waarbij ik op mijn gemakje een wasje kon draaien in een simpele wasmachine terwijl ik de zwarte gieren in de bomen bestudeerde. Na twee weken te hebben doorgebracht in de jungle gedurende het regenseizoen en uit een klamme backpack te hebben geleefd was dit een luxe! De accommodatie was verder vrij basic en had een gezamenlijke ruimte waar er zelfs de mogelijkheid was om televisie te kijken. In de naastgelegen keuken werd drie keer per dag voor ons een heerlijke Costa Ricaanse maaltijd verzorgd. Dit betekende veel rijst, bonen en gebakken banaan, waar ik zelf erg gelukkig van word. Overdag liep ik gerust nog 300 rondjes achter de grote black iguana's aan die ik nu eindelijk van dichtbij kon zien. 's Avonds hoorde ik de brulapen hun luidste kreten slaken en viel het me mee hoeveel insecten er in mijn kamer zaten.

Barra Honda

De volgende dag startte het project. Als vrijwilliger werk je in Barra Honda. Dit is een prachtig natuurreservaat dat gekenmerkt wordt door een ondergronds grottenstelsel. Deze grotten zijn van groot belang voor het ecosysteem van dit gebied in verband met de duizenden vleermuizen die hier leven. De aardoppervlakte bestaat uit een secundair bos. Dit betekent dat het bos helaas zo'n 50 jaar geleden is gekapt. Gelukkig is het bos weer voor een deel terug gegroeid en is er een deel van de dieren weer teruggekeerd, maar echt hersteld is het nog lang niet.

Als vrijwilliger werk je samen met het team dat Barra Honda onderhoudt. Maar wat zijn je taken precies?

In het Barra Honda natuur reservaat kijkt Fenne naar het regenwoud.

1. Praktische onderhoudstaken

Een van de onderdelen van het project is herbebossing. Dit betekent dat je planten en bomen groeit in de kwekerij totdat ze groot genoeg zijn om te planten in de vrije natuur. Hierbij komt dus kijken dat je ten eerste zorgt voor gefilterd aarde. Oftewel je bijtelt de aarde los, wat je vervolgens in een grote zeef schept en handmatig filtert door de zeef heen en weer te schudden. Dit was zwaar werk, maar zonder aarde groeien de planten niet. Stap twee is het verzorgen van de planten en zorgen dat deze groot genoeg worden om te kunnen planten. Dan uiteindelijk is het moment zo ver en mag je de planten in het woud planten.

2. Monitoren van brulapen

Daarnaast zijn er verschillende onderzoeken die er plaats vinden. Zo ben ik op mijn eerste ochtend op ‘monkey survey’ geweest. Dit hield in dat we het woud in gingen op zoek naar brulapen. Deze zijn niet erg moeilijk te vinden met de hoeveelheid geluid die ze produceren. Erg indrukwekkend! Zodra we een groep gelokaliseerd hadden, noteerden we de data met de samenstelling van de groep en de coördinaten. Dit was nog niet makkelijk, want met een groep van 15 brulapen die continu van plek wisselen en waarbij enkelen verstopt zitten achter takken raak je toch wat in de war. Zo verdeelden we wie de vrouwtjes, de mannetjes, de jongeren en de baby's telden. Iedere week wordt er een ander gebied gemonitord. Zo kunnen de parkmedewerkers uiteindelijk een indruk krijgen van de populatie en waken voor eventuele over populatie in deze regio.

3. Monitoren van de ara’s

Een zeer bedreigde diersoort in dit gebied is de rode ara. Met het kappen van het woud is de voedselbron van deze vogelsoort verloren gegaan. Nu wordt er samengewerkt met een lokale boer die de boom met deze vrucht kweekt. De ara's leven daarmee in het woud en eten van de oogst van de boer. Een groot moment breekt aan als de ara's eieren leggen. Deze worden goed in de gaten gehouden en beschermd, zodat dit uiteindelijk succesvol is. Helaas hebben de ara's dit jaar geen eieren gelegd.

Zoals ik eerder noemde schuilen er in de grotten diersoorten die van grote invloed zijn op het woud, waaronder duizenden vleermuizen van allerlei soorten en maten. In één grot kunnen wel 4000 vleermuizen leven. Deze worden gevangen om ze op te kunnen meten en te controleren en er vinden tellingen plaats.

4. Voorlichting op scholen

Ook wordt er voorlichting gegeven op scholen over het belang van de natuur en hoe je schade aan de natuur kan voorkomen. Een normale manier van afvalverwerking of om de grond vruchtbaar te maken is door middel van het in brand te steken. In het droge seizoen veroorzaken deze kleine brandjes grote bosbranden. De lokale bevolking wordt aangeraden om hun afval weg te brengen of het aan te geven als ze het land afbranden, dan komt ons team langs om dit op een verantwoorde manier te doen. De voorlichting wordt gegeven door middel van het doen van spellen, waardoor de kinderen spelenderwijs over de natuur leren.

Next stop: Belize

Na dit avontuur pakte ik de Ticabus naar Nicaragua, waar ik nog drie dagen doorbracht. Ik vervolgde mijn reis per vliegtuig naar San Pedro in Belize en kwam vervolgens aan in Placencia. Hier zou ik mee helpen bij het Natuurbehoud & Milieu project. Er was een duiktrip gepland en ik was nog niet in het bezit van mijn duikcertificaat. Dit was dus het eerste doel om vervolgens mee te kunnen helpen met de activiteiten. Ik kwam aan in Placencia met het kleine propellervliegtuigje van Tropic Air. Dit vond ik een avontuur op zich. We vlogen van eiland naar eiland door Belize heen. Zo kreeg ik ook nog een kleine indruk van de andere eilanden.

Een klein vliegtuig brengt je van het vaste land van Belize naar Placencia, waar het natuurbehoud project plaatsvindt.

Placencia

Eenmaal aangekomen in Placencia zou ik eerst een nacht overnachten in de algemene vrijwilligersaccommodatie. Placencia is een klein schiereiland waar je leuke restaurantjes en barretjes en supermarkten kunt vinden voor je basisbehoeften. Hier staan twee huizen op palen waar de vrijwilligers verblijven. Het was een fijne accommodatie met stromend warm water en airconditioning. Er wordt hier doordeweeks voor je gekookt en in het weekend krijg je een zakcentje mee om zelf te koken of in een restaurantje wat te gaan eten. Eenmaal aangekomen leerde ik de andere vrijwilligers kennen. Een mooi groepje van zeven vrijwilligers. Die avond kon ik me nog even op de duikcursus storten om de volgende dag als onderdeel van het project op duiktrip te gaan!

Duiktrip

Ik keek mijn hele reis al heel erg uit naar de duiktrip. Ik leefde van moment tot moment, maar het was een super gedachte om te weten dat ik dit als afsluiter zou hebben. In de ochtend liepen we met onze spullen naar de pier. Hier laadden we de boot vol met alles wat we de komende drie dagen nodig hadden. We knutselden nog wat materiaal in elkaar en uiteindelijk konden we vertrekken. Weg van de bewoonde wereld en op naar het onbewoonde eiland. Naja, er stond wel een ruime accommodatie op onze te wachten die we deelden met enkele lokale vissers. Buiten dat, was er helemaal niemand op het eiland en ik vond het heerlijk! Geen andere mensen, geen internet, geen sociale media, geen stromend water en geen airco. Het was back to basic, wat ervoor zorgde dat je op het moment leefde en het enige wat ik op dat moment deed was genieten.

Na de boottocht zorgden we dat we alles wat we hadden meegenomen naar de accommodatie brachten en we installeerden onze bedden. Met ons mee op duiktrip waren onze kok, degene die de boot bestuurde, de duikinstructeur en onze twee coördinatoren. Zo werd alles super geregeld.

Activiteiten

Nadat we geïnstalleerd waren mocht ik mijn eerste duik gaan maken. Een van de vrijwilligers was op het moment bezig met zijn PADI advanced duikcertificatie, dus wij kregen samen les. Na de eerste duik gingen we lunchen, waarna ik zelf nog wat meer mocht studeren voor het halen van mijn duikcertificaat. Tijdens het studeren kwam ik erachter hoe belangrijk anti-insectenspray hier is. De zandvliegen maken er namelijk optimaal gebruik van als er mensen op het eiland zijn. Met anti-insectenspray is het echter prima te doen.

Beach clean ups

De vrijwilligers begonnen op dat moment met een beach clean up. Ik verbaasde hoe erg het water en de stranden bevuild zijn met afval. Ontzettend zonde en schadelijk. De beach clean ups zijn daarmee een zeer belangrijk onderdeel van het project. In een uur wordt er gauw al meer dan 30 kilo aan afval verzameld.

Duiken naar lion fish

Een ander belangrijk onderdeel van het project was het doen van lion fish duiken. Dit houdt in het vangen, meten en tellen van lion fish. Deze vis wordt ook wel de koraalduivel genoemd. Dit is een vis die een grote bedreiging vormt voor deze omgeving. Onderzoekers geven aan dat sinds de introductie van deze vissoort in dit gebied de lokale rifvissen 80 procent minder kans hebben op overleving.

Een grote zeeschildpad in Belize wordt getagd voor onderzoek.

Koraal en schildpad onderzoek

Er waren verder nog andere activiteiten waar ik zelf niet aan mee deed. Zo waren de vrijwilligers bezig met het onderzoeken van het koraal om de staat hiervan te kunnen herleiden. Dit doen ze omdat de staat van het koraal een indruk geeft van de veranderingen binnen het oceaanleven. Op dat moment zat ik rustig op de boot, waarna er groot enthousiasme ontstond. De coördinatoren hadden een schildpad gespot! Na veel gespartel en gespetter lukte het hen om de schildpad in de boot te krijgen. Hier werd de schildpad gemeten, getagd en werden de verschillende kenmerken opgeschreven. Dit is onderdeel van het schildpadonderzoek dat in deze omgeving plaatsvindt. Het was op dat moment de vijfde schildpad die zij getagd hadden. Een gelukkig moment voor iedereen was toen de schildpad weer het diepe in zwom toen we haar vrij lieten.

De volgende dag maakte we nog een laatste duik en vertrokken we weer richting het vaste land. Eenmaal daar aangekomen konden we genieten van een warme douche en de afwezigheid van de zandvliegen. Het was inmiddels weekend, dus samen met de vrijwilligers ging ik nog voor een hapje en een drankje om de dag af te sluiten. De volgende ochtend nam ik afscheid van het prachtige land Belize en keerde ik met een ontzettend voldaan gevoel terug huiswaarts.

Wil je meer weten over de ervaringen van Fenne? Neem contact op met ons op of lees meer over de Natuurbehoud projecten in Costa Rica en Belize.

Deel dit artikel:

Vergeet niet om dit door te vertellen en laat ons ook weten wat je ervan vindt op Facebook en Twitter!

Abonneer je op RSS

Projects Abroad Blog Feed
Als student kun je je studiekennis  van de gezondheidszorg uitbreiden tijdens een stage in het buitenland

Volg de RSS feed

Projects Abroad Blog Feed

Vertel jouw vrienden over deze pagina:

Terug naar boven ▲