You are from: United States, Go to our American website.

Projects Abroad

Anouschka van den Ban - Sociale zorg in Jamaica

Voedsel, drinkwater, gezondheidszorg en onderwijs zijn voor ons in Nederland de normaalste zaak van de wereld. Voor veel mensen elders in de wereld helaas niet. Daarom heb ik er dit jaar voor gekozen mijn vakantie in te ruilen voor ontwikkelingswerk. Een maand lang werk ik in een weeshuis op Jamaica.

In het weeshuis wonen in totaal 32 kinderen. Van 6 tot 16 jaar. Jongens en meisjes. Mijn werkomschrijving leek heel simpel:
1. Geef aandacht en genegenheid,
2. Organiseer spelletjes en activiteiten,
3. Help met school en huiswerk.

Na 3 dagen begreep ik dat elke dag een - leuke - uitdaging is. De kinderen plaatsen je voortdurend voor onverwachte situaties. Maar, je leert aanpassen en je leert de kinderen kennen. De kinderen hier zijn niet gewend te luisteren naar mensen, ze schreeuwen om aandacht en waar ze vals kunnen spelen zullen ze dat niet laten. De vaste krachten in het weeshuis denken dat zorgen voor kinderen bestaat uit wassen, strijken en eten geven. Lang niet genoeg voor deze kinderen. Kinderen hebben aandacht nodig. Iemand die naar ze luistert als ze iets willen vertellen. Of iemand die kijkt wat ze allemaal kunnen. Ze willen alleen maar dat iemand trots op ze is.

Elke dag blijft een geweldige ervaring. Toch verbaas ik mij telkens weer als ik zie dat kinderen van 7 en 8 jaar nog steeds van rechts naar links schrijven, het alfabet niet kennen en letters in spiegelbeeld schrijven. Kinderen van 10 en 11 woorden kunnen spellen, maar vervolgens niet weten welk woord ze spellen. Ze spellen 'school' vlekkeloos, maar als je vervolgens vraagt hoe het woord klinkt, zeggen ze rustig 'animal'. Praktisch alle kinderen hebben een leerachterstand. Niet omdat ze dom zijn. Gewoon omdat ze niet genoeg aandacht krijgen en niemand hebben om mee te oefenen. Wat bij ons vanzelfsprekend is...is dat hier helaas niet.

Ondanks dat ik elke dag langer werk, voelt het niet als werken. Het geeft jezelf zo'n goed gevoel en het is zo leuk om te zien hoe trots de kinderen zijn als ze iets goed hebben. Ik wou dat ik alle kinderen mee naar huis kon nemen. Stuk voor stuk superkinderen en geweldig om een maand lang mee door te brengen. Het afscheid zal moeilijk worden!

Anouschka van den Ban

Anouschka van den Ban

Dit verhaal is een persoonlijke ervaring van een vrijwilliger op dit project en dus een momentopname. Houd er rekening mee dat jouw ervaring hiervan af kan wijken. Onze projecten veranderen constant, omdat we inspelen op de lokale behoefte en we voortborduren op de behaalde resultaten. Ook verschillende weersomstandigheden kunnen de ervaring beïnvloeden. Lees meer over wat je kunt verwachten van dit project of neem contact met ons op voor meer informatie.

Terug naar de ervaringsverhalen

Vertel jouw vrienden over deze pagina:

Terug naar boven ▲