You are from: United States, Go to our American website.

Projects Abroad

Sociaal project in Tanzania door Britt Gijzen

Be the difference, be a volunteer!

Mag ik alsjeblieft meteen weer terug! Dat is het eerste wat ik denk wanneer ik terugkijk op deze fantastische en onvergetelijke ervaring in Tanzania. De twee weken in Tanzania zijn voorbij gevlogen en ik denk nog iedere dag terug aan alle mooie herinneringen die ik heb gemaakt en alle lieve mensen die ik heb ontmoet. Dit is de eerste keer dat ik zoiets heb gedaan en zo lang, zo ver en helemaal alleen van huis ben geweest en dit was zeker niet de laatste keer. Het gevoel en de voldoening die alle mensen je geven is niet te beschrijven, toch ga ik het zeker proberen.

Britt Gijzen in Tanzania

Wij hadden een groep van 23 internationale vrijwilligers vanuit heel de wereld: USA, Frankrijk, Dubai, Italië, België, Engeland, Ierland en Nederland. De meiden en jongens sliepen allebei bij een ander gastgezin, 15 meiden in een huis is een hele gezellige boel! Ik mis nog steeds de grote tafel waar we met z’n allen aan aten en spelletjes speelde, zo gezellig! Ik had mij van tevoren ingesteld op het “ergste”, dan kon het alleen maar meevallen en zo niet, aan alles ga je wennen want zelfs de ijskoude of kokende emmer met water, the Bucketshower, was na een paar keer eigenlijk helemaal niet eens zo heel erg en ook de salamander werd ons nieuwe huisdier.

Iedere morgen werd er door onze kok Sablon gekookt: “pannenkoeken” en toast. Voor de morgens was onze groep in tweeën gesplitst om zoveel mogelijk te kunnen doen. De bus, als die op tijd was want: TIA, This Is Africa, vertrok om 8.30 uur richting de jongens hun huis. Rond 10.00 begonnen we iedere dag met onze projecten, nadat we nog even met alle kinderen hadden gespeeld!

Britt Gijzen in Tanzania

De groep waar ik in zat ging als eerste een week lang, iedere morgen, naar een school toe. Een heel klein schooltje midden in de bush met 4 lokalen en iets meer dan 100 kinderen. Het schooltje is opgezet door een Franse oud-vrijwilliger van Projects Abroad. Op dit schooltje zaten kinderen van de omringende kleine dorpjes, vandaar dat de school zo afgelegen lag. Er werd gebouwd aan een aantal kamers zodat ook de wezen hier naar school kunnen gaan. De sfeer op dit schooltje was zo gezellig, alle kinderen dansend, zingend en zo enthousiast. Allemaal willen ze je aandacht, als je 1 kindje een high five geeft komen ze allemaal naar je toe omdat ze ook een high five willen. Toen ik nog thuis was, was ik bang dat ik niet genoeg voor alle kinderen zou kunnen betekenen, maar voor deze kinderen is hun dag (en soms hun hele week) al goed met een high five of een knuffel. Deze hebben we dan ook iedere dag geregeld uitgedeeld! Na een dag hadden we alle liedjes die zij zongen al in ons hoofd, deze zijn we dan ook niet meer vergeten voor de rest van de weken. “I CATCH THE BALL!” en wat vonden de kinderen het leuk dat wij hun liedjes mee konden zingen!

Britt Gijzen in Tanzania

In dit schooltje hebben we 2 lokalen helemaal opgeknapt. Eerst alles schuren, in verschillende kleuren verven en leuke en leerzame tekeningen maken op de muren. Verder hebben we hier ook nog alle buitenmuren opnieuw geschilderd en op het binnenplaatsje hebben we het alfabet met tekeningen gemaakt, dit wilde de hoofdlerares heel erg graag! Ze was zo enthousiast en blij met ons werk, ze bleef maar met ons op de foto willen! Tijdens het werk, waren de kinderen allemaal rond de school te vinden. Ze kwamen geregeld even kijken wat wij aan het doen waren, zo leuk als er dan een paar nieuwsgierige kinderen in de deuropening staan te kijken! We hebben als groep hard gewerkt om zo veel mogelijk voor elkaar te krijgen. Ook hebben we zo veel lol gehad, ik denk nog steeds met heel veel plezier terug aan deze werkochtenden.

Als we in de middag terug gingen naar het gastgezin om te eten, werden als eerste de “babywipes” uit de tassen gehaald om alle verf van ons af te halen, wat waren deze handig! In de bus bedachten we wat er op het menu zou staan: rijst of pasta? “Ik denk rijst!” “nee, we hadden gisteravond al rijst” en dan kregen we inderdaad pasta. Na twee weken lang hetzelfde eten ga je toch wel heel erg verlangen naar iets anders!Britt Gijzen in TanzaniaGelukkig hadden we altijd nog onze massaal ingeslagen bananenchips en ook de stroopwafels die ik had meegenomen, vielen bij iedereen heel erg in de smaak. Zodra we de buurt in reden van ons gastgezin werden we ontvangen als koninginnen, alle kinderen zwaaiden, riepen en renden mee totdat we uit de bussen kwamen. Vaak waren er een aantal kinderen die je wel herkende, zij kenden jou ook en wisten vaak ook je naam. We gaven de kinderen een high five, knuffelde met ze en pas dan konden we, onder luid protest van de kinderen, naar binnen bij ons gastgezin. Als we thuis kwamen waren daar ook de meiden die naar het andere weeshuis waren geweest, we wisselde verhalen uit en aten gezellig met z’n allen.

‘S middags stonden er allemaal super leuke activiteiten op het programma. Zo hebben we swahilli, kook, drum, dans en Maasai workshops gekregen, zijn we twee keer naar “Good hope”, een ander weeshuis, geweest om met de kinderen te spelen, zijn we naar een lodge geweest waar we hebben gezwommen, hebben we een rondleiding gehad in een cultureel museum, een “snake park” bezocht, gespeeld met alle buurkinderen en in het weekend zijn we op safari geweest! Ook zijn we naar de Songota watervallen geweest en hebben we een Maasai stam bezocht. We hebben veel gereden in onze bussen, normaal is autorijden niet een van mijn favorieten bezigheden, maar in Tanzania kijk je je ogen uit! Je ziet zoveel dingen op straat en ook de Tanzaniaanse liedjes maakte de busreizen heel gezellig! Ook waren de busreizen een goed moment om een beetje uit te rusten, want zoveel nieuwe indrukken zijn best wel vermoeiend.

Britt Gijzen in Tanzania

Als we aan het einde van de dag terug kwamen waren we vaak heel erg moe. Toch gingen we altijd nog even naar buiten om met alle buurkinderen te spelen en te kletsen, eten, dansen en zingen (ze kende “Diamonds” van Rihanna) met de lieve buurvrouwen.(Voor zover dat ging met ons geleerde Swahilli en hun gebrekkige Engels, dit leverde vaak ook grappige momenten op.)

‘S avonds keken we films, aten we bananenchips en luisterde muziek met een aantal meiden in onze kamer met z’n allen op een bed, praatte we na over alle ervaringen van die dag en dansden we op de Tanzaniaanse hit nummers die onze buschauffeur ons had aangeraden. (Toen ik thuis kwam heb ik ze meteen gedownload!) We hebben zelfs een twerk-workshop gekregen van onze host-moeder, zij is toch wel echt de twerk-koningin!

Britt Gijzen in Tanzania

Week twee ging ik naar “Save Africa”, dit was compleet anders dan de school waar wij waren geweest. De kinderen hier waren bijna allemaal wezen, er was totaal geen organisatie en het was er zo ontzettend vies en arm. We hebben geprobeerd om alles zo goed mogelijk te verbeteren, maar de situatie is hier zo uitzichtloos. Natuurlijk heeft onze hulp geholpen en vonden de kinderen het heel leuk dat wij er waren, maar er gaat jaren werk in zitten om hier echt van grote betekenis te kunnen zijn. Deze uitzichtloze situatie vonden we allemaal best wel aangrijpend, de kinderen zitten daar nog jaren zonder enige verbetering, dit konden wij ons allemaal maar moeilijk voorstellen. De andere groep had hier al veel werk verricht, wij hebben nog de laatste puntjes afgemaakt zodat alles van een mooie laag verf was voorzien. Toen ik eenmaal thuis was heb ik besloten om meer voor dit weeshuis te willen betekenen, daarom ga ik mijn profielwerkstuk hiermee combineren!

Helaas komt aan al het leuke ook een einde. Na de laatste after-party met alle vrijwilligers, was het tijd om afscheid te nemen van de buurkinderen, weeshuizen, het schooltje en alle vrijwilligers. We hebben op deze laatste dag nog allemaal spullen gedoneerd en ik heb nog armbandjes uitgedeeld die mijn zusjes hadden gemaakt. Daarna hebben we met z’n allen pizza gegeten! Dit Tanzania avontuur is een ervaring voor het leven geweest! Mocht je nog meer leuk herinneringen willen horen, ik vertel ze je graag! :) Als je vragen hebt of tips nodig hebt, ook hier help ik graag mee zodat jouw avontuur net zo’n fantastische wordt als die van mij!

Kwaheri! (bye bye)
Britt

Britt Gijzen

Terug naar de ervaringsverhalen

Vertel jouw vrienden over deze pagina:

Terug naar boven ▲