You are from: United States, Go to our American website.

Projects Abroad

Sociaal project in Bolivia door Danielle Vink

Twee bakjes en wat knikkers

Sociaal project in Bolivia

Mijn eerste dag in een weeshuis net buiten de Boliviaanse stad Cochabamba zal ik niet snel vergeten. Daar zat ik dan, in mijn eigen lokaal met zes Spaanstalige peuters die me vragend aankeken en een lesplan waarin stond dat ik ze het verschil tussen mucho en poco moest leren. Even sloeg de paniek toe. Hoe ging ik dit nou weer aanpakken met mijn beperkte woordenschat en niet bestaande onderwijservaring. Niet veel later bleek die angst totaal overbodig. De peutertjes bleken ook nog niet zo vloeiend Spaans te spreken en dankzij twee bakjes, een aantal knikkers en een brede glimlach had ik ze na een uurtje of wat zowaar iets geleerd.

Improviseren. Dat is iets wat ik vooral heb geleerd bij het project. Ik was begin dertig, had na een reorganisatie mijn baan verloren, en wilde even iets helemaal anders gaan doen. Dat ik door Zuid-Amerika wilde gaan reizen wist ik al langer maar ik wilde meer doen dan alleen maar een paar maanden vakantie vieren. Toen ontstond het idee om eerst een paar weken vrijwilligers werk te gaan doen in Bolivia en daar Spaanse les te gaan volgen. Ik heb er geen moment spijt van gehad. Door eerst een tijdje in een land te wonen en te werken snap je het veel beter als je er later doorheen reist en de taal leren ging noodgedwongen ook een stuk sneller.

Sociaal project in Bolivia

In het weeshuis kreeg ik de taak om op de allerkleinsten te passen als de oudere kinderen naar school waren. Voorheen was er eigenlijk niets voor hen geregeld en scharrelden ze maar een beetje over het terrein. Een vrijwilligster van Projects Abroad heeft daar een aantal jaren geleden verandering in gebracht en een soort kinderdagverblijf opgezet. Wij leerden ze de kleuren, liedjes en tellen maar ook om na het eten hun tanden te poetsen en hun handen te wassen met zeep. Het mooie van de Guardaria is dat ze gewoon klein kunnen zijn. Even uit hun huis waar ze de aandacht moeten delen met zestien grotere kinderen. Gewoon kunnen spelen zonder gestoord te worden. Soms kropen ze in een hoekje en vielen in slaap, soms wilden ze gewoon een uur op je schoot zitten om boekjes te kijken. De kinderen genieten vooral van de extra aandacht die wij ze kunnen geven. De school begon pas om negen uur maar soms stonden ze al om kwart over acht in pyjama voor de deur. Natuurlijk was het niet allemaal glitter en glamour. Af en toe was er een dag lang geen water, in combinatie met poepluiers geen pretje. De kindjes hadden last van hoofdluis en waren vaak ziek omdat ze verkeerd water hadden gedronken. Maar daarmee om leren gaan is juist wat werken in Bolivia bijzonder maakt. Je wordt flexibeler, vindingrijker en leert genoegen te nemen met kleine veranderingen.

Sociaal project in Bolivia

Bolivia zelf is een geweldig en kleurrijk land. Niets fijner dan door de straten van Cochabamba te slenteren. Overal gebeurt wat. Mensen dragen vaak nog hun traditionele kleren en overal staan kraampjes met eten. Hoe meer Spaans je leert, hoe meer contact je krijgt met de lokale bevolking die maar wat graag met trots over hun cultuur vertelt. Wonen bij een Boliviaanse familie maakt dat je snel integreert en Cochabamba heeft veel leuke kroegjes en restaurants waar je met de andere vrijwilligers kunt bijpraten.

Kortom vrijwilligerswerk doen in het buitenland is niet alleen voorbehouden aan mensen die net van school komen. Even iets totaal anders doen in een ander werelddeel is ook voor dertigers een goede ervaring. Het leert je weer even waar het allemaal om draait in het leven en zet zaken in perspectief. Ik had het niet willen missen.

Groetjes, Danielle

Danielle Vink

Terug naar de ervaringsverhalen

Vertel jouw vrienden over deze pagina:

Terug naar boven ▲