You are from: United States, Go to our American website.

Projects Abroad

Verpleegkunde project in Kenia door Diede Hoxe

Diede Hoxe - Verpleegkunde project

Mijn naam is Diede en samen met een vriendin van mij (Petri) heb ik het verpleegkunde project gedaan voor 4 weken in Kenia. Zelf studeer ik MBO verpleegkunde en toen ik aan het project mee deed had ik het derde jaar afgesloten.

Zelf had ik al wel een langere tijd het idee om vrijwilligerswerk te gaan doen. Toen dit steeds meer begon te kriebelen ben ik echt actief gaan zoeken naar projecten en hoe dit precies mogelijk was. We hebben toen samen besloten dit te gaan doen. Wij kwam al snel uit bij Project Abroad. Wij zaten eerst te twijfelen tussen Tanzania en Kenia. Eerlijk gezegd weet ik niet precies waarom wij hebben gekozen voor Kenia maar dat was in ieder geval een zeer goede keuze!

Toen ik mij had aangemeld heb ik nooit spijt gehad. Je wordt zo goed voorbereid op alles ze houden je goed op de hoogte en je hebt goed contact met iedereen van de organisatie.

"Je wordt door iedereen zo hartelijk ontvangen, iedereen is zo gastvrij, heel erg fijn."
Toen was de grote dat aangebroken, daar stapten wij dan het vliegtuig in en konden we niet meer terug. Ook wel heel spanend allemaal omdat je niet weet wat je gaat aantreffen. Wij kwamen ’s ochtend ‘s vroeg aan op Nairobi. Twee taxi chauffeurs van de organisatie stonden op ons te wachten zoals ons verteld was. We moesten nog wel een stukje reiden naar Nairobi toe, we zijn met een Matatu (kleine taxibusjes) naar Nanyuki gereden. We werden naar het lokale kantoor gebracht. Dit is ook het verzamelpunt waar je alle vrijwilligers elke dag kan ontmoeten, wat enorm leuk is, want zo kun je dingen ondernemen voor de weekenden en avonden.

We werden op onze aankomst dag rondgeleid en wijsgemaakt hoe het allemaal werkt en wat de bedoeling is van onze vier weken. Je wordt door iedereen zo hartelijk ontvangen, iedereen is zo gastvrij, heel erg fijn. We hebben een simkaart aangeschaft dat is een stuk voordeliger, je wordt hier helemaal mee geholpen.

"Op de donderdag was er vaak een medical outreach." Diede Hoxe - Verpleegkunde project
Je gaat dan met alle andere vrijwilligers naar een plek toe waar de lokale bevolking naar toe kan komen om daar bijvoorbeeld medicijnen te krijgen of om zich te wegen, bloeddruk en temperatuur te controleren. Ook konden ze hier er zelf voor kiezen om op HIV te prikken, dit is toch nog steeds wel een taboe. Dit is gratis voor de inwoners, omdat ze niet naar het ziekenhuis toe kunnen komen. Het was altijd een erg leuke uitdaging, omdat het best druk kon zijn. Je mocht dan zelf kiezen waar je wilde helpen. De mensen konden vaak ook niet goed Engels en spreken Swahili, dus je moest soms alles uit de kast halen om met elkaar te communiceren, wat ik erg leuk vond. Op geven moment leer je wel belangrijke woorden in het Swahili.

We hebben ook een outreach gehad waar we gingen rond lopen in een dorpje en we bij soort een soort kinderdagopvang langs gingen en we de armpjes van de kinderen moesten meten of de kinderen gezond waren en niet te dun dus ondervoed. Dit was echt erg gaaf om te doen ook wel heftig omdat je hier de steegjes in liep en ook wel echt armoede zag.

"Het ziekenhuis was zo’n enorm grote ervaring."
Wij zijn zelf in 2 ziekenhuizen geweest. Dit was omdat in de ziekenhuizen van de overheid alle verpleegkundigen aan het staken waren voor al twee maanden, omdat de overheid ze geen geld uit betaalde. Dit was erg bizar, omdat er gewoon bijna niemand werkte in het ziekenhuis en er gewoon geen patiënten waren. Iedereen moest naar andere ziekenhuizen toe. Omdat wij hier niet heel veel konden doen zijn wij de laatste twee weken in een ander ziekenhuis geplaatst. Dit was een ziekenhuis van de Katholieke kerk. Hier heb ik heel veel gezien en gedaan.

Diede Hoxe - Verpleegkunde project

Wij werden rond 8:15 opgehaald door de taxi chauffeur van project abroad die bracht ons naar het ziekenhuis. We waren daar ongeveer rond 8:45. We konden iedere ochtend zelf kiezen waar we wilden meelopen. Ik heb meegelopen op de X-ray, wat erg gaaf was om te helpen bij het maken van echo’s en röntgenfoto’s. Ik heb meegelopen op een soort verloskunde, Wat zo bijzonder was om het hartje te horen kloppen in de buik van de moeder. Ze zijn allemaal heel open en willen je graag wat leren van hun vak dus je mag vaak ook voelen en luisteren. Je moet zelf ook wel echt een actieve houding aannemen en openstaan voor alles dan mag je het meeste doen. Je hebt ook een wondzorg team. Die gingen bij alle patiënten langs die in het ziekenhuis opgenomen waren om de wondzorg te doen. Dit vond ik wel lastig omdat wij in Nederland de juiste voorzieningen hebben voor de wonden en ze daar eigenlijk alleen maar gazen en tape hadden. Ik heb hier wel een paar heel grote wonden gezien waar de mensen ook echt pijn hadden. Dit was lastig maar je moet een knop omzetten omdat ze hier gewoon heel anders werken en je moet er echt niet met de instelling heen gaan van ‘ik ga hier alles eens veranderen en het doen zoals we het in Nederland doen’ dat kan niet en gaat je niet lukken je moet het accepteren. Wat ik zelf toch wel echt enorm gaaf vond was dat ik heb leren bloedprikken, zoals ik al zei als je openstaat voor alles en het vraagt dan kun je heel erg veel doen. Je moet wel oppassen dat je niet teveel gaat doen, wij hadden ook geholpen bij een vingeroperatie. De arts zei na die tijd ‘morgen heb ik weer een patiënt dan mogen jullie die doen’ Dan zeg ik toch echt nee want dat gaat gewoon buiten mijn vakgebied. Verpleegkundigen daar en artsen zitten allemaal op de universiteit en de opleiding lijkt soms bijna het zelfde als je ze hoort praten over de opleiding en over de kennis die ze hebben. Waardoor ze ook denken dat wij artsen zijn. ’S Middag’s was het vaak rustiger en vaak hadden we vanuit de organisaties activiteiten, Swahili lessen, Keniaans leren koken ze bedachten elke keer van alles. De taxi haalde je dan weer op en bracht je of naar de office of naar huis. Je kon ook kiezen om ergens anders heen te gaan bijvoorbeeld Java’s (een eettentje, een echte aanrader) dan moest je wel betalen dat was dan meestal 200 shilling, dat is 2 dollar.

Ons gastgezin was echt ontzettend lief! Onze gastouders had het beste met ons voor en wilde het ons zo comfortabel mogelijk maken. Je hebt eigenlijk alle voorzieningen in het huis en het eten vond ik echt heerlijk. Als er problemen zouden zijn geweest hadden we dit altijd kunnen bespreken met iemand vanuit de organisatie.

Met ons gastgezin zijn naar een diploma-uitreiking geweest van een klasgenoot van onze ‘zus’ dit was erg bijzonder. Want iedereen ging zingen en dansen eigenlijk precies zoals je het voorstelt hoe Afrikaanse vrouwen dansen.

In de weekenden was je altijd vrij. Wij hebben eigenlijk alle weekenden activiteiten gedaan. Je kunt dit allemaal regelen vanuit de organisatie dit is erg prettig. Wij hebben de Samburu safari gedaan, een enorme aanrader dit is twee dagen en je slaapt in de lodge in het natuurpark. Je gaat op de heenweg naar de Samburu stam toe en je gaat de eerste dag een safari tour doen en de tweede dag. Wij zijn wezen hiken op de Mount Kenia wel een 1 dag trip want tot de top is wel heel zwaar en dat kun je niet zomaar doen. We zijn naar de Thomson Fall geweest, naar Ndare Ngare Forest en we hebben nog een safari tour gedaan. Dit was blijkbaar maar 15 minuutjes reiden vanaf ons huis dit was Ol Pajeta ook erg gaaf!

De 4 weken vlogen voorbij, ik heb de tijd van mijn leven gehad en ik zou het iedereen echt aanraden die zit te twijfelen om dit te doen. Je gaat er echt geen spijt van krijgen. Ook heb ik echt zeer goede ervaring met de organisatie, wij zaten daar tijden de verkiezingsdagen dit was allemaal wel erg spannend en niemand wist wat er ging gebeuren maar de organisatie bereide ons hier heel goed op voor. Ze helpen je echt met alles ze doen hun werk echt met liefde en dat merk je zo goed het waren echt geweldige mensen die ik gewoon echt ga missen.

Het heeft mij echt verder gebracht in mijn denken als verpleegkundige maar ook zeker als persoon.

Diede Hoxe

Dit verhaal is een persoonlijke ervaring van een vrijwilliger op dit project en dus een momentopname. Houd er rekening mee dat jouw ervaring hiervan af kan wijken. Onze projecten veranderen constant, omdat we inspelen op de lokale behoefte en we voortborduren op de behaalde resultaten. Ook verschillende weersomstandigheden kunnen de ervaring beïnvloeden. Lees meer over wat je kunt verwachten van dit project of neem contact met ons op voor meer informatie.

Terug naar de ervaringsverhalen

Vertel jouw vrienden over deze pagina:

Terug naar boven ▲