You are from: United States, Go to our American website.

Projects Abroad

Lesgeefproject in Cambodja door Elma Marcar

Ik ben Elma, 30 jaar oud en al heel lang had ik de wens om een keer vrijwilligerswerk te doen in Azië, maar het kwam er nooit van. Tot dit jaar! Een maand Engelse lesgeven in Cambodja.

Na een reis van 16 uur, had ik mijn bestemming bereikt: Phnom Penh, Cambodja. Op het vliegveld werd ik opgewacht door een medewerker van de Projects Abroad Cambodia, die me naar het huis bracht waar ik die maand zou wonen.

Lesgeven in Cambodja

Het huis bestaat uit 5 appartementen. Ik woonde met 7 andere vrijwilligers in een van de appartementen en deelde mijn kamer met een vrijwilligster uit Australië. Het appartement is eenvoudig, maar voorzien van alles wat je nodig hebt; een bed, douche, toilet, koelkast, ventilator ect. Daarnaast kookte onze Cambodian “mum” iedere dag lunch en diner. Echte verwennerij!

Van tevoren zag ik er een beetje tegenop (het is inmiddels al 10 jaar geleden dat ik in een studentenhuis woonde) maar een kamergenoot hebben en met 7 anderen in een huis wonen was geweldig. Het was net een kleine familie. Samen leuke dingen doen, maar ook altijd wel iemand waar je even bij terecht kan met je verhaal.

Omdat ik op vrijdag aankwam en maandag een feestdag was, moest ik tot dinsdag wachten voor mijn introductie op mijn werkplek. Ik had mijn eerste dagen dus voldoende tijd om te acclimatiseren en de stad te verkennen.

De eerste vrije dagen waren ook erg prettig om even te kunnen wennen aan de temperatuur. Dagelijks was het ruim boven de 40 graden. Ondanks dat ik aan het begin van het regenseizoen in Cambodja was, heb ik weinig regen gehad. Slechts twee “buien”. En regen is niet gewoon maar een buitje maar een echte stortbui! De wegen staan na 5 minuten al blank en het water blijft op de straat staan. Er zit dan ook niets anders op dan gewoon door de " plassen" te lopen waar je tot aan je knieën in verdwijnt.

Vanaf woensdag begon ik met werken. Iedere ochtend om 8 uur precies stond mijn motordriver klaar voor het huis. Op de motor door Phnom Penh in de ochtendspits is een belevenis op zich. De weg ziet zwart van de auto's, fietsers, tuktuks en motorbikes. Alles rijdt door elkaar, tegen het verkeer in, op de weghelft die op dat moment het beste uitkomt. Stoplichten? Tja, ik heb er een paar gezien, maar ook voor oversteken geldt gewoon toeteren en gaan!

Op mijn eerste werkdag werd ik ontvangen door een leraar. Hij bracht me naar een gebouwtje 500 meter van het hoofdgebouw af, waar hij wel een klasje voor me had. Grappig hoe dat gaat. Hij loopt gewoon een klasje binnen, vraagt: "wie wil er Engels les"? en voor je het weet, heb je dus een klasje!

In de ochtend werkte ik met 10/15 jongens in de leeftijd van 14-25 jaar. Helaas was er geen docent die me kon vertellen wat het niveau van de jongens was en boeken hadden ze ook niet, dus heb ik een test voor ze gemaakt. Hieruit bleek dat ze allemaal wel een basis hadden, maar dat er gelukkig nog genoeg te leren was. Opvallend was om te merken dat ze veel theoretische kennis hadden, maar dat het toepassen van die kennis erg lastig bleek te zijn. Doordat hun Engelse woordenschat ook vrij beperkt was en ik geen woord Khmer spreek, was het lesgeven soms best een lastige opgave. Maar ik leerde al heel snel dat je met wat creativiteit en veel geduld een heel eind kan komen. Werken met plaatjes en woordenboeken ging bijvoorbeeld heel goed. Ook heb ik voor alle jongens lesboeken gekocht, waar ze erg blij mee waren. Voor mij was dat tegelijkertijd ook prettig, omdat ik daarmee een houvast had (en wat wellicht ook prettig is voor de vrijwilligers die na me komen).

De jongens deden erg hard hun best en ik vond het ontzettend leuk om aan wat oudere "kinderen" les te geven. Ik leerde hen Engels en door met hun te praten leerde ik ook heel veel van de cultuur, het land, de problemen waar ze tegenaan lopen, wat belangrijk voor ze is en wat ze bezighoudt.

Zo kwam ik er bijvoorbeeld achter dat opleiding en geld niet alleen belangrijk zijn om te kunnen leven, maar ook om een geschikte huwelijkskandidaat te vinden. Als een jongeman geen geld of weinig geld heeft, dan kan hij geen vrouw vinden. Het idee: je vindt iemand leuk, om wie hij/zij is, lijkt niet zo relevant. Geen geld is geen vrouw. Ook gebeurde het regelmatig dat leerlingen niet naar de les konden komen. Ouders stonden niet altijd positief tegenover de lessen, maar zagen hun kinderen liever werken, om op die manier de familie financieel te ondersteunen.

Lesgeven

Een van de jongens heeft me op een zondag meegenomen naar de vuilnisbelt. Kinderen (en ook volwassenen) die door de vuilnis struinen op zoek naar afval wat eventueel nog wat op kan leveren. Mijn leerling vertelde me dat hij een aantal jaar geleden ook dagelijks daar te vinden was (en er zelfs soms sliep) om op die manier geld bij elkaar te krijgen om zijn school te kunnen betalen en zijn familie te onderhouden.

De middagen werkte ik op een schooltje/weeshuis in een heel klein dorpje, 30 minuten rijden vanaf Phnom Penh. Het schooltje was niet meer dan een oude “schuur” met ijzeren golfplaten dak, waar het op het heetst van de dag (het moment waarop ik daar werkte) met de volle zon erop ontzettend warm was. Het dropje was arm en er waren weinig voorzieningen zoals stromend water of elektriciteit. Een ventilator werkte er dus niet.

Mijn werk bestond daar uit het leren van het alfabet aan de jongste kinderen. Het klasje bestond maar uit 7 leerlingen in de leeftijd van 5-10 jaar, maar ik had er mijn handen vol aan. Het is zo leuk om te zien hoe snel de kleintjes vorderen. Na een week waren sommige het stadium ABC voorbij en konden ze hun eerste Engelse woordjes leren! Ook leerden ze allemaal hun eerste Engelse zinnetjes:

Hello, My name is .......
I'm …. years old
I'm in grade one
Goodbye, and good luck to you.
Thank you.

Één voor een moesten ze dan staan en de zinnetjes hardop uitspreken wat leidde tot lachwekkende momenten (waarbij ze zelf het hardst lachten).

Na een uurtje oefenen mochten de kinderen spelen. Dan veranderden ze echt in “ongeleide projectielen“ want ze springen boven op je, klimmen op je, tekenen met viltstiften op je, echt van alles! Maar ze kwamen ook graag even bij me zitten, even knuffelen.

Naast het werk had ik voldoende gelegenheid om het land te ontdekken. Tijdens mijn verblijf in Cambodja, was de koning jarig (wat betekende dat ik 2 extra vrije dagen had). Een perfect moment om een uitstapje te maken met een andere vrijwilligers uit het appartement. Bestemming: zee en strand. Met de bus ben ik naar Sihanoukville geweest. Sihanoukville is een vreemd plaatsje. Het heeft ontzettend veel hotels en guesthouses, maar er zijn amper toeristen. Het strand is daar schitterend, er rustig, een perfecte plek om te ontspannen en uit te rusten!

Ik heb echt van elke minuut van mijn reis genoten en had nog veel langer willen blijven. Cambodja is een mooi land en de mensen zijn ontzettend gastvrij. Ondanks de armoede en de vaak moeilijke levensomstandigheden zijn de mensen er optimistisch. Daar heb ik echt bewondering voor.

Onderwijs is in Cambodja nog geen vanzelfsprekendheid/recht en dat lijken ze echt te beseffen. Ik ben niemand tegen gekomen die niet wil leren. De leerlingen zijn allemaal, ongeacht hun leeftijd gedreven en ijverig.

Het was lastig om na een maand al weer afscheid te moeten nemen van de jongens en de kleintjes. Het is zo'n gek idee dat je ze nooit meer ga zien. Ik had zo graag nog wat langer willen blijven. Ik ben zo benieuwd hoe het hen zal vergaan, kunnen ze naar school/universiteit, gaan ze werken, hoe ziet de toekomst eruit? De kinderen waren stuk voor stuk geweldig! Ik gun ze gewoon het allerbeste!

Groetjes, Elma

Elma Marcar

Dit verhaal is een persoonlijke ervaring van een vrijwilliger op dit project en dus een momentopname. Houd er rekening mee dat jouw ervaring hiervan af kan wijken. Onze projecten veranderen constant, omdat we inspelen op de lokale behoefte en we voortborduren op de behaalde resultaten. Ook verschillende weersomstandigheden kunnen de ervaring beïnvloeden. Lees meer over wat je kunt verwachten van dit project of neem contact met ons op voor meer informatie.

Terug naar de ervaringsverhalen

Vertel jouw vrienden over deze pagina:

Terug naar boven ▲