You are from: United States, Go to our American website.

Projects Abroad

2 Week Special Care & Community in Fiji door Emilie Van Hemeldonck

Na de informatiedagen van Projects Abroad in Leuven moest ik een keuze maken tussen de verschillende landen. Fiji is een land dat je enkel kent van verhalen: een lange vliegreis, vriendelijke mensen met bloemenkettingen en een azuurblauwe oceaan. Tijd dus om deze cultuur te gaan ontdekken, dacht ik! Eerlijk gezegd wist ik vroeger niet eens waar Fiji lag. Heel klein, onbetekenend in de grote oceaan, maar ondanks zijn omvang nu des te betekenisvoller voor mij. Heel wat herinneringen en een deel van mezelf heb ik aan dit fantastische landje te danken.

Emilie Van Hemeldonck

Op twaalf juli vertrok ik in Zaventem, om twee dagen later aan te komen in Nadi, Fiji. Bij de tussenstop in Hong Kong ontmoette ik Anna, een Duits meisje met wie ik had afgesproken om samen te reizen. Samen werden we na de zeer lange vlucht door zingende Fijiërs ontvangen. Na de praktische zaken, zoals de paspoorten en onze bagage, kon het avontuur pas echt beginnen! Ik werd met nog zes anderen naar ons gastgezin gebracht. Toen ik bij het huis aankwam dat voor twee weken mijn thuis zou worden, werd ik samen met Hannah, een meisje uit Engeland dat mijn kamergenootje zou worden, vriendelijk door ons gastgezin ontvangen. Omdat Fiji echt aan de andere kant van de wereld ligt, hebben we door onze jetlag zo goed als een hele dag geslapen. Maar de volgende ochtend begon ons avontuur dan echt!

Rond 8 uur ‘s morgens stond het busje dat ons naar de school zou brengen al aan de deur te wachten. Ik had eigenlijk geen idee wat me te wachten stond en ik was dus best nerveus. Na een wandeling door het dorpje bereikten we het blauwe schooltje, en alle kinderen kwamen plots op ons afrennen. Wat een ongelooflijk gevoel! Die blijheid op hun gezichtjes, die enthousiaste kreten – enkel en alleen omdat we hun klasje binnenstapten. Vanaf toen begon iedere ochtend met liedjes zingen, de vraag “Welke dag is het vandaag?” en een dansje. Nadien kleurden we wat, leerden de kinderen beter Engels en maakten we vrienden. Wat een glimlach en een knuffel al niet doen... In de namiddag gingen de kinderen naar huis en wachtten ons meer praktische taken. We gaven de kleuterschool en omgeving een nieuw laagje verf en ruimden op. Nadien was er altijd tijd om een wandeling in de stad te maken of om eens naar de prachtige stranden van Nadi te gaan (fenomenaal!).

Na 2 weken kwam de summerschool eraan. ’s Avonds keerden we dan weer terug naar huis. Mijn gastgezin was islamitisch en op dat moment was ook de ramadan bezig. Wij hadden veel respect voor hun geloof en aten dan ook met hen mee op de bepaalde toegelaten tijdstippen. Het eten was natuurlijk anders, maar een superervaring! Ik heb moeten wennen aan het eten in Fiji en ook aan het toegelaten voedsel voor de moslims. Toch vond ik het fijn om hierover meer te ontdekken en te leren.

In het weekend gingen we met de hele groep naar Mana Island. Dat is een vrij klein eiland, zo’n uurtje varen van het vasteland. Hier leerden we elkaar beter kennen. De natuur van Fiji deed ons allemaal versteld staan; het heldere water en speciale klimaat in combinatie met de lokale bevolking was een ervaring om nooit meer te vergeten. Een belangrijk onderdeel van mijn reis, dat mede gezorgd heeft voor de leuke sfeer, waren natuurlijk de andere vrijwilligers. Aangezien ik nog maar 16 ben, was ik wat ongerust over mijn niveau Engels. Dat ging echter met sprongen vooruit en ik heb veel bijgeleerd. Iedereen was ook zo vriendelijk en altijd bereid je te helpen.

Emilie Van Hemeldonck

Fiji bezit trouwens ook een fantastische cultuur. ‘Bula!’ (‘Hallo’) is een woord dat je ieder moment van de dag hoort en dat een speciale betekenis heeft gekregen. Het is niet gewoon een begroeting, het is meer dan dat. Het is een warme glimlach, een gebaar dat je gelukkig maakt en absoluut verschilt van onze westerse cultuur. Nog steeds verbaast het me wat een glimlach kan doen! Groot is dan ook mijn heimwee naar deze twee weken. Het heeft een blijvend effect, niet alleen op vlak van een vakantie anders doorbrengen, maar ook op mijn persoon zelf. Het voelde helemaal niet aan als wérk, zoveel plezier heb ik eraan beleefd. De mensen daar waren ons zo dankbaar voor alles wat we gedaan hebben, maar ik voel me dankbaarder: ze hebben me iets meegegeven voor de rest van mijn leven.

Aan Fiji heb ik dan ook onbetaalbare herinneringen te danken. Ik zie de andere vrijwilligers nu niet meer elke dag, maar ik weet dat ik altijd welkom bij hen zal zijn (zelfs al leven zij in Nieuw-Zeeland, Canada, Korea, …). Dit project, deze mensen, dit land, en deze herinneringen zijn voor mij van onschatbare waarde en op een dag keer ik zeker terug. Zelfs al moet je er de halve wereld voor oversteken: Fiji is meer dan de moeite!

Groetjes,
Emilie

Emilie Van Hemeldonck

Emilie Van Hemeldonck

Emilie Van Hemeldonck

Emilie Van Hemeldonck

Terug naar de ervaringsverhalen

Vertel jouw vrienden over deze pagina:

Terug naar boven ▲