You are from: United States, Go to our American website.

Projects Abroad

Erik van der Klaauw - Cultuur & Samenleving, Cultuur & Samenlevingsproject, Vietnam

Ik was voor 3 weken in Vietnam om te werken. Terugkijkend op het project was dit één van de tofste ervaring die ik ooit heb meegemaakt.
Er is enorm veel gebeurd in Vietnam en gun ik iedereen zo'n ervaring. Door deze tekst wil ik jullie een voorproefje geven. Mijn 3 weken kan ik het beste uitleggen aan de hand van twee plaatsen, Mai Chau en Hanoi.

Weekend uitstap in Vietnam

Om te beginnen de omgeving Mai Chau. Hier gaf ik Engelse les aan mensen in het dorp. Hier zijn veel leuke, spannende en verassende dingen gebeurd (daar lezen jullie verder in de tekst meer over).
De andere omgeving was Hanoi en de vrienden die ik daar gemaakt had. Deze groep bestond uit andere vrijwilligers. Maar wat maakte deze ervaring nu zo speciaal?

Voordat ik de omgevingen omschrijf wil ik nog een stuk schrijven over de reis naar Vietnam zelf. Deze reis was spannend, spannend omdat ik ten eerste alleen op reis ging en ten tweede omdat ik 3 weken alleen aan de ander kant van de wereld zou zijn. Dus mijn avontuur begon niet in Vietnam, maar al op Schiphol.

Nadat ik alle controles op Schiphol met succes gepasseerd had en het vliegtuig ingestapt had, bevond ik me naast een Vietnamees echtpaar. Dit was mijn eerste echte contact met Vietnam. Nadat ik mijn stoel had gevonden zag de man van het echtpaar mij staan en gaf mij een hand. Met een glimlach begon de man spontaan een verhaal te vertellen. Waarschijnlijk dacht de man dat ik hem verstond (maar eerlijk gezegd had ik geen idee wat hij zei). Nadat ik mijn naam verteld had en dat ik uit Nederland kwam steeg het vliegtuig op en verliet ik Nederland.

Nadat ik de 14 uur durende vliegreis overleefd had, uiteindelijk op Hanoi airport was en mijn koffers gepakt had, sleurde ik deze mee naar de uitgang van het vliegveld. De medewerkers van Project Abroad hadden namelijk speciaal voor mij vervoer naar het vrijwilligershuis geregeld. Al voordat ik zoekende was naar mijn vervoer, stond er al een man met een Project Abroad T-shirt aan voor mij met de tekst 'Erik van der Klaauw' op zijn bord. Hij liet zijn legitimatie zien en zo gingen we op weg.
Aangekomen in het vrijwilligershuis werd ik verwelkomt door andere vrijwilligers. Ik had in Nederland al contact gehad met hun en dat maakte het welkom extra leuk. Zij hadden me toen al uitgenodigd voor een trip naar Sapa. Deze trip was op dezelfde dag gepland als mijn aankomst in Hanoi. Na even geslapen te hebben bereidde ik me voor om een weekend op stap te gaan. Het was een geweldig weekend, ook al kende ik deze vrijwilligers nauwelijks, toch was de vriendenband snel gesmeed, alsof we elkaar al jaren kende. Het weekend zelf bestond uit: lopen tussen de mooie verlaten rijstvelden en te genieten van de berglandschap van Vietnam met hun afwisselende indrukwekkende toppen en dalen.

Rijstvelden in Vietnam

Na een geweldig weekend kreeg ik op maandagochtend de introductie over Hanoi en mijn project in Mai Chau. Omdat ik nog geen Vietnamees geld of een Vietnamese simkaart en telefoon had, werd ik daarbij geholpen door de vrouw die ook de introductie gaf. Nadat ik mijn mobiel gekocht had zette zij direct haar telefoonnummer in mijn mobiel en vertelde mij dat ik haar altijd mocht bellen. Ook al is het midden in de nacht; een geruststellende gedachte want mijn Vietnamees is wat zwak.

De introductie was voorbij, de reis naar mijn project was begonnen. Schuddend zat ik 4 uur in de bus samen met mijn tolk (die mijn lessen ging vertalen en tijdens mijn verblijf altijd in mijn buurt bleef). Aangekomen in Mai Chau, keek ik mijn ogen uit. Dit was totaal anders dan de grote stad. De drukke straten van Hanoi werden smalle zandpaadjes, de auto's en scooters veranderde in koeien en kippen en de hoge gebouwen werden ingeruild door grote groene bergen. Het was een klein paradijs.

Werkzaamheden op het project

Bij aankomst werd ik ontvangen door de gastvrouw die mij direct eten en drinken aanbood. Toen ik in het dorp was moest ik twee Engelse lessen per dag geven. Engelse les aan de gastvrouw en aan mensen met een lichamelijke handicap. Deze mensen maken verschillende producten zo verkochte ze tasjes en sjaals en hadden Engels nodig om deze beter te kunnen verkopen.

Hoe zag mijn werkdag er uit?

De hanen van het dorp namen het wekken van mij voor hun rekening. Rond 5 uur in de ochtend begon hun concert. Ter indicatie vijf uur is voor mij erg vroeg om het bed uit te komen (normaal gesproken stap ik rond dit tijdstip mijn bed in). Maar na het kraaien van de hanen, gedoucht en tanden gepoetst te hebben stond het ochtend eten al op tafel, op mij te wachten. Wat eerst bestond uit rijst of noedels. Ik vroeg me toen al af hoe ik het ga volhouden, als ik elke ochtend noedels of rijst kreeg. Maar waarschijnlijk hadden ze al ervaring met mensen uit andere landen want de dagen daarna kreeg ik een stuk brood met banaan.

Omdat mijn Engelse lessen niet de gehele dag duurde had ik tussendoor redelijk wat vrije tijd. Naast het schrijven van een dagboek en contact met familie en vrienden aan de andere kant van wereld ben ik ook veel op pad geweest in de buurt..

Elke dag heb ik onderweg wel iets nieuws of bijzonders ervaren. Zo heb ik watervallen gezien en in tegenstelling tot de watervallen die ik in Europa ken, stond hier geen enkele fotocamera of toerist die mijn blik op dit natuurgeweld kon belemmeren. Een hele waterval voor de tolk en mijzelf. Na het vallende water, zwom ik (met rood geworden schouders door het vallende water) door het water.

 Verblijft in Vietnam

Dit is maar één van de vele ervaringen van mijn reis en eigenlijk heb ik zoveel meegemaakt dat ik blij ben dat ik het allemaal opgeschreven heb in mijn dagboek. Telkens als ik mijn dagboek nalees doe ik dat met een glimlach en ben ik blij dat ik dit heb kunnen ervaren.
De mensen die ik ontmoet heb waren geweldig. Op dit moment heb ik nog vaak contact met zowel de mensen in Vietnam als de vrijwilligers uit andere landen die ik heb leren kennen.
Deze ervaring heeft mij in vele opzichte verrijkt, heeft mijn Engels verbeterd, veel vrienden opgeleverd en natuurlijk mooie verhalen opgeleverd waardoor ik nu jaloerse vrienden heb.
Het enige wat ik kan zeggen tegen de mensen die overwegen om zich aan te melden voor een project: doen!!!! Ook al kost het behoorlijk wat, je krijgt er zoveel voor terug. Trouwens, ik ben nu inmiddels ambassadeur bij Project Abroad geworden en ga binnenkort ook een speciale training volgen bij Muses om mezelf verder te ontwikkelen. Muses is een stichting waar je een voorbereidingstraining kunt volgen voordat je start met je vrijwilligerswerk.

Kortom, er zijn meer mogelijkheden dan je op het eerste gezicht zou denken, ga met Project Abroad op een stage naar het buitenland; een verrijking voor de rest van je leven en maak jezelf rijk!!!!!!

Erik van der Klaauw

Dit verhaal is een persoonlijke ervaring van een vrijwilliger op dit project en dus een momentopname. Houd er rekening mee dat jouw ervaring hiervan af kan wijken. Onze projecten veranderen constant, omdat we inspelen op de lokale behoefte en we voortborduren op de behaalde resultaten. Ook verschillende weersomstandigheden kunnen de ervaring beïnvloeden. Lees meer over wat je kunt verwachten van dit project of neem contact met ons op voor meer informatie.

Terug naar de ervaringsverhalen

Vertel jouw vrienden over deze pagina:

Terug naar boven ▲