You are from: United States, Go to our American website.

Projects Abroad

Fam. Buytendijk - Sociale zorg, Sociaal project, Tanzania

familie Buytendijk

Mensen met een visie en een duidelijk doel voor ogen heb ik altijd bewonderd. Mensen die alles over hebben om in het leven datgene te doen waar ze echt om geven. Dit is een van de redenen waarom ik vrijwilligerswerk wilde doen in Afrika. Om die mensen te helpen die zich echt ergens voor inzetten, daar waar het het meeste toe doet.

Werken met kinderen was voor mij de meest logische optie. Gaan naar een van de armste landen van de wereld. Buiten mijn comfortzone, niet zomaar om geld of kleding doneren, maar proberen om een verschil te maken terwijl we er zelf tijd doorbrengen. We kozen ervoor om naar een weeshuis te gaan, omdat mijn wens ook was om mijn dochters van 5 en 7 jaar mee te kunnen nemen. Zou het niet geweldig zijn als zij iets meekrijgen van de verschillen die er zijn in andere landen? Niet door een toerist te zijn in een vakantieomgeving, maar door echt een poosje te leven samen met mensen in nood.

De voorbereiding was het grootste gedeelte van het project, proberen om alles goed te regelen en in te pakken en – de waarheid moet gezegd worden- om sommige mensen in mijn omgeving te kalmeren; niet iedereen was het eens met mijn avontuur. Via Projects Abroad vond ik het juiste project voor ons. Ze hielpen mij ook met het administratieve proces en ze waren tijdens ons verblijf dichtbij in de stad Arusha.

familie Buytendijk

We verbleven met z’n drieën ongeveer vier weken in het weeshuis in Arusha, Tanzania. 27 kinderen wonen daar, verspreid over 3 kleine huisjes, gerund door een ‘mama’. De helft van hen ging naar een basisschool en hadden 200 klasgenootjes (kun je dat geloven?). De andere helft blijft bij het weeshuis en heeft nu – dankzij de financiële vrijgevigheid van mijn Facebook netwerk – een leraar die hen voorbereid voor de basisschool.

Mijn dochters hadden de meest gemakkelijke, relaxte en geweldige tijd daar, ze werden niet gehinderd door het simpele eten, een emmer als douche, de wc of het stof en het zand dat in alle gaatjes van hun lichaam zat. Ze pasten zich op de meest natuurlijke manier aan. En de weeskinderen deden dat ook. Samen spelen, leren, bidden, eten, werken, zoals vrienden dat doen.

Na het avontuur in het weeshuis kwam mijn man ook. We deden we nog een safaritrip en verbleven nog een paar dagen in Zanzibar. Als je mijn kinderen zou vragen wat de hoogtepunten waren van hun zomervakantie, zouden ze vertellen over de vrienden die ze gemaakt hebben, de dieren en de Indische Oceaan die ze gezien hebben.

Als je mij zou vragen waarin we het weeshuis verder op weg mee hebben geholpen, is dat het een klein beetje dichterbij komen van hun doel: het worden van een zelfredzame organisatie.

Als iets van het bovenstaande lijkt op jouw dromen of voornemens – probeer het.

Het is het zeker waard!

Familie Buytendijk

Terug naar de ervaringsverhalen

Vertel jouw vrienden over deze pagina:

Terug naar boven ▲