You are from: United States, Go to our American website.

Projects Abroad

Sociaal project in Ghana door de familie Holstein

familie Holstein

familie Holstein

familie Holstein

familie Holstein

De plannen voor onze reis beginnen in september 2012. Via een kennis hoor ik dat je tegenwoordig met je gezin vrijwilligerswerk kan gaan doen. Wat gaaf, want op die manier zou mijn langgekoesterde wens toch in vervulling kunnen gaan: ik zou niet langer hoeven te wachten tot alle kinderen de deur uit gaan, maar kon samen met hen op reis. We hebben er geen gras over laten groeien en zijn direct gaan uitzoeken hoe en wat. Waar wilde ik heen? Wat is een veilig land? In wat voor project zouden de kinderen (4 en 6 jaar) het beste passen? Zouden de kinderen altijd bij mij in de buurt kunnen zijn? Stapsgewijs ben ik alles uit gaan zoeken, en als ik er niet uit kwam kon ik bij Projects Abroad terecht.

De keuze voor bestemming werd alvast beperkt tot Afrika, omdat dit continent me altijd al aangetrokken heeft. Daarna ben ik op taal gaan selecteren: Spaans spreek ik niet, mijn Frans is niet best, maar in het Engels red ik me prima! Een Engelstalig land dus! Verder waren veiligheid, kosten ter plekke, visakosten, etc. toch ook wel belangrijk. Vervolgens hebben we onze kinderen goed voorbereid op alles wat komen zou; we bezochten Schiphol en het Afrikamuseum, keken filmpjes over het land, aten Afrikaans, en legden alles goed uit.

En na lang wachten was het dan eindelijk zo ver! Op reis naar Ghana, naar de Hills! Na een vlucht via London kwamen we om 5 uur in de ochtend in Accra aan. Best moe na zo’n spannende reis! Op het vliegveld kwamen we erachter dat er twee koffers niet aangekomen waren (en wat hadden we er veel, volgepropt met speelgoed, boekjes, posters, ballonnen, knuffels en nog veel meer). Okay, jammer dan! Er zat geen kostbaar goed in, dus het zou vast wel in orde komen! Dus gingen we op zoek naar de medewerker van Projects Abroad, Nyamee. Met een grote glimlach stond hij ons op te wachten en bracht hij ons naar een klaarstaande Trotro, die ons naar het kantoor in Akropong, Mamfe zou brengen. Een uur hobbelen met de Trotro, en dan nog eens door naar ons gastgezin.

Wat een ontvangst, wat een lieve mensen! En het huis was vol luxe en helemaal veilig! Ik sliep met de meisjes op één kamer, Michael (mijn zoon van 16) sliep bij een andere vrijwilliger en Meike, de 17-jarige dochter van vrienden, sliep op een kamer apart. Vervolgens eerst op kennismakingstour naar Korforidua, waar ons de weg werd uitgelegd naar de bank, het wisselkantoor, hoe we een Ghanese simcard konden aanschaffen en we werden voorzien van een heerlijk (lekker heet!) Ghanees gerecht.

Die avond was ik zo moe dat ik even dacht: “Waar heb ik mijn gezin naartoe gebracht?” De klamboes ophangen zat er niet meer in, we zijn in ons bed gestort en hebben heerlijk geslapen. En daarna ging de zon schijnen; een totaal nieuwe wereld ging voor ons open en we hebben genoten vanaf dat moment tot aan het allerlaatste minuutje! Wat een ervaring, wat een rijkdom, wat een belevenis en vooral: wat een quality time met je kinderen. Even geen tv, geen computerspelletjes, geen speelgoed… Gewoon gezellig samen kletsen, de natuur in, wat kleuren en kaartspelletjes doen.

De volgende dag maakten we kennis met ons project, een Day Care Center in Akropong. Hier hadden we bewust voor gekozen, want op die manier zouden de kinderen immers de hele dag bij mij in de buurt kunnen zijn. Zij werden de eerste dag trouwens volop aangeraakt, geknuffeld en gekust, en nog net niet uit elkaar getrokken! Ze lieten het gewoon gebeuren en kwamen als het teveel werd even veilig bij één van ons op schoot zitten.

Elke werkdag gingen wij vanaf ons huis met een taxi naar het Day Care Center, en we werkten elke dag van ongeveer 8:30 uur tot 13:00 uur. Na een tijdje bleek dit toch wat te lang te zijn voor de kinderen en hebben we in goed overleg met Projects Abroad en de leiding van het Day Care Center besloten dat we tot 12:00 uur zouden blijven. Maar wat hebben de kinderen heerlijk gespeeld. Een grote openbaring; geen speelgoed maar toch de hele dag spelen! Geweldig! Vooral de jongste van 4 jaar was volledig ingeburgerd; ze speelde, ze danste, ze was heerlijk vies, ze kon heel goed zorgen maar maakte ook net zo makkelijk een partijtje ruzie… Ze was echt ‘one of them’, alleen haar huidskleur was anders! Verder hielpen we allemaal mee met afwassen, eten uitdelen, bekertjes water vullen, opruimen, etc.

Ook hebben we veel opgeknapt op het Day Care Center, wat superleuk was om te doen en vooral om het resultaat te zien na een weekje schilderen! Alle kinderen van het centrum hebben een plekje in ons hart ingenomen en we zullen ze niet snel meer vergeten! Het was een geweldige ervaring met ontzettend lieve mensen!

Ook in het gastgezin werden we met open armen ontvangen. De kinderen werden op handen gedragen en er werd voor hen zelfs echte patat (van yam) gemaakt, terwijl ook de gebakken bananen wat vaker op het menu gezet werden. Onze gastvader (een al oudere man) genoot op zijn manier van de kinderen. Hij liet de meisjes kleine kuikentjes vasthouden, sneed allerlei soorten vruchten voor hen, en zonder ook maar één woord te wisselen kregen hij en de meisjes een speciale band. Het douchen was elke avond één groot feest; beide meiden insoppen en dan afspoelen met een bakje ijskoud water… Ik geloof dat in een straal van 100 meter iedereen wist dat het ‘douchetijd’ was!

Dat de meisjes mee waren gaf een extra dimensie aan onze reis. Juist door hen kwamen wij in contact met mensen die we anders waarschijnlijk niet zo diepgaand gesproken hadden. Zo kwam ik bv. in gesprek met een moeder uit het dorp. De gesprekken begonnen over haar kinderen en dan mijn kinderen en al gaandeweg kwamen wij steeds meer over elkaar te weten. Wat moest ze hard werken om haar gezin te onderhouden, en wat kunnen wij in Nederland toch klagen over een standaard werkweek. Diep respect! De mensen in Ghana zijn rijker; niet materialistisch gezien, maar in vriendschap, behulpzaamheid en vertrouwen! Fantastisch en wat een waardevolle gesprekken heb ik gehad!

Tijdens onze vrije weekenden hebben we veel gezien en gereisd. Cape Coast, Shi Hills, Sejuna Beach, Kakuma National Park. En hadden we vragen, dan stond het team van Projects Abroad klaar. Hadden we een goede taxi nodig; bel maar even, dan regelen ze het wel! Het was mooi om te zien hoe betrokken alle medewerkers waren. Ik zou mijn kinderen met een gerust hart de hele wereld oversturen, als ze maar met Projects Abroad gaan! Ze regelden leuke bijeenkomsten waar alle vrijwilligers welkom waren, ook de kleine meiden. Ze gaven advies als je ergens heen wilde gaan en gingen mee op pad als er spullen voor het project aangeschaft moesten worden. In één woord: geweldig georganiseerd!

We hebben genoten, van het begin tot het eind! En wat viel het einde ons zwaar… Het afscheid was erg emotioneel. Iedereen was in tranen; groot en klein, bruin en wit. Maar als hechter gezin gingen we allemaal met een rugzak vol nieuwe levenswijsheid en nieuwe cultuurkennis terug naar huis. Bedankt Projects Abroad, voor jullie goed georganiseerde begeleiding en bedankt Ghana, wij komen terug!

Eenmaal thuis kwam de cultuurshock pas, en daar hadden we niet op gerekend. In Ghana bleef hij onverwachts uit, maar eenmaal thuis was het moeilijk om weer te wennen aan al onze westerse maatstaven. Zou ik weer alleen als volwassene met kleine kinderen op reis gaan? Haha… zet het vliegtuig maar al klaar…. Wij gaan terug!

Groetjes,
Dieneke

Familie Holstein

Dit ervaringsverhaal kan verwijzingen bevatten naar het werken in of samenwerken met weeshuizen. Lees hier meer over het huidige beleid van Projects Abroad ten aanzien van vrijwilligerswerk in weeshuizen en de overgang naar gemeenschapsgerichte opvang voor kinderen.

Dit verhaal is een persoonlijke ervaring van een vrijwilliger op dit project en dus een momentopname. Houd er rekening mee dat jouw ervaring hiervan af kan wijken. Onze projecten veranderen constant, omdat we inspelen op de lokale behoefte en we voortborduren op de behaalde resultaten. Ook verschillende weersomstandigheden kunnen de ervaring beïnvloeden. Lees meer over wat je kunt verwachten van dit project of neem contact met ons op voor meer informatie.

Terug naar de ervaringsverhalen

Vertel jouw vrienden over deze pagina:

Terug naar boven ▲