You are from: United States, Go to our American website.

Projects Abroad

Familie Zoer – Sociale zorg, Sociaal project, Cambodja

De eerste vraag die iedereen ons stelde is: ‘Waarom’? Waarom vrijwilligerswerk en waarom Cambodja? Ons antwoord op deze vraag is erg simpel, we wilden leren en meer ontdekken over een andere cultuur en een ander land zien en onze voorkeur ging uit naar Azië. We wilden geen relaxte vakantie. We wilden echt de Aziatische cultuur ontdekken en de beste manier op dit doen is om te werken en te wonen in het land. Dus gingen we op internet opzoek en kwamen we in aanmerking met Projects Abroad. Zij hadden ervaring met gezinnen die vrijwilligerswerk gingen doen in het buitenland. Mijn man en ik wilden ieder een project doen welke ook mogelijk zou zijn met onze 3 kinderen. Projects Abroad vond twee projecten in Cambodja. Voor mij en de kinderen een sociaal project en voor mijn man een PRO business project. We hadden bijna een jaar om onze reis voor te bereiden, meer te lezen over het land en de geschiedenis van Cambodja, Engels te leren en een beetje Khmer, geld sparen, vaccinaties halen, paspoorten enzovoort.

Familie Zoer

Op 5 juli, na een hele lange vlucht , landden we op het vliegveld van Phnom Penh. Medewerkers van Projects Abroad stonden ons op te wachten en brachten ons naar het appartement. We wisten niet wat we moesten verwachten, omdat ze een apart appartement voor ons als gezin hadden geregeld. We sliepen daardoor niet in de reguliere appartementen van Projects Abroad, met de jonge en avontuurlijke vrijwilligers. We waren erg verbaasd toen we aankwamen bij ons appartement. Het was erg mooi en groot. Ons appartement had 2 slaapkamers en 2 badkamers, TV, airco en een zwembad op het dak van het huis. Het had zelfs een wasmachine. Helaas was er geen kok zoals op de website stond. Maar het was oké, omdat er veel restaurants en bezorgrestaurant zijn in Phnom Penh.

De tweede dag bracht onze tuk-tuk chauffeur ons naar het kantoor van Projects Abroad voor de introductie, een rondleiding door Phnom Penh en een bezoek aan onze projecten. Mijn kinderen waren een beetje teleurgesteld omdat we die dag nog niet hoefden te werken.

Deze tuk-tuk chauffeur was onze eigen chauffeur voor 4 weken. Hij sprak niet zo goed Engels, maar hij begreep wel wanneer we naar de supermarkt of naar een restaurant wilden gaan. De lokale Projects Abroad medewerkers hielp ons ook met vertalen.

Op de derde dag om 8 uur ’s ochtends stond onze tuk-tuk chauffeur klaar voor ons appartement om ons naar het project te brengen. Eerst stopten we bij het kantoor om mijn man af te zetten en daarna gingen we naar de kleuterschool. De eerste drie dagen waren we op een hele fijne kleuterschool. De leraren waren erg aardig. Ze vertelden ons wat we konden doen en waarmee we konden helpen. Onze kinderen, Emma, Lotte en Thomas, leerden wat woorden in het Khmers en hielpen met Engelse lessen. Ze vonden het super leuk daar.
De andere drie weken brachten we door in Svay Park, dit was ook een kleuterschool in de wijk Russey Keo. Er waren 60 kinderen met 2 leraren en 1 kok. Ze hadden het erg druk met al de kinderen, maar gelukkig waren er 2 andere vrijwilligers die meehielpen met de dagelijkse dingen. We hadden een rustige dag. Toen we om negen uur aankwamen, begonnen we met de Engels lessen, tot 20 tellen, het alfabet leren, fruitsoorten enzovoort. We eindigen met liedjes zingen zoals twinkle twinkle kleine ster en hoofd, schouder knie en teen. Daarna was het speeltijd, Tv aan, snacks eten en niks doen. Maar ik was niet in Cambodja om niks te doen, dus speelde ik met de kinderen, kleuren, puzzels maken en overgooien met de bal. De meeste kinderen vonden dat leuk. Emma, Lotte en Thomas vonden dat ook leuk. Zij speelden ook met de kinderen. Onder de speeltijd moesten we ook activiteiten uitvoeren met 2 of 3 kinderen per dag om het ontwikkelingsproces na te gaan (Early Child Development) en ééns in de twee weken moesten we een formulier invullen op de computer in het kantoor van Projects Abroad om de ontwikkelingen bij te houden. Na het spelen moesten de kinderen hun handen wassen voor de lunch. De lunch bestond uit rijst of noodles en groentesoep met vlees of vis. Terwijl de kinderen middag aten, gingen de andere vrijwilligers terug naar hun appartement om daar te lunchen. Wij gingen niet door de lange reis in de tuk-tuk. Dus wij bleven bij het project zodat we konden helpen met de maaltijden en andere dingen. Toen de kinderen sliepen, hadden we tijd voor ons zelf en bleven we in één van de klaslokalen.

Voordat de kinderen gingen slapen moesten ze eerst hun tanden poetsen. Dat was een beetje een zooitje. Ze gebruikten heel veel water. De kinderen poetsen hun tanden zelf, soms met een beetje hulp. Een paar kinderen hadden geen tanden meer en sommige hadden zwarte tanden. Het was best schokkend dat ze thuis niet gewend waren om tanden te poetsen. Ze sliepen tot 3 uur en daarna gingen ze in bad. Emma en Lotte hielpen met het uitkleden en aankleden van de kleintjes. De eerste dag toen we hielpen, waren we verbaasd dat de kinderen geen ondergoed droegen, alleen de meisjes met jurkjes aan droegen ondergoed. Later raakten we hier wel aan gewend. Ik droogde de kinderen af na het douchen. Als iedereen schoon was en kleren aan had, gingen we de haren kammen. De meeste meisjes wilden een paardenstaart. Wanneer er eentje twee vlechtjes had wilde de andere het ook. Ik vond het echt leuk om hun haar te doen.

Tussen 3 en 4 gingen de kinderen naar huis en onze tuk-tuk chauffeur haalde ons op en bracht ons terug naar huis. Mijn werkdag was erg gemakkelijk. Er was niet heel veel te doen, ik vond het leuk om met de kinderen te spelen en te helpen met hygiëne, zoals handen wassen, in bad gaan en haren kammen. Ik vond de Engels lessen minder leuk, omdat ik niet goed wist wat ik moest doen en de communicatie tussen de kinderen en mij was ingewikkeld. Daarbij waren ze maar voor een paar minuten geconcentreerd.

Al met al gaf het helpen om de school mij een goed gevoel. Ten eerste, omdat de kinderen en de leraren echt heel vriendelijk en lief waren. En ten tweede gaven we de kinderen extra aandacht en we deden dingen met ze die ze normaal niet deden zoals puzzelen, en dit ze vonden echt leuk.

We hadden sponsorgeld meegenomen zodat we spullen konden kopen voor de kinderen. We gingen naar de Orusseymarkt met Morokat en Seang (twee erg aardige vrouwen van de Projects Abroad medewerkers). Ze hielpen met onderhandelen en het kopen van alles spulletjes en speelgoed voor de scholen. Het was een hele leuke middag, we hebben er echt van genoten. De volgende dag gingen we met de auto van Khemara om alle spullen mee te nemen voor de 10 kleuterscholen in Russey Keo. Dit was ook heel leuk. We zagen dat kleuterscholen er allemaal hetzelfde uitzagen. Dezelfde kleuren, hetzelfde lesmaterialen en speelgoed. Ze gebruikten geen boeken, de leraren schreven de lessen op een whiteboard en de kinderen gebruikten krijtbordjes om te oefenen. Op de muren hingen veel posters met Engelse en Khmers woorden. De leraren en de kinderen waren erg blij met de spullen die we voor hen gekocht hebben.

Omdat we verbleven in zo’n prachtig land met zoveel geschiedenis en zo ver weg van huis, vonden we dat we op zijn minst Siem Reap moesten bezoeken. Voor een weekend boekten we dus een hotel in Siem Reap en kochten we kaartjes voor de bus. We namen een vrijdag vrij en gingen een weekendje weg naar Siem Reap. De reis was geweldig. We zagen zoveel oude tempels. De kinderen vonden het heerlijk om te spelen en renden in en uit de tempels. Zondagmorgen, bracht de tuk-tuk chauffeur ons naar een dorpje op de Tonle Sap. We boekten een toch op een sightseeing boot en zagen alle huizen, een gemeenschapscentrum, een restaurant, een winkel etc. Op het meer kon je alles vinden. In de andere weekenden deden we ook leuke dingen. We bezochten het Koninklijk Paleis, Kids stad en de Tamao berg dierentuin.

De Projects Abroad medewerkers waren erg vriendelijk en behulpzaam. Seang, hoofd van de communicatie, nodigde ons uit voor een diner met de andere vrijwilligers. Dit was een hele fijne avond. Er was een vrijwilliger uit België die Nederlands sprak met de kinderen en sommige bestelden spin. Dus de kinderen genoten ook van deze avond. Seang nodigde ons ook uit voor een gemeenschap dag. We konden niet veel doen, maar we zagen een ander gedeelte van Phnom Penh, waar de families erg arm zijn.
Morokrat, onze coördinator van Projects Abroad was ook erg aardig. We zagen haar vaak en we hadden leuke gesprekken. Toen een aapje in de dierentuin Lotte had gekrabd moesten we naar een medische kliniek op zondag. We belden voor advies en Morokrat kwam en ging met ons mee naar de kliniek. Ik was erg dankbaar dat ze ons hielp.

We kwamen naar Cambodja om iets te leren van het land en de cultuur. Nu kan ik zeggen dat we Cambodja van dichtbij hebben gezien en dat we veel hebben geleerd. We hebben veel met de lokale bevolking gesproken en ze gaven ons de kans om hun stad en land te zien. We zijn blij dat we contact hebben opgenomen met Projects Abroad. Zij maakten het mogelijk dat we gaan hebben wat we wilden doen.

Liefs,
Annemieke Zoer

Familie Zoer

Het verhaal van Arjan Zoer, Microkrediet project Cambodja, kun je hier lezen.

Dit ervaringsverhaal kan verwijzingen bevatten naar het werken in of samenwerken met weeshuizen. Lees hier meer over het huidige beleid van Projects Abroad ten aanzien van vrijwilligerswerk in weeshuizen en de overgang naar gemeenschapsgerichte opvang voor kinderen.

Dit verhaal is een persoonlijke ervaring van een vrijwilliger op dit project en dus een momentopname. Houd er rekening mee dat jouw ervaring hiervan af kan wijken. Onze projecten veranderen constant, omdat we inspelen op de lokale behoefte en we voortborduren op de behaalde resultaten. Ook verschillende weersomstandigheden kunnen de ervaring beïnvloeden. Lees meer over wat je kunt verwachten van dit project of neem contact met ons op voor meer informatie.

Terug naar de ervaringsverhalen

Vertel jouw vrienden over deze pagina:

Terug naar boven ▲