You are from: United States, Go to our American website.

Projects Abroad

Vrijwilligerswerk in Nepal – werken in een ziekenhuis geschreven door Fleur

De dag dat ik hoorde dat ik was uitgeloot voor de studie geneeskunde was erg vervelend. Al snel daarna bedacht ik me dat dit dan de kans was om mijn droom te gaan verwezenlijken, namelijk vrijwilligerswerk te gaan doen in een ontwikkelingsland. En zo stond ik na een boel geregel, afscheidsfeestjes en een tas vol met dropjes en Nederlandse spulletjes (voor het gastgezin) op 8 maart in Nepal. Ik had al veel gelezen over Nepal, maar daar zag ik pas wat het allemaal inhield: heel veel mensen in de meest kleurige kleding stonden overal op wegen, daartussen stonden af en toe wat koeien waar het verkeer langs heen racete en verder rook het er naar wierook en allerlei heerlijk geurende kruiden. Ik werd opgevangen door de crew van Projects Abroad en een dag later meteen meegenomen naar een schooltje waar een feest was georganiseerd voor alle kinderen. Het was geweldig om te zien hoeveel plezier die kinderen hadden en voor mij een erg goed begin van drie maanden vrijwilligerswerk in Nepal.

Fleur Stoevelaar

Toen ik was geacclimatiseerd werd ik naar mijn gastgezin gebracht. Ik sliep in een huis waar nog 7 andere vrijwilligers konden slapen en dat werd gehuurd door een erg vriendelijke familie. Zij maakten mij meteen wegwijs in het huis en ze zorgden voor erg lekker eten. Doordat we steeds met veel vrijwilligers waren konden we altijd samen bespreken wat voor gekke dingen er gebeurden op de werkplekken. Maar ook leerden we zo nog meer culturen kennen, dat komt omdat de vrijwilligers van alle uithoeken van de wereld komen. De Nepalesen die in het huis woonden hadden erg veel vragen voor ons en het was leuk om de westerse gewoontes aan ze te vertellen en te luisteren naar de Nepalese verhalen. Ik heb erg veel geleerd over de cultuur en tradities in Nepal.

Fleur Stoevelaar

In het eerste ziekenhuis waar ik werkte, het Stupa Community Hospital, werd mij alles uitgelegd door mijn supervisor. Het spreekuur was altijd erg bijzonder. Als de dokter aankwam dan stonden er meestal al zo’n 20 patiënten in de rij voor zijn kamer, die allemaal probeerde als eerste aan de beurt te zijn. Als er iemand werd geholpen in de kamer dan stond de rest van de patiënten er omheen, er was dus niet erg veel privacy. In dit ziekenhuis heb ik een erg vaste band opgebouwd met een aantal artsen en verpleegkundigen, omdat ik de enige vrijwilliger daar was. Ze hebben me geleerd hoe ik o.a. de bloeddruk moest meten, een ECG te maken en een endoscopie te doen. Na een maand ben ik naar een ander ziekenhuis gegaan, het Nepal Orthopaedic Hospital. In dit ziekenhuis waren ze veel meer vrijwilligers gewend en ik werd op mijn eerste dag meteen aan het werk gezet. Ze lieten me zien hoe ik verband kon wisselen en wonden schoonmaken en daarna mocht ik dat zelf doen. Tijdens deze werkzaamheden heb ik veel dingen geleerd, veel verhalen gehoord en vooral veel (bizarre) dingen meegemaakt. Zo was ik stomverbaasd toen ik tijdens een operatie, waarbij ik aanwezig mocht zijn, een arts de kamer zag betreden die uitgebreid zijn kapotte mobiele telefoon met een tube lijm ging bewerken, terwijl de patiënt al onder narcose was en helemaal open lag.

Fleur Stoevelaar

Naast de tijd die ik werkte in het ziekenhuis heb ik ook erg veel van Nepal kunnen zien. Na werktijd gingen we vaak met een groep vrijwilligers waar ik mee samen woonde tempels/kloosters/stadjes etc. bekijken. Er is ontzettend veel te zien in Nepal: mooie bergen, riviertjes en tempels, maar ook de ‘gewone’ straattaferelen zijn erg leuk om te bekijken. Je komt overal eten tegen waar je nog nooit van hebt gehoord en mensen vinden het erg leuk om daarover te vertellen. Ook zijn er veel, heel veel festivals in Nepal. Gedurende de tijd dat ik in Nepal zat, had ik zelfs een tijd dat er elke week wel een festival was. Er is één festival dat heel veel indruk op me heeft gemaakt, het Nepalse nieuw jaar. In april werd er nieuw jaar gevierd, van 2066 naar 2067 (!) en daar hoorde een festival bij, op de grootste tempel van Nepal, “Boudha Stupa”. Wij woonden daar vlakbij en besloten om ’s avonds een kijkje te gaan nemen. We kwamen toen in een groot feest terecht waarbij we de Stupa mochten beklimmen en na afloop met allemaal lokale mensen (illegaal) rijstwijn hebben gedronken. We hebben hele leuke gesprekken gehad en een erg bijzondere avond beleefd.

In deze 3 maanden heb ik een heleboel geleerd, gedaan, gelachen, gesprekken gevoerd en vooral genoten! Ik raad iedereen aan om vrijwilligerswerk te gaan doen en in contact te komen met andere culturen en mensen.

Groetjes, Fleur Stoevelaar

Fleur Stoevelaar

Terug naar de ervaringsverhalen

Vertel jouw vrienden over deze pagina:

Terug naar boven ▲