You are from: United States, Go to our American website.

Projects Abroad

Gerlinde Vanhoudt, Lesgeven, Natuurbehoud & Milieu, Ecuador

Lesgeefproject

Gerlinde Vanhoudt

Ik heb gekozen voor de Galapagos omdat het me een heel mooie omgeving leek en ik van dieren houd. Ik heb gekozen voor het lesgeefproject omdat ik zelf al 13 jaar in het onderwijs stond en ik mij wilde laten inspireren door een andere aanpak, andere omstandigheden, een andere cultuur, enz.

Ik heb Engels gegeven aan kinderen tussen 6 en 10 jaar. Dat was voor mij nieuw, want ik ben leerkracht in het middelbaar, meer bepaald 3de tot 6de middelbaar.

De omgang van de kinderen op de Galapagos met de leerkracht was heel verschillend van hier. Na een les kende iedereen mij al. Als ik op straat liep en een kindje zag me, dan riepen ze al van ver: “Teacher!” Ik had het gevoel dat “de leerkracht” op zich een groot respect krijgt in de samenleving. Als de kinderen de les binnenkwamen, gaven velen me een knuffel en bij ’t begin van ’t weekend kwamen sommigen zelfs een zoen geven. Ook dat was ik niet gewoon. Het was een heel direct, open, eerlijk contact tussen mij en de leerlingen.

Gerlinde Vanhoudt

Qua motivatie bij de leerlingen wist ik niet goed wat ik moest verwachten. Op voorhand hadden de leidinggevenden op de school me al gezegd dat ze wilden dat wij, leerkrachten, heel strikt waren met de leerlingen. De plaatsen om Engels te komen volgen waren namelijk beperkt, dus waren ze van oordeel dat storende/niet geïnteresseerde leerlingen geen plaatsen bezet moesten komen houden van andere, misschien geïnteresseerde leerlingen. Ik had het er niet moeilijk mee om me streng op te stellen, maar ik moest me ook aanpassen aan de andere gedragsgewoonten in de klas. Het was bijvoorbeeld voor de leerlingen heel gewoon om naar voor te komen in de klas als ze iets wilden zeggen. Ik heb geprobeerd om een aantal van hun gewoonten te wijzigen, omdat het anders moeilijk opletten was voor iedereen. Toch was het ook een grote inspiratie voor mij. Ik vond de kinderen opener, oprechter dan wat ik gewend was van leerlingen. Ook voelde ik meteen respons van de kinderen, en voelde ik meteen de impact van wat ik zei of deed, waar in het België gewoon is dat de leerlingen zich veel afstandelijker en kritischer opstellen.

Het lesgeven was dus een zeer intense ervaring voor mij, die mij ook geraakt heeft. Spijtig genoeg heb ik dit maar twee weken gedaan (omdat ik niet langer vakantie kon nemen), wat weinig is om echt veel op te bouwen met de kinderen.

Natuurbehoud & Milieu project

Gerlinde Vanhoudt

Ik hoefde niet zoveel uren per dag les te geven, en dus heb ik ook een aantal voormiddagen meegewerkt bij het Natuurbehoud & Milieu project. Dat vond ik ook zeer interessant op een eiland als San Cristobal. We werkten afwisselend met de bedreigde schildpadden, met de petrelvogels en met planten. De schildpadden moesten we soms wegen, soms moesten hun eieren gezocht en opgeraapt worden, hun badjes moesten schoongemaakt worden, ze moesten eten gegeven worden, enz. Het was zeer uniek om deze dieren van zo dichtbij te zien in hun natuurlijke omgeving, een indruk die mij nog lang zal bijblijven en ook weer geraakt heeft. Deze ervaring staat voor mij mijlenver af van dieren in een dierentuin te zien. Op de Galapagos leven vele dieren in harmonie met de mens, en dat vond ik een uniek en zeer kostbaar gevoel.

Het werk met de planten bestond uit de uitheemse planten om te kappen, zodat ze geen bedreiging zouden vormen voor de inheemse planten. Dat was behoorlijk zwaar werk, maar als je de achtergrond ervan kent, en de waarde van de inheemse plantensoorten voor de dieren, dan voelde je je wel zeer gemotiveerd om hier mee aan te werken.

Ik ben dus blij dat ik ook dit stukje van het project heb kunnen meemaken. Het stond minder dicht bij wat voor mij vertrouwd was, waar ik voor opgeleid was, maar het was wel zeer dichtbij de eigenheid van de Galapagos.

Gastgezin

Mijn gastgezin vormde voor mij echt een vervanggezin tijdens mijn verblijf. We hadden een heel open contact van in het begin.

Het viel me al meteen op dat de Ecuadorianen een enorme belangstelling hebben voor de gevoelens van mensen, dat dat veel meer deel uitmaakt van hun leven dan bij ons in Europa. Ik heb de eerste dagen vrij lange en ernstige gesprekken gehad met zowel mijn gastmoeder als gastvader, en hun levenswijsheid en nuchterheid raakte mij en gaf mij veel energie. Ik vond het hele nuchtere, verstandige mensen, levenswijs. Praten vormde een heel gewoon, dagelijks onderdeel van hun leven. Ik was niet gewend om zoveel (met mijn ouders) te praten. Het bracht veel rust in het gezin. Naast praten werd er ook heel wat afgelachen. Ook waren ze heel geïnteresseerd in mijn cultuur, hoe dit en dat in mijn land was, wat ik daar deed, van werk en in mijn vrije tijd, wat voor mensen mijn ouders waren, hoe ik woonde, wat ik van de Galapagos vond, enz. Ik moet daarbij wel eerlijk bekennen dat ik maar half en half Spaans kon. Dat was geen probleem om te spreken met de moeder, maar wel met de vader. Toch slaagde ik erin te zeggen wat ik wilde zeggen, maar om echt een vlot gesprek te hebben, was mijn kennis van het Spaans te gebrekkig. Ik zou dus aanraden aan vrijwilligers om toch 1 jaar Spaans gevolgd te hebben. Voor het werk op zich is het niet nodig, maar het is gewoon leuker om je snel op je gemak te voelen in je gastgezin en het ijs sneller te breken. Ik moet wel zeggen dat mijn Spaans er aanzienlijk op vooruitging door daar te verblijven, en na twee weken sprak ik het al heel wat vlotter.

De laatste avond van mij en de andere jongens in mijn gastgezin heeft het gastgezin een barbecue gehouden. De vader was er al dagen over bezig, dat we gingen dansen, enz. Ik moest toen eigenlijk ‘s middags al vertrekken omdat ik nog een rondreis geboekt had, maar de boot waar ik mee vertrok meerde de eerste avond nog aan in San Cristobal, en zo ben ik nog een uurtje mee kunnen gaan barbecueën. Iedereen was blij verrast dat ik nog teruggekomen was, en het was een heel leuke avond.

Samengevat

Ik vond het een unieke, zeer intense ervaring. Ondertussen heb ik mijn leven en werk alweer moeten oppakken, maar ik ben zeker van plan dit terug te doen, in een ander Zuid-Amerikaans land. Ik heb me al ingeschreven voor een cursus Spaans…

Gerlinde Vanhoudt

Dit verhaal is een persoonlijke ervaring van een vrijwilliger op dit project en dus een momentopname. Houd er rekening mee dat jouw ervaring hiervan af kan wijken. Onze projecten veranderen constant, omdat we inspelen op de lokale behoefte en we voortborduren op de behaalde resultaten. Ook verschillende weersomstandigheden kunnen de ervaring beïnvloeden. Lees meer over wat je kunt verwachten van dit project of neem contact met ons op voor meer informatie.

Terug naar de ervaringsverhalen

Vertel jouw vrienden over deze pagina:

Terug naar boven ▲