You are from: United States, Go to our American website.

Projects Abroad

Stage bij Sociaal project in Vietnam geschreven door Indra Bout

Op dit moment studeer ik HBO Pedagogiek in Zwolle en het derde jaar van mijn opleiding is het stagejaar. Hierbij hebben studenten de mogelijkheid om een halfjaar daarvan in het buitenland door te brengen. Al voordat ik aan deze opleiding begon wist ik het zeker: ‘Ik ga in dat derde jaar stage lopen in het buitenland!’ Reizen heeft mij altijd al aangetrokken en het leek mij zo’n mooie en bijzondere ervaring om, én weer een stukje van de wereld te ontdekken én om leerervaringen voor mijn studie op te doen. Ik was heel erg blij dat ik uiteindelijk ook écht op reis kon gaan voor mijn stage! Mijn keus voor een stageplaats was al snel op Projects-Abroad gevallen. Ik kende deze organisatie al omdat ik er ook al een aantal keren naar had gekeken om in de zomervakantie vrijwilligerswerk te doen, daar was uiteindelijk nog niks van gekomen, maar ik had dus al wel een paar keer de hele site doorgespit! Alle informatie en hulp die ik van Projects-Abroad kreeg zorgde ervoor dat ik deze organisatie vertrouwde en dat ik zeker wist dat ik hier een stage kon doen die aan de eisen van mijn school voldeed.

Stage bij Sociaal project in Vietnam - Indra Bout

De keuze voor het kiezen van een land vond ik heel erg lastig, het keuze voor een project niet. Dat lag namelijk door mijn studie al zo’n beetje vast. Maar hoe kan je nou kiezen waar je 5 maanden stage wilt lopen?! Vooral in het begin van mijn ‘zoekfase’ vond ik alles leuk! Maar later ging ik toch wat kritischer kijken en bedenken waar ik 5 maanden kon wonen en welke leefomstandigheden ik minimaal nodig had om ook nog fatsoenlijk aan school te kunnen werken, want ja helaas moest ik tijdens mijn reis ook nog een berg schoolwerk af zien te krijgen. Ik was al eens in China geweest en de Aziatisch cultuur is mij toen heel erg bevallen, daardoor koos ik ervoor om ook nu weer naar Azië te gaan. Na heel lang tobben, wikken en wegen koos ik voor Vietnam!

Stage bij Sociaal project in Vietnam - Indra Bout

Na bijna een halfjaar van voorbereiden stapte ik dan eindelijk op 11 februari op het vliegtuig en zou ik voor 21 weken gaan wonen en werken in Hanoi! Hoewel ik er nooit tegenop heb gezien om alleen op reis te gaan vond ik het op Schiphol toch eventjes moeilijk! (Dit was trouwens ook het enige moment dat ik het moeilijk vond, verder heb ik tijdens mijn reis nooit heimwee gehad). Toen ik door de paspoort controle heen was heb ik even heel hard op de wc’s gehuild, daarna heb ik mijzelf streng toegesproken dat ik er gewoon een toptijd van ging maken in Vietnam en dat ik hier gewoon mijn stage ging halen! En dat heb ik gedaan! Want in Vietnam heb ik de leukste, mooiste en beste weken van mijn leven gehad! In het begin is het natuurlijk erg wennen, dat heeft iedereen en dat is ook niet raar. Ik moest wennen aan de nieuwe cultuur, het eten, de mensen en vooral het verkeer (dramatisch is dat in Hanoi). Maar dit wende allemaal erg snel en de mensen in Hanoi en de andere vrijwilligers laten je hier heel snel thuis voelen en kunnen je overal mee helpen!

Stage bij Sociaal project in Vietnam - Indra Bout

Gedurende deze 21 weken werkte ik in Hanoi op het sociale project. Daar is een Boeddhistische tempel waar sinds enkele jaren ook een kinderopvang is gevestigd. Het is opgezet door de monniken die hier wonen, maar zij werken zelf niet in de opvang. De kinderen zijn verdeeld over verschillende kamers en worden verzorgd door nannies. Dit zijn vrouwen die in de tempel mogen wonen en hier eten krijgen in ruil voor het verzorgen van de kinderen. Projects Abroad heeft hier een kinderdagverblijf opgezet voor de kinderen tussen de 2 en 5 jaar oud die in wonen. Toen ik in februari voor het eerst bij het project kwam schrok ik wel een beetje. Vooral de geuren en de leefomstandigheden waren lastig om aan te wennen. Maar de mensen en de kinderen die hier wonen maken dat allemaal goed. Op dit sociale project heb ik de meest bijzondere, lieve en mooie kinderen leren kennen! Ze zijn allemaal uniek en hebben allemaal hun eigen mooie karaktertje. Wat heel erg leuk is om te zien is dat alle kinderen over de hele wereld eigenlijk allemaal op elkaar lijken en per leeftijd allemaal hetzelfde kunnen reageren (ja zelfs ondanks die unieke karakters). In het begin van mijn tijd bij het project wist ik nog niet zo goed wat ik hier kon doen of ik hoe ik hier kon helpen. Daarom was ik in gesprek gegaan met mijn supervisor die bij dit project werkte en ben ik echt gaan nadenken over wat en hoe ik hier mijn hulp kon laten zien. Uiteindelijk heb ik na 21 weken bereikt dat er portfolio’s zijn voor alle kinderen uit het kinderdagverblijf met daarin veel informatie, foto’s en gemaakte werkjes, dat de kinderen sociale vaardigheden en hygiënelessen krijgen, dat er een schema was zodat het werk voor alle vrijwilligers verdeeld werd en gaf ik soms in samenwerking met het kantoor van Projects Abroad workshops aan andere vrijwilligers over onderwerpen waar ik gezien mijn studie veel over kon vertellen.

Stage bij Sociaal project in Vietnam - Indra Bout

Je kunt ontzettend veel doen bij de sociale projecten en het is echt veel meer dan alleen maar met de kinderen spelen en ze knuffelen, maar je moet hier wel actief naar opzoek gaan. Er is veel werk en vooral de supervisor kan dit niet allemaal alleen. Ik kreeg zo veel waardering voor de initiatieven die ik heb genomen en het werk wat ik daar heb verricht! Ik kan het dan ook iedereen aanraden om bij aankomst even een gesprek aan te knopen met je supervisor en simpelweg gewoon even te overleggen waar hulp nodig is of wat je voor hun kunt betekenen. Een normale dag bij het project begonnen we altijd gezamenlijk in het kinderdagverblijf hier werden de kinderen ’s ochtends altijd eerst gewassen (handen, gezicht, tandenpoetsen). De rest van de ochtend kregen de kinderen uit het kinderdagverblijf les. Alle vrijwilligers waren in teams ingedeeld en het verschilde per dag of je les moest geven of niet. Als je niet moest lesgeven dan was je bij de baby’s of bij de kinderen met een beperking. Veel vrijwilligers zagen altijd een beetje op tegen het lesgeven, maar dat is echt niet nodig hoor. Omdat de kinderen nog zo jong zijn is hun concentratievermogen ook nog niet zo hoog. Een les duurde hooguit een halfuurtje en bestond veel uit het doen van spelletjes of aan de hand van toneelstukjes dingen aan de kinderen uitleggen. Ook met het taalprobleem konden we de kinderen prima lesgeven. Wij vertelde ons verhaal gewoon in het Engels tegen de kinderen en daarna vertaalde onze supervisor dit aan de kinderen in het Vietnamees. Ook het werken met de andere doelgroepen vond ik altijd heel erg leuk! Juist deze afwisseling tussen het kinderdagverblijf, de baby’s en de kinderen met een beperking vond ik heel erg leuk! Je maakt hierdoor zoveel verschillende dingen mee en je kunt zoveel helpen. De taken bij de baby’s waren vooral verzorgende taken en dit was vaak ook zo bij de kinderen met een beperking. Maar vaak namen we ook de kinderen met een beperking mee naar het kinderdagverblijf om hun bij de activiteiten te betrekken en dat vonden ze hartstikke leuk! Er waren bijvoorbeeld twee meisjes met het syndroom van down en het is ontzettend leuk om te zien en te ervaren hoeveel je hun kunt leren en hoe blij zij al kunnen worden van de kleinste dingen. In de middag werkte wij op dezelfde manier alleen werd er in het kinderdagverblijf dan geen les gegeven maar gingen we een activiteit doen met de kinderen. Wij gingen dan bijvoorbeeld iets maken of spelletjes doen.

Stage bij Sociaal project in Vietnam - Indra Bout

Tijdens mijn tijd in Vietnam woonde ik in een huis met andere vrijwilligers, Hanoi heeft 3 huizen voor vrijwilligers en ik woonde in huis 3. Dit was een groot huis waar in totaal 10 mensen konden verblijven. Ik vond het heel leuk om met z’n allen in één huis te wonen. Het voelde een beetje als een studentenhuis, maar dan minder vies en waar je niet zelf eten hoefde te koken (ieder huis had namelijk een kok, heel erg handig). Doordat je samen in een huis woont maak je heel snel contact met de andere vrijwilligers en trek je ook veel samen op. We gingen vaak samen dingen in de stad doen of gingen in het weekend een tripje maken naar een andere plek in Vietnam. Het voelde ook allemaal heel vrij. Niemand verplichte je om mee te gaan, maar iedereen was welkom! Ik heb veel tripjes gemaakt in de weekenden en in mijn vakantie. Vietnam is een land waar echt oneindig veel te zien en te doen is! Je zult je hier niet snel vervelen! Mijn leukste tripjes waren Hoi An, een schattig dorpje aan zee in centraal Vietnam en Phu Quoc, een heerlijk bounty eiland in het zuiden van Vietnam!

De beslissing om met Projects-Abroad naar Vietnam te gaan was de beste beslissing die ik ooit heb genomen! Ik heb een geweldige tijd gehad! Van te voren had ik niet verwacht dat ik hier zoveel zou leren. En stage hier is heel anders dan in Nederland, maar wat je hier leert kun je simpelweg niet in Nederland leren. Zoals waarschijnlijk wel meer mensen zullen schrijven ben ik hier mijzelf tegengekomen en heeft deze reis mij sterker gemaakt in vele opzichten. Ook heb ik hier connecties en vrienden over de hele wereld gemaakt! Hanoi is mijn tweede thuis geworden en ik kan niet wachten om zo snel mogelijk hier weer een keer naar toe te gaan.
Mijn stage heb ik trouwens afgesloten met een 9!


Indra Bout

Indra Bout

Terug naar de ervaringsverhalen

Vertel jouw vrienden over deze pagina:

Terug naar boven ▲