You are from: United States, Go to our American website.

Projects Abroad

Sociaal project in Tanzania door Ine Christiaens

Na lang twijfelen hakte ik toch de knoop door. Mijn kinderdroom werd waargemaakt! Ik wou altijd al eens naar Afrika gaan en koos uiteindelijk voor een sociaal project in Tanzania. De weken voor mijn vertrek waren zeer stressvol; ik was namelijk nog nooit alleen zo ver op reis geweest. Gelukkig zorgde Projects Abroad ervoor dat alles tot in de puntjes geregeld was en ik mocht ook met elke vraag bij hen terecht. Ik had eerst twijfels over de organisatie omdat er geen kantoor in België is, maar daar heb ik geen problemen mee ondervonden. Na een lange en goede voorbereiding brak de dag aan dat ik het vliegtuig in Schiphol moest nemen. Vaarwel België, jambo Tanzania!

Na een vlucht van 9 uur landde ik op Afrikaanse bodem in Kilimanjaro Airport. Tussen een dertigtal zwarte gezichten vond ik na een tijdje zoeken het Projects Abroad bordje. Ik werd meteen naar mijn gastgezin gebracht, dat mij zeer vriendelijk en uitbundig verwelkomde! De volgende dag werd ik rondgeleid in Arusha en het plaatselijke Projects Abroad kantoor. Er werd mij getoond hoe ik het openbaar vervoer (dala dala) moest gebruiken, hoe ik naar mijn project kon geraken, waar ik op moest letten, enzovoort …

Irene Francke in Ghana

De volgende dag startte mijn project in het weeshuis. Tijdens de voormiddag gaf ik les aan kinderen die in de buurt wonen. In de namiddag kwamen de weesjes naar huis en deed ik allerlei activiteiten met hen. Het lesgeven hield in dat ik de plaatselijke leerkracht ondersteunde en zelf met ideeën afkwam. Ik heb de kinderen Swahili en Engels onderwezen via liedjes, bewegingen, spelletjes… Bij sommige kinderen merkte ik bijna dagelijks een vooruitgang, bij anderen zat ik vaak met de handen in het haar. Enkele kinderen waren zeer jong en zouden eigenlijk vooral moeten spelen. Het was zielig om te zien hoe zij moesten leren schrijven, terwijl ze er helemaal nog niet klaar voor waren! Het zingen was het leukste moment van de voormiddag: Irene Francke in Ghanaop elk mondje verscheen er dan een brede glimlach…

Wanneer de weesjes in de namiddag van school kwamen stonden ze mij altijd op te wachten. Met kinderen aan bijna elke vinger werd ik begeleid naar het weeshuis. De ene dag deden we allerlei buitenspelletjes, de andere dag kleurden we, vaak zongen en dansten we erop los! Elke dag deden we iets anders en dat maakte hen telkens zeer nieuwsgierig. Ik hielp hen ook met hun huiswerk.

Irene Francke in Ghana

Wanneer het donker begon te worden ging ik terug naar mijn gastgezin. Daar werd ik erg in de watten gelegd en kreeg ik telkens typisch Afrikaans eten voorgeschoteld. Mijn gastouders werkten zeer lang en veel, maar bijna elke avond nodigden ze mij uit in hun lokale bar. Daar heb ik kennisgemaakt met de echte lokale bevolking, wat vaak grappige en interessante situaties opleverde! In het weekend ben ik met mijn gastgezin twee keer uitgenodigd op een huwelijk en één keer op een doopsel. De laatste maand was ik de enige blanke in mijn dorp en trok daardoor heel wat aandacht. Dat is even wennen, maar wel een unieke ervaring!

Irene Francke in Ghana

Elke donderdag was er een social waar je telkens via sms op werd uitgenodigd. Het is super om even een avond met andere vrijwilligers je ervaringen te kunnen delen en om eens iets westers te eten. We planden er vaak ook activiteiten voor in het weekend. Zo ben ik met andere vrijwilligers op safari en naar Zanzibar gegaan. Fijn om even de toerist uit te hangen, maar ik miste toch ook snel mijn gewone Afrikaanse leventje!

De levenslessen die ik meekreeg door deze reis te maken zijn enorm… Ik ben veel zelfstandiger geworden, heb hongersnood en armoede met mijn eigen ogen gezien, maakte kennis met mensen uit alle hoeken van de wereld, merkte op dat je met weinig materiaal toch zeer inventief kan zijn en vooral dat ik met iets zeer kleins een groot verschil kon maken in de wereld van deze kinderen! Het is een reis om nooit meer te vergeten, ik raad het iedereen aan!

Groetjes,

Ine

Ine Christiaens

Dit ervaringsverhaal kan verwijzingen bevatten naar het werken in of samenwerken met weeshuizen. Lees hier meer over het huidige beleid van Projects Abroad ten aanzien van vrijwilligerswerk in weeshuizen en de overgang naar gemeenschapsgerichte opvang voor kinderen.

Dit verhaal is een persoonlijke ervaring van een vrijwilliger op dit project en dus een momentopname. Houd er rekening mee dat jouw ervaring hiervan af kan wijken. Onze projecten veranderen constant, omdat we inspelen op de lokale behoefte en we voortborduren op de behaalde resultaten. Ook verschillende weersomstandigheden kunnen de ervaring beïnvloeden. Lees meer over wat je kunt verwachten van dit project of neem contact met ons op voor meer informatie.

Terug naar de ervaringsverhalen

Vertel jouw vrienden over deze pagina:

Terug naar boven ▲