You are from: United States, Go to our American website.

Projects Abroad

Natuurbehoud in Fiji, het verhaal van Ingmar Thomassen

Het haaienproject… waar zit ik met mijn hoofd. Waarom zou ik in het water springen, tot 30 meter diep duiken en zwemmen met 40 stierhaaien. Ik lijk wel gek. Ze zijn gevaarlijk en zullen je opeten. Heb je de film ‘Jaws’ nooit gezien?!

Oké welkom in de echte wereld… Haaien zijn helemaal niet gevaarlijk en ik kan eigenlijk niet in woorden beschrijven hoe geweldig het is om te zwemmen met 40 stierhaaien en andere haaien soorten. Wist je dat bijna 30% van de haaien bedreigde of bijna bedreigde diersoorten zijn? Het is dus dringend tijd om actie te ondernemen en de haaien te beschermen. Nu is er de mogelijk om dit te doen met het haaien beschermingsproject van Projects Abroad.

In februari vertrok ik uit Nederland om voor 5 weken op het project te gaan helpen, niet wetende dat dit mijn leven voorgoed zou veranderen. Ik hou van duiken en duik al ruim10 jaar, maar je moet niet kunnen duiken om aan het project te mogen deelnemen. Dat leren ze je daar ter plaatse.

Na een lange vlucht kwam ik aan op het prachtige Fiji. Iemand van Projects Abroad stond me al op te wachten en hielp me op de eerste bus naar Pacific Harbour… de thuisplaats van het haaien beschermingsproject. Bij je aankomst begin je onmiddellijk met duiklessen of als je al kan duiken dan start je de volgende dag al met een haaien observeringsduik.

Er zijn 3 villa’s beschikbaar voor de vrijwilligers en één ervan was mijn huis voor de komende 5 weken. Alles was goed uitgerust met bedden, badkamers, tv en internet. De hoofdvilla wordt vooral gebruikt als gemeenschappelijke ruimte en daar aten we meestal ook. Een typische week begon op zondag met een haaien onderzoeksduik. Begeleid door een onderzoeksduiker, was het doel: haaien spotten. Terwijl we de haaien observeerden, noteerden we welke soort haaien het waren, op welke diepte ze zwommen, of het een mannetje of vrouwtje was, hun grootte en of ze bijzondere eigenschappen hadden. Deze ‘onderzoeksduiken’ deden we twee keer per week.

Ingmar Thomassen

De andere dagen werkte ik mee op de mangrove kwekerij waar we probeerden om nieuwe mangrove bomen te kweken in gerecycleerde flessen om ze daarna in de natuur te planten. Je zal ook een presentatie doen over een bepaalde haai naar keuze en er is ook een geweldige gemeenschapsdag. Op deze dag ga je naar dorpjes in de buurt om daar op een of andere manier te helpen. Toen ik daar was, hebben we een mangrove kwekerij opgestart in het dorp en probeerden we de lokale bevolking zo veel mogelijk te betrekken bij het project. De inwoners van Fiji zijn geweldig en enorm vriendelijk.

Een deel van het project bestond uit het vangen van baby haaien. Het doel was ze te vangen, te taggen met een kleine chip (zoals bij honden) en DNA monsters te nemen. Dit was de tagging dag. Het mooie hiervan was dan we om 4u30 ’s ochtends vanuit onze villa vertrokken om te gaan vissen op de rivier.

Het is heel moeilijk om haaien te vangen want je moet telkens je lokaas en materiaal aanpassen, maar stilaan begint dit deel van het project ook goed te lopen. Tijdens het weekend heb je welverdiende vrije tijd en er is geen betere plek om te zijn op je vrije dag dan op dit paradijs. In het weekend deed ik vaak extra duiken met haaien. Zo heb ik gedoken met 40 tot 50 stierhaaien en kon ik ze van heel dichtbij bewonderen. Van op 50cm afstand zijn ze echt prachtig. Het is ongelooflijk om je tussen zoveel haaien te begeven, wetende dat ze kunnen bijten als ze dat willen, maar dat doen ze niet… en waarom zouden ze… we staan toch niet op hun menu. Soms moet je ook gewoon geluk hebben… en dat had ik. Tijdens een van mijn duiktrips gebeurde er iets verbazingweekend, een gigantische tijgerhaai van zo’n 5,5 meter lang kwam naar ons toe gezwommen... wauw… dat was het hoogtepunt van mijn reis. Een van de gevaarlijkste haaien zwom gewoon boven mijn hoofd.

Dat was een echte eyeopener…. haaien doden geen mensen… mensen doden haaien. Na deze geweldige ervaring begin je echt te denken: WAAROM…WAAROM vermoorden we deze ongelooflijke bijzondere en ongevaarlijke dieren… en waarom nemen we hun vinnen af en gooien we ze hierna levend terug in de zee… Wat doen we toch allemaal?!

Deze reis was voor mij echt een onvergetelijk ervaring en heeft mijn kijk op zeedieren en de milieuproblematiek echt veranderd… en ik heb gerealiseerd dat 5 weken gewoon niet lang genoeg is. Dus… niet denken, gewoon doen… en schrijf je in voor dit project… je zal er geen spijt van hebben!

Klik hier als je meer informatie wilt over het vrijwilligersproject in dit verhaal.

Ingmar Thomassen

Ingmar Thomassen

Terug naar de ervaringsverhalen

Vertel jouw vrienden over deze pagina:

Terug naar boven ▲