You are from: United States, Go to our American website.

Projects Abroad

Vrijwilligerswerk in Argentinië – Lesgeven en een sport project door Iris

Vamos Argentina!

Mijn avontuur in Argentinië begon in maart. Bepakt en bezakt kwam ik op het vliegveld in Cordoba aan. Argentinië straalde me tegemoet en ik werd door een medewerkster van Projects Abroad opgehaald. Na een halfuur in een klamme taxi kwamen we aan in mijn nieuwe woonplaats, Unquillo, een dorpje vlakbij Cordoba.

In totaal ben ik 2,5 maand in mijn gastgezin gebleven en daarna heb ik nog 1,5 week gereisd door Argentinië. Ik woonde in een jong gezin met twee kinderen: één meisje van twee jaar en een jongetje van vier jaar. Wat heb ik genoten van deze kinderen! Het is zo leuk om met hen te spelen en op deze manier de taal snel te leren. Op zondagochtend, na het uitgaan op zaterdagavond, was het natuurlijk iets minder als de tv om 8 uur ‘s ochtends alweer aanging, maar het leven in een gastgezin is geven en nemen. De rest van de familie woonde ook in Unquillo dus ik zag de opa en oma ook dagelijks. Het is zo leuk om zo bij een familie te worden betrokken; naar mijn mening is dit de beste manier om een cultuur echt mee te maken. Mijn familie hield bijvoorbeeld elke zondag een asado. Een asado is een Argentijnse bbq. Als deel van het gezin mochten wij ook altijd meedoen. Bovendien ging ik vaak na mijn werk even mate (Argentijnse thee) drinken met mijn gastmoeder en oma.

Mijn Argentijnse familie

In de eerste maand heb ik het onderwijs en het sport project gedaan in Unquillo. Ik werkte op een middelbare school om Engelse les te geven. Voor mijn avontuur in Argentinië had ik al drie maanden Spaans geleerd in Spanje. Dat was erg handig, want ik kon de lerares en de kinderen redelijk verstaan. Het Spaans in Argentinië is redelijk anders dan in Spanje dus daar moest ik wel even aan wennen. Mijn ervaring op de school was echt super. In de eerste weken heb ik vooral gekeken naar de manier van lesgeven van de lerares. De klassen zijn erg groot en er zijn weinig materialen. Dit maakt het erg moeilijk om les te geven. Bovendien is het niveau van Engels schrikbarend laag in Argentinië. Dit laatste motiveerde mij enorm; ik wilde de kinderen zo graag iets meer leren. Na een aantal weken had ik in de gaten wat de gang van zaken was en toen ben ik zelf les gaan geven. Ik gaf les bij kinderen in de leeftijd van 13 tot 18 jaar. Dat betekent dat je heel veel verschillende onderwerpen moet behandelen en met heel veel verschillende kinderen te maken krijgt.

Samen met een van de andere vrijwilligers bereidde ik vanaf toen de lessen voor om de kinderen zoveel mogelijk te leren. Het is belangrijk dat je als vrijwilliger zelf initiatieven neemt. Dat maakt het voor de lokale mensen en voor jezelf veel leuker. We hebben bijvoorbeeld de verschillende tijden in het Engels aangeleerd door het leven van Michael Jackson te bespreken. Dit was goed voor mijn Engels maar ook erg goed voor mijn Spaans! Bovendien heb ik een erg sterke band met de studenten opgebouwd. Bij de brugklassers was ik duidelijk de oudste, maar in de eindexamenklas gaf ik les aan leeftijdsgenoten. Met deze scholieren ben ik goed bevriend geraakt en aan het eind van mijn tijd in Argentinië gingen we geregeld samen uit!
Naast Engelse les heb ik ook sportles gegeven op de school. Alle kinderen vinden het altijd heel interessant als er een buitenlander op school is dus ook in dit project werd ik constant door iedereen in de gaten gehouden. Heel erg leuk, maar soms ook wel lastig. De sportlessen waren altijd erg leuk; lekker buiten op het schoolplein voetballen en volleyballen.

Naast het sportproject op school heb ik in de tweede en derde maand meegetraind bij een hockeyclub in Rio Ceballos, een dorpje vlakbij Unquillo. Ik trainde hier 2 keer in de week. We speelden op een veld van gras en modder. Erg lastig om op zo’n veld te hockeyen maar wel een super ervaring. Het is zo leuk om een andere manier van spelen te zien. In een weekend zijn we ook nog een keer naar een toernooi geweest; heel leuk om zoveel hockeyende Argentijnse meisjes te ontmoeten. Bovendien kon ik mijn Engelse project nog goed gebruiken bij mijn hockeyteam. In mijn team zaten een aantal meisjes met grote problemen met Engels op school, dus ik heb hen nog een aantal bijlessen gegeven.

De kinderen van de comedor

In de tweede en derde maand heb ik nog een ander project gevolgd. Ik heb bij een comedor gewerkt: dat is een soort naschoolse opvang voor arme kinderen. De kinderen kwamen hier naar school om te spelen (vooral voetbal en volleybal). Terwijl ze aan het spelen waren werd er in een huisje op het terrein gekookt en dit eten namen ze later mee naar huis voor hun families. De kinderen waren zo lief en zo blij om te spelen. Dit motiveerde mij enorm om er elke dag heen te gaan. Het was natuurlijk ook wel eens moeilijk om te zien dat zij het allemaal minder hebben. Ze beseffen wel goed dat wij het beter hebben, maar er was totaal geen jaloezie. Ik heb de meisjes geleerd om te volleyballen en soms deed ik een poging om met de jongens mee te voetballen. Er zaten echt een paar heel goede straatvoetballertjes bij , dus daar maakte ik weinig kans!

Buiten mijn projecten om heb ik natuurlijk met volle teugen van Argentinië genoten. Projects Abroad organiseerde minstens 1 keer per week een ‘meeting’ van alle vrijwilligers in Cordoba en omgeving. Dit was heel leuk en een goede manier om snel anderen te ontmoeten. De activiteiten waren allemaal heel verschillend; we zijn bijvoorbeeld samen pizza gaan eten, naar een National Condor park geweest en naar een voetbalwedstrijd in Cordoba. Naast deze activiteiten was er één keer in de maand een dirty weekend. Een dirty weekend betekende dat we met alle vrijwilligers, een lokaal project gingen ondersteunen. Ik heb twee keer geholpen om een school op te bouwen van modder en bamboestokken. We moesten eerste de klei stampen en daarna een soort bakstenen maken en deze vervolgens tussen een rooster van bamboestokken plaatsen. Het was altijd erg leuk om met z’n allen en de Argentijnse locale bevolking samen te werken.

In de weekenden heb ik ook veel gereisd met andere vrijwilligers; uiteindelijk wil je allemaal zoveel mogelijk van het land zien dus elk weekend was er wel een excursie.

Koninginnedag in Buenos Aires

We zijn bijvoorbeeld een keer naar la Cumbre geweest met 25 vrijwilligers om paard te rijden. Daarnaast hebben we Koninginnedag in Buenos Aires gevierd, Semana Santa bij de watervallen van Iguazu doorgebracht en de Andes van Mendoza gekruist. De mensen van Argentinië zijn zo vriendelijk dat het reizen erg plezierig is. We waren altijd overal welkom en ik heb ontzettend veel mensen ontmoet en dingen geleerd.

Ik zou het zeker aanraden om naar Argentinië te gaan. Ik denk nog elke dag aan mijn avontuur en ik wil snel terug. Ik heb veel Spaans geleerd, ontzettend veel ervaringen opgedaan en heel veel vrienden gemaakt, het was onvergetelijk!

Groetjes, Iris

Iris Duininck

Dit verhaal is een persoonlijke ervaring van een vrijwilliger op dit project en dus een momentopname. Houd er rekening mee dat jouw ervaring hiervan af kan wijken. Onze projecten veranderen constant, omdat we inspelen op de lokale behoefte en we voortborduren op de behaalde resultaten. Ook verschillende weersomstandigheden kunnen de ervaring beïnvloeden. Lees meer over wat je kunt verwachten van dit project of neem contact met ons op voor meer informatie.

Terug naar de ervaringsverhalen

Vertel jouw vrienden over deze pagina:

Terug naar boven ▲