You are from: United States, Go to our American website.

Projects Abroad

Lesgeefproject in Fiji door Jan-Willem Verstraten

Van verschillende mensen hoorde ik steeds verhalen over vrijwilligerswerk die zo goed klonken dat ik na een tijdje nieuwsgierig op het internet ging rondkijken. Als snel viel mijn oog op Projects Abroad en Fiji. Werken zonder er geld voor te krijgen? Dan in ieder geval op een toplocatie! En zo stond ik enige tijd later op het vliegveld van Nadi, Fiji…

Mijn beeld van Fiji beperkte zich toen nog tot Bounty-achtige eilanden; voor de rest had ik geen idee van het leven daar. De volgende zes weken zouden dan ook een groot avontuur worden, want ik zou leven en werken tussen en met de lokale bevolking.

Janneke Brouwer lesgeven in Moldavië

Van het vliegveld in Nadi werd ik met de bus naar hoofdstad Suva gebracht, waar ik meteen doorreisde naar mijn gastgezin. De familie verwelkomde mij heel gastvrij en liet mij het huis zien. Back to basics is de goede uitdrukking, maar tot mijn verbazing heb ik in al die weken de luxe geen moment gemist. De eerste avond kreeg ik van de dochter van het gastgezin een rondleiding door de buurt. Al snel werden we in verschillende huisjes uitgenodigd, gevolgd door buurtbewoners, en kregen we eten en drinken. Al zittend op de grond speelden we muziek, zongen en lachten we; het was net filmscène.

De volgende ochtend bij het ontbijt bleek al snel dat ik heel veel mazzel had: mijn gastmoeder had een eigen cateringbedrijf! Dat betekende dat ik vooral heel veel en lekker eten kreeg. Het leven bij mijn gastgezin bracht heel veel mooie ervaringen met zich mee. Het gezin was heel actief in de kerk. Vaak hadden we dan ook priesters en groepjes kerkgangers over de vloer. Iedere avond als ik thuis kwam waren er wel weer een paar nieuwe handen om te schudden. Ook hield mijn gastvader vaak een “kava ceremony”, met de traditionele drank, en ook dat was een publiekstrekker. Heel leuk om alle verhalen van die mensen te horen. Daarnaast waren er veel leuke kleine momentjes. Zo kreeg ik op een bepaalde ochtend de vraag of ik zin had in een ei bij het ontbijt. Dat had ik wel, en meteen ging mijn gastvader naar de supermarkt om de hoek. Gevolg: waar ze in Nederland met een doos eieren zouden terug komen kwam hij terug met precies één ei!

Ook met de andere vrijwilligers beleefde ik mooie momenten. Iedere dag trokken we met elkaar op: weekendtripjes naar prachtige eilanden, samen de stad in, naar de gym of de film, etc. Heel leuk dat je in zo’n korte tijd zoveel met elkaar optrekt en daardoor een hele goede band krijgt.

Janneke Brouwer lesgeven in Moldavië

De eilanden in Fiji zijn precies wat ik er van verwacht had en soms zijn ze eigenlijk te mooi! Als je er rondloopt heb je het idee in een ansichtkaart te zitten; het voelt bijna nep. Met alle vrijwilligers gingen we daar lekker op het strand hangen, heerlijk eten en wat sporten. Vooral het eiland Leleuvia kan ik iedereen aanraden: een echt paradijs.

Relaxen in het weekend was heerlijk, maar er moest doordeweeks natuurlijk ook nog gewerkt worden. Dat was tenslotte de rede waarom de hele reis begon! De klaslokalen op mijn school hadden tafels en stoelen, maar daar houdt het ook wel op. In de schoolboeken heet Rusland nog steeds de Sovjet Unie en volgens de maatschappijleer is de telefoon het modernste communicatiemiddel. De leraar vroeg mij van te voren wat ik wou doen en het leek mij wel leuk om zoveel mogelijk lessen te geven, dus werd ik leraar wiskunde, natuurkunde en Engels van ruim 45 leerlingen…. Een enorme klas vol.

Janneke Brouwer lesgeven in Moldavië

Gelukkig waren ze allemaal heel enthousiast en hadden ze er duidelijk veel zin in. De lessen gingen allemaal heel goed en de kinderen waren heel enthousiast. Elke vrijdagmiddag was het dan tijd voor sport. Voor de leraren een mooi moment om de koffiepauze met twee uurtjes uit te breiden. Maar ik besloot om voetbal te gaan spelen met 120 kinderen en een lekke bal. Natuurlijk bleek al snel dat een vijfjarige en een veertienjarige niet de perfecte combo is om samen te spelen, maar gelukkig ontdekte ik al snel wat ik moest doen als er ruzie dreigde uit te breken: neem de bal vast en begin het veld rond te rennen. Al snel wordt je dan achtervolgd door 120 kinderen, blijft de sfeer geweldig en is het altijd jammer als de sporttijd over is en iedereen weer de klas in moet.

Na een paar weken kwam het einde van mijn avontuur in zicht. Wat zou ik het geweldige leven in Fiji gaan missen! Mijn aardige gastgezin, alle vrijwilligers en het lesgeven… Gelukkig kon ik voor mijn vertrek nog mijn verjaardag in Fiji vieren! Op de markt kochten we verse groenten, vlees en vis voor lovo, het traditionele gerecht dat de priesters van de kerk voor me gingen klaarmaken. Ze groeven een gat in de grond, maakten vuur, en legden er een grote steen op met het eten in een bananenblad erop. Samen met de andere vrijwilligers en vele buurtbewoners genoten we van deze heerlijke maaltijd. Een verjaardag om nooit meer te vergeten en een geweldige afsluiting van een fantastische tijd in Fiji!

Groetjes,
Jan-Willem

Jan-Willem Verstraten

Dit verhaal is een persoonlijke ervaring van een vrijwilliger op dit project en dus een momentopname. Houd er rekening mee dat jouw ervaring hiervan af kan wijken. Onze projecten veranderen constant, omdat we inspelen op de lokale behoefte en we voortborduren op de behaalde resultaten. Ook verschillende weersomstandigheden kunnen de ervaring beïnvloeden. Lees meer over wat je kunt verwachten van dit project of neem contact met ons op voor meer informatie.

Terug naar de ervaringsverhalen

Vertel jouw vrienden over deze pagina:

Terug naar boven ▲