You are from: United States, Go to our American website.

Projects Abroad

Medisch en sociaal project in Tanzania door Jasmijn Westerhoff

Vanaf september tot en met december ben ik drie maanden met Projects Abroad naar Tanzania gegaan. Ik heb gekozen voor een combinatie van twee programma’s: twee maanden in het ziekenhuis en één maand in een weeshuis.

Jasmijn Westerhoff

Hoe vat ik mijn drie maanden waarin zo veel is gebeurd en waarin ik zoveel heb meegemaakt samen in een kort ervaringsverhaal? Ik zal mijn best doen en begin maar bij het begin.

Eigenlijk wilde ik al heel lang geneeskunde studeren, maar de beruchte loting gooide roet in het eten. Daarom moest ik snel met een plan B komen. Al snel kwam ik op het idee naar Tanzania te gaan met Projects Abroad. Dus stapte ik in september in het vliegtuig naar Dar es Salaam.

Daar kwam ik aan bij mijn gastgezin. Ik kreeg een warm welkom door de moeder van het gezin, en al snel leerde ik ook mijn host sister en host brother kennen. Ook bleek ik met drie andere meisjes op een kamer te slapen. Allemaal vrijwilligers: één uit Duitsland (20 jaar) en twee uit Noorwegen (26 jaar). Het klikte snel en ze namen me overal mee naar toe. Zo leerde ik ook andere vrijwilligers kennen waarmee zij al langer omgingen.

Het huis was eerlijk gezegd veel mooier dan ik had verwacht. Gewoon een stenen huis en best groot, zelfs voor westerse begrippen. We deelden met z’n vieren een badkamer en hadden een best grote kamer met z’n vieren. Ook gewoon stroom en stromend water. Wel moet ik zeggen dat we best vaak een “powercut” hadden, in slechte weken soms de halve dag. Dit was wennen, maar als je je erop instelde, zoals snel alles opladen als we wel stroom hadden, ging het prima.

Jasmijn Westerhoff

We kregen in het gastgezin drie maaltijden per dag, en onbeperkt bananen. Toch merkte ik dat ik het af en toe wel lekker vond iets westers te kopen, of uit eten te gaan, dit was ook allemaal mogelijk. Dat was, moet ik toegeven, wel een voordeel van Dar es Salaam ten opzichte van Arusha. Af en toe kon je weer even terug naar de westerse wereld. Als je het even zat was, kon je lekker met vrijwilligers bij een Italiaan eten of naar de bioscoop gaan. Ik weet het, het is een beetje vals spelen, maar ik moet zeggen: wel fijn af en toe.

Ook begon ik gelijk in het ziekenhuis, een wereld van verschil. Mijn dag in het ziekenhuis begon om half acht ’s ochtends. Dan werden er bijzondere dingen die tijdens de nachtdienst waren gebeurd verteld en was er ruimte voor discussies en huishoudelijke mededelingen. Dan naar een dokter om vervolgens een dag met hem mee te lopen. In de twee maanden heb ik veel verschillende afdelingen bezocht. Heel fijn vond ik dat je zelf kon aangeven op welke afdeling(en) je wilde meelopen. Zo heb ik veel tijd doorgebracht bij chirurgie, bij gynaecologie en de verloskamer. Meestal werden we voorgesteld aan een dokter waarmee we de hele dag mochten meelopen.

Jasmijn WesterhoffNa twee maanden begon ik in het weeshuis. Dit was best schokkend om te zien dat zoveel kinderen zo dicht op elkaar leven. Ik was daar met één andere vrijwilligster. Samen probeerden we de leukste dingen met de kinderen te doen, zodat ze ook een keer een leuke dag hadden. De kinderen in het weeshuis waar ik zat hadden namelijk geen speelgoed en kwamen nooit buiten de straat waar ze leefden. Dus namen we ballonnen, schmink, kleurpotloden, bellenblaas of een voetbal mee. Geweldig om te zien hoe blij de kinderen waren met zulke kleine spulletjes. De hele dag konden ze spelen met een ballon, en als hij stuk ging, bedachten ze wel creatieve manieren om ze weer te maken.

Jasmijn Westerhoff

Sommige spulletjes had ik vanuit Nederland meegenomen, maar ook veel was gewoon in Dar es Salaam te koop. Communicatie was in mijn weeshuis soms wel best lastig doordat de kinderen alleen Swahili spraken en ik alleen Engels en Nederlands, maar ik moet zeggen dat het me alles meeviel en ik met handen en voeten heel ver kwam. In het weeshuis konden we zelf de dag indelen. Zelf bepalen wanneer het handig was daar naartoe te gaan, en als ze bijvoorbeeld gingen eten, gingen wij weer naar huis. In het weeshuis deden we dus veel spelletjes met de kinderen, maar hielpenwe ook de vrouwen in de keuken.

Jasmijn Westerhoff

Vijf dagen in de week was ik dus bezig in het weeshuis of in het ziekenhuis. ’s Middags of ’s avonds waren er soms activiteiten van Projects Abroad. Soms projectmiddagen waarin we spraken over onze week in het ziekenhuis of weeshuis. Ook waren er gezellige middagen waar we bijvoorbeeld gingen volleyballen op het strand, met z’n allen uit eten gingen of een filmavondje.

En dan waren er natuurlijk altijd nog de weekenden. We hadden een hele gezellige groep waarmee we elk weekend iets leuks gingen doen. Zo zijn we naar Zanzibar geweest, het paradijseiland voor de kust van Tanzania. Ook zijn we op safari geweest, er waren avondjes uit en vele andere leuke trips. Leuk vond ik dus de combinatie van het land verkennen met medevrijwilligers en vrijwilligerswerk doen voor de lokale bevolking.

Als ik terugkijk op deze reis vond ik het een geweldige ervaring die ik iedereen zou aanraden. Ik vond het eerst wel spannend om zo in mijn eentje op pad te gaan, maar uiteindelijk heb ik me nooit alleen gevoeld en ben ik een stuk zelfstandiger geworden, mijn Engels is veel beter geworden en heb ik heel veel leuke contacten over de hele wereld!

Jasmijn Westerhoff

Jasmijn Westerhoff

Dit verhaal is een persoonlijke ervaring van een vrijwilliger op dit project en dus een momentopname. Houd er rekening mee dat jouw ervaring hiervan af kan wijken. Onze projecten veranderen constant, omdat we inspelen op de lokale behoefte en we voortborduren op de behaalde resultaten. Ook verschillende weersomstandigheden kunnen de ervaring beïnvloeden. Lees meer over wat je kunt verwachten van dit project of neem contact met ons op voor meer informatie.

Terug naar de ervaringsverhalen

Vertel jouw vrienden over deze pagina:

Terug naar boven ▲