You are from: United States, Go to our American website.

Projects Abroad

Sociaal & Samenleving in Nepal door Katelijne Knockaert

Katelijne Knockaert - Sociaal & Samenleving in Nepal

Terug in het land na een onvergetelijke reis naar Nepal. Vorig jaar besliste ik om alleen naar Nepal te gaan om er met een onbekende groep leeftijdsgenoten 2 weken vrijwilligerswerk in een school te verrichten. Een jaar lang keek ik uit naar dit avontuur. Hoe dichterbij het vertrek kwam, hoe spannender het werd: ik ging voor een eerste keer buiten Europa, 15 u in een vliegtuig met een overstap in een (toen) onbekend land, 2 weken Engels praten,... . Natuurlijk was ik goed voorbereid op deze reis, maar eens je daar bent kan je pas weten hoe het is om alleen te zijn. De eerste 2 dagen waren zwaar: ik miste mijn familie en vrienden en kon moeilijk mijn gedachten verwoorden in het Engels. Mijn Engelse taalbeheersing was voldoende, maar het ontbrak mij aan zelfvertrouwen om met iemand die Engels als moedertaal heeft een gesprek aan te gaan. Na die 2 dagen had ik mijn draai wel gevonden, al gauw waren er vele leuke mensen in mijn groep met wie ik mij 2 weken heel erg geamuseerd heb. Een internationaal gezelschap: van Canada tot Japan. Allemaal mensen met hun eigen verhaal en gewoontes, mensen die ik hoop nog eens terug te zien.

"Wat het land Nepal betreft: het verblijven in dit land heeft me zoveel positiever gemaakt."

Katelijne Knockaert - Sociaal & Samenleving in Nepal

De Nepalese bevolking straalt zoveel positiviteit uit dat ik het zelf in me opnam. In Nepal draait het leven om gelukkig zijn, elkaar lief hebben, er zijn voor je familie. Een gevoel dat ik in België niet zo sterk heb. In België ligt de focus meer op geld verdienen, aanzien en presteren. We moeten er altijd gelukkig uitzien (en voldoen aan bovenstaande criteria) waardoor we vaak een masker opzetten. In Nepal heb ik steeds het echte gezicht van mensen gezien. Zelfs mensen die niets bezaten, waren open en eerlijk. De Nepalese bevolking praat met elkaar en helpt elkaar. Een straatbeeld dat je in België helaas niet meer zo vaak ziet. In Nepal zijn mensen gelukkig met weinig. Een vaardigheid die wij niet meer zo goed beheersen. Het grootste deel van de bevolking verdient geld met letterlijk een 'marktje' te houden. Ik bedoel hiermee dat ze op straat zitten en amper 5 producten aanbieden. Zo verdient de bevolking genoeg geld om hun familie te onderhouden. In Nepal wordt er zelden eten weg gegooid; wat niet verkocht geraakt op de markt wordt aan familie of vrienden gegeven. Die taferelen doen me inzien dat wij hier in België helemaal geen 3 grote supermarkten in een dorp nodig hebben. Wij kunnen met veel minder leven, we produceren veel te veel en gooien bergen eten weg. Iets waar in ons land zeker aan mag gewerkt worden.

"In Nepal is de koe een heilig dier en dat mag je zeer letterlijk nemen."

Katelijne Knockaert - Sociaal & Samenleving in Nepal

Een koe bepaalt zelf waar ze staat of ligt. Het maakt niet uit waar: op een kruispunt, in het midden van een rijstrook, op een voetpad, ... mensen gaan er gewoon langs. Bovendien is de mens niet heilig genoeg om een koe aan te raken. Je krijgt dan ook rare blikken als je als toerist een koe aait. Als geit of kip heb je in Nepal minder geluk. Die dieren worden zonder aarzelen de pot in gedraaid. Het slachten gebeurt dikwijls gewoon op straat terwijl iedereen toekijkt. Al bij al eet de Nepalese bevolking heel weinig vlees. Ook als toerist in een hotel krijg je zeer weinig vlees aangeboden. Sommige hotels bieden helemaal geen vlees aan.

"Het vrijwilligerswerk dat we verricht hebben, werd erg geapprecieerd."

De eerste week hebben we ganse dagen geschilderd om de klaslokalen van een school een nieuwe "look" te geven. We mochten onze eigen creaties op de muren schilderen met zelf gemaakte waterverf. Het enige wat de kinderen in hun klas hebben, zijn: banken, een kast en een bord. Een schril contrast met een Belgische school. Voor Nepalese kinderen is het dus heel fijn om tekeningen op de muren te hebben.

Katelijne Knockaert - Sociaal & Samenleving in Nepal

De tweede week hebben we Engelse les gegeven aan de kinderen en dit op allerlei manieren. Van spelletjes tot Engelse woordenschat. We kregen de kans om zowel met kleuters als met lagere schoolkinderen te werken. De kinderen in Nepal gaan 6 volle dagen per week naar school. Op zaterdag hebben ze vrijaf. Ook de kinderen hebben mij enorm veel positieve energie gegeven. Zij zien school als een enorme kans die ze krijgen en ze nemen dit met beide handen aan. Een totaal andere mentaliteit dan hier.

"Mijn reis naar Nepal ga ik niet vlug vergeten en het heeft mijn leven enorm verrijkt."

Deze reis heeft bevestigd dat mijn hart écht bij "mensen helpen" ligt en dat ik een land ontdekken geweldig vind. Dus op de vraag of ik dit opnieuw zou doen, antwoord ik zonder aarzelen: "Zeker en vast en liefst zo snel mogelijk". Alleen het kostenplaatje slaat tegen. Maar ik spendeer mijn verdiende jobstudentcenten liever aan dergelijke projecten dan aan andere dingen. Dat ik mensen heb kunnen helpen, stemt mij tevreden en geeft mij een heel warm en goed gevoel.

Katelijne Knockaert

Dit verhaal is een persoonlijke ervaring van een vrijwilliger op dit project en dus een momentopname. Houd er rekening mee dat jouw ervaring hiervan af kan wijken. Onze projecten veranderen constant, omdat we inspelen op de lokale behoefte en we voortborduren op de behaalde resultaten. Ook verschillende weersomstandigheden kunnen de ervaring beïnvloeden. Lees meer over wat je kunt verwachten van dit project of neem contact met ons op voor meer informatie.

Terug naar de ervaringsverhalen

Vertel jouw vrienden over deze pagina:

Terug naar boven ▲