You are from: United States, Go to our American website.

Projects Abroad

Kayla Lehne (USA) – Global Gap Wereldreis programma

Aankomst in Ghana

With new born baby "Ik hoop dat ik buiten mijn comfortzone kan treden, om zo echt in contact te komen met anderen in mijn groep, de families waarbij ik verblijf en de lokale bevolking. Ik wil de cultuur écht omarmen en me bezighouden met dingen waar ik normaal gezien niet mee te maken heb. Ik hoop dat ik trouw kan blijven aan mezelf en mijn doelen tijdens deze ontdekkingsreis."

Toen ik acht maanden geleden in Ghana aankwam was dit het eerste dat ik aan mezelf schreef. Ik ben met zes mensen die ik niet ken, aan de andere kant van de wereld en doodsbang. Er is iets met reizen dat je emoties, onzekerheden, angsten, zwakke- en sterke punten verstrekt. Er kon echter geen betere plek zijn dan Ghana, om deze reis te beginnen.

Ghanezen bezitten een buitengewone goedheid die ik graag met jullie wil delen. Ten eerste zou je denken dat de hitte hier iedereen ontzettend chagrijnig en humeurig maakt. Dit is dus niet het geval.

Als er iets is dat mijn ouders me op het hart drukte, was het dat ik mijn paspoort met mijn leven moest bewaken. Op mijn derde dag, toen we onderweg waren naar de luchthaven om mijn verloren bagage op te halen, vergat ik mijn paspoort op de achterbank van de taxi. Toen ik in tranen naar het politiebureau liep werd ik drie of vier keer aangesproken met de vraag: ‘’ Are you ok?” en “Don't waste your tears, whatever is causing you pain will be solved. God's got your back.". Deze mensen hadden geen idee wie ik was of wat ik doormaakte en ze gaven me oprechte liefde en betrokkenheid. Indirect leerde ze me één van de meeste waardevolle lessen die gedurende mijn hele leven van nut zal blijven. Ze leerde me dat hoewel moeilijke situaties kunnen ontstaan, lijden slechts een optie is.

Mensenrechten in Zuid-Afrika

Volunteering in Thailand

Toen ik aankwam in Zuid-Afrika werd ik overweldigd door de openheid van iedereen voor verschillende religies en verschillende toekomstdromen. Dit was de eerste keer dat ik daadwerkelijk zo’n diversiteit heb ervaren en de mensen van Zuid-Afrika leerden me dat diversiteit van tolerantie meer dan een deugd maakt; het maakt het een vereiste om te overleven.

Het Mensenrechten project heeft mijn geduld en tolerantie op de proef gesteld, maar ook mijn hart geopend om daadwerkelijk te luisteren en perspectief te krijgen op verschillende levensstijlen. Elke dinsdag en donderdag maakten we een mooie rit waar we steile heuvels en uitgestrekte velden van heldere paarse bloemen zagen en er was altijd een gevoel van rust. Daarna kwamen we aan bij Bonnytoun, een oud cementen gebouw dat met prikkeldraad omringd was, dit gaf me elke keer weer een naar gevoel. Het was zo moeilijk te begrijpen dat te midden van zo’n prachtige plek zo’n duisternis kon bestaan. Op dit soort momenten bedacht ik mij hoe blij en dankbaar ik was met de kansen die ik kreeg. Dus, hoewel we naar Bonnytoun zijn gegaan om de jongens op het project te steunen, leerden zij mij in het nu te zijn. Tot op de dag van vandaag hebben deze jongens een plekje in mijn hart en ze zullen voor altijd in mijn gedachten blijven.

Na drie geweldige weken thuis tijdens de winterstop, was ik klaar om te zien wat de volgende helft van deze reis voor me in petto had.

Lesgeven in Peru

Over het algemeen was het Lesgeef project in Peru een ongelooflijke ervaring. Ik weet eigenlijk bijna zeker dat ik meer geleerd heb dan mijn leerlingen! Ik had geen idee hoe moeilijk Engelse grammatica is om te leren! Samen met mijn leerlingen leerde ik de regels en uitzonderingen van de tegenwoordige tijd, huidige tijd, voltooide tijd, verleden tijd, voltooid verleden tijd en toekomende tijd. Mijn klas was zo slim en leergierig, dat het altijd tot een productieve dag kwam. Na zes geweldige weken kwamen de lessen ten einde. Het eindigde allemaal bij het Ministerie van Onderwijs waar elke groep een presentatie gaf. Mijn klas had een dans ingestudeerd. Mijn favoriete moment was het geluk te zien in de ogen van iedereen. Onze klas vroeg mij en een groepsgenoot om naar voren te komen en gaf ons elk een roos en een mooi dagboek! Ik was zo ongelooflijk geraakt! Wat me verder erg bij is gebleven van Peru is dat de bevolking altijd het leven viert. Elke dag werd er wel weer een festiviteit aangekondigd en dit heeft me geleerd te genieten van het leven.

Geneeskunde in India

Teaching in Peru NB. Het huidige programma bevat een project in Nepal i.p.v. in India

Toen we geland waren op de luchthaven van Chennai in India, denk ik dat we allemaal overweldigd werden door de hitte maar ook door de grote culturele verschillen. Afreizen naar een plek waar je de gewoonten en tradities niet kent is intimiderend, omdat zelfs simpele handelingen zoals het pakken van een voorwerp met je linkerhand als onbeleefd wordt beschouwd. Vergeet ook niet de taalbarrière!

Het is interessant om terug te kijken op dingen die ik in India heb meegemaakt. Ik heb gezien hoe een baby ter wereld kwam. Zo puur en onschuldig en iedereen eromheen was zo blij. Maar ik ben ook bij het hospice geweest, waar oude mensen hun paar laatste dagen doorbrengen.

Als ik terug denk aan India, zijn de beste woorden die ik kan gebruiken om het samen te vatten: vredige chaos. Er is namelijk nooit een moment van stilte, de straten zijn altijd chaotisch en niets lijkt rustig aan te gaan. Toch is iedereen altijd zo beleefd, zo vriendelijk en wordt er zoveel zorg voor elke persoon getoond! Dat maakt het land zo mooi, de mensen, de cultuur, het eten en natuurlijk mijn dagelijkse yogasessie. Ik denk nog steeds iedere dag aan India en ik weet zeker dat ik op een dag terug zal gaan.

Natuurbehoud in Thailand

Global gap volunteer project

Toen we als laatste stop in Thailand aangekomen waren dacht ik dat we in de hemel beland waren. De Thaise bevolking zijn de aardigste en meest gastvrije mensen die ik ooit ontmoet heb. Wat een verschil als je vanuit Amerika komt, waar op de luchthaven iedereen zo vijandig en ongeduldig lijkt te zijn, en terecht komt in een land waar iedereen beleefd en vriendelijk behandeld wordt. Alleen dat al kan een glimlach op je gezicht toveren!

Ik arriveerde bij de accommodatie van het natuurbehoud project en ik kon niet geloven dat ik hier voor de komende maand zou gaan leven. Er was een tweepersoons bungalow en het lag letterlijk aan het strand. Tijdens de maaltijden zaten we buiten direct op het strand en aten we met zijn alle als een "familie" (met de andere vrijwilligers van het Natuurbehoud project). Omdat we op onszelf al een groep vormden was het soms moeilijk om bij een nieuw project met de andere vrijwilligers te integreren. Echter toen we aankwamen bij het natuurbehoud project, werden we met open armen ontvangen. Dat werd een van mijn favoriete dingen aan Thailand, hoe zo’n grote groep goed met elkaar om kon gaan en samen plezier konden hebben. Ik heb nog nooit zo’n klik gehad met een groep mensen die ik pas net ken en het voelde echt alsof ik altijd op ze terug kon vallen.

Woorden kunnen niet beschrijven hoe geweldig ik het project vond. Maandag werkten we met een milieuorganisatie genaamd APE. Een van hun grote projecten hielp de herbebossing, want in het zuiden van Thailand zijn alle regenwouden vernietigd. We hebben geholpen in de boomkwekerij zodat er later in het jaar meer dan 2000+ bomen kunnen worden geplant. Ook hebben we geholpen aan de bouw van het kantoor waar ze binnenkort in gaan werken. De jongens kapten de bomen en splitsen ze. Daarna haalden we met de machete al het schors weg en stuurden het door naar de schuurmachines die het weer glad zouden maken. Dit lijkt een lang en moeizaam proces, maar niets voelt beter dan te weten dat je alle vloerdelen voor jouw huis/kantoor zelf gemaakt hebt. Hoewel de APE dagen niet mijn favoriet waren, heb ik geleerd om geduldig te zijn en het harde werk te waarderen. Thuis lijkt het erop dat we overal een machines of elektronisch apparaat voor hebben om alles voor ons te doen. Het is juist dit soort situaties waarin je je veel nuttiger en productiever voelt. Er is niets beters dan dat gevoel van voldoening en het eindresultaat is altijd de moeite waard!

Global gap volunteer group

Dinsdag, woensdag en donderdag werden mijn favoriete dagen van de week! Dat waren de duikdagen. In Thailand behaalde ik eerst mijn Open Water- en Advanced Diving diploma. Met deze diploma’s was ik in staat om deel te nemen aan de schoonmaakduiken en rif controles. In eerste instantie voelde het net alsof ik terug op school was, want ik moest meer dan 50 vissoorten, meer dan 30 koraalsoorten en alle tekens die erbij horen uit mijn hoofd leren. Maar ik moet zeggen, het is grappig hoe snel je iets leert als je er enthousiast over bent.

Er zijn zo veel verschillende soorten en je moet ze allemaal kennen om ze te kunnen identificeren en daadwerkelijk te weten wat je onderwater tegenkomt. Het is een geweldig gevoel om daadwerkelijk kennis te hebben over de basis dingen om je heen. Nadat we een heleboel gegevens hadden verzameld voerden we het in bij een online internationale databank. Deze informatie is toegankelijk voor mensen over de hele wereld en helpt milieuwetenschappers om erachter te komen hoe vispopulaties zich verhouden en hoe er om gegaan moet worden met overbevissing.

Het andere onderwaterproject is "duik tegen puin." Het doen van deze duik maakte me meer bewust van het nonchalant weggooien van een verpakking of een klein stuk afval uit mijn raam. Het is ongelooflijk hoe zoiets eenvoudigs als een plastic fles niet alleen tot zo veel schade kan leiden aan onze koraalriffen en het zeeleven, maar het ook zo veel schoonheid wegneemt. Dus toen wij onderwater doken met onze afvalzakken/

Een van de grootste problemen die Thailand heeft is dat boten vaak vislijnen, touwen, kooien, en nog meer dingen in het water gooien en door dat te doen raken de zeedieren erin verstrikt en het brengt schade toe aan het koraal dat het niet meer in staat is om te groeien. Dus of het nu het vinden van 50 kilo touw, kleding of kleine stukjes vuil is, we proberen te helpen bij het behouden ervan zodat alles verder kan ontwikkelen en reproduceren.

Mijn Projects Abroad Global Gap ervaring in het kort

5 landen, 6 geweldige reisgenoten en 8 onvergetelijke maanden. Ik kan niet geloven dat dit jaar tot een einde is gekomen. Ik heb in de afgelopen acht maanden meer geleerd over mezelf en de wereld dan ik me ooit had kunnen voorstellen. Ik wil iedereen bedanken die mij gedurende mijn tijd zoveel liefde en steun heeft gegeven, zowel persoonlijk als financieel, want ik zou het niet zonder jullie hebben kunnen doen. Ook kan ik mijn dankbaarheid voor de herinneringen en de lessen die ik heb geleerd niet genoeg benadrukken. Nu kom ik tot het toepassen van alles wat ik geleerd heb op mijn dagelijkse levensstijl en leren om een meer medeleven en begrip te hebben voor diegene die deze dingen nog moeten ervaren. Nu is het tijd om verder te gaan en de dingen dat ik zo nauw met mijn hart vasthoudt nooit te vergeten.

Kayla Lehne

Terug naar de ervaringsverhalen

Vertel jouw vrienden over deze pagina:

Terug naar boven ▲