You are from: United States, Go to our American website.

Projects Abroad

Sociaal project, Surfproject en Lesgeefproject in Zuid-Afrika door Marleen Rauwenhoff

Marleen Rauwenhoff - Sociaal project, Surfproject en Lesgeefproject

Daar ging ik dan, in mijn eentje naar de andere kant van de wereld voor vrijwilligerswerk. Wat had ik er veel zin in, maar wat was ik ook zenuwachtig. In je eentje door de douane, je familie en vrienden achterlatend, alleen in Londen wachten op het vliegtuig met vertraging en in je eentje die lange reis naar Cape Town. Daar aangekomen probeer je in je dan nog gebrekkige Engels een praatje te maken met de chauffeur die je op komt halen. Je kunt je het Engelse woord voor fruit niet meer herinneren door de zenuwen en je voelt je slaaptekort langzaam binnen sluipen. Maar wat zijn die eerste paar zenuwen de moeite waard voor de komende vier heerlijke maanden. Vier maanden die al fantastisch beginnen, maar eigenlijk alleen nog maar beter worden.

Marleen Rauwenhoff - Sociaal project, Surfproject en Lesgeefproject

Gedurende mijn verblijf in Cape Town heb ik drie verschillende projecten gedaan. Het oorspronkelijke plan was om twee maanden een Sociaal Project te doen, om vervolgens twee maanden op het Surfproject te werken. Het plan veranderde echter bijna meteen. Na een middagje alvast een surfles te hebben gehad werd mij gevraagd al eerder op het surfproject te beginnen. Ze hadden op dat moment alleen maar mannelijke vrijwilligers en konden erg goed een surfchick gebruiken. Dat betekende dat ik ’s ochtends op het Sociaal Project zou blijven en dan ’s middags met de trein naar het Surfproject toe zou gaan. Dus de volgende middag werd mij een wetsuit aangemeten en kon ik gelijk beginnen. Ik was eerst nog een beetje zenuwachtig over hoe het met de kinderen zou zijn, maar voelde me na korte tijd met de kids helemaal op mijn plek.

Marleen Rauwenhoff - Sociaal project, Surfproject en Lesgeefproject

De kinderen zouden namelijk het liefst je de hele dag door knuffelen. Ik werd dan ook voorgesteld aan de kinderen, die me allemaal om de beurt of gewoon tegelijkertijd een knuffel kwamen geven. Vervolgens werd mijn hand door een klein handje vastgepakt met daaraan vast een vragend gezichtje of ik even mee kwam om de golven te trotseren. Met in allebei mijn handen een handje dat me soms angstig vasthield, stond ik daar dan de golven te trotseren. Koud of warm, dat maakt die kinderen absoluut niet uit. De grotere kinderen gaan binnen no time kopje onder en de kleintjes vinden niets prachtiger dan dat je ze optilt als er een grotere golf aan komt. En dan heb ik het eigenlijk nog alleen maar over de meisjes gehad, want de jongens … jeetje. Die zijn echt al grote surftalenten. “Marleen, Marleen, look, look!” En hop, daar staat er weer eentje op zijn board en de ander maakt een dansje terwijl hij een golf volledig onder controle heeft. De gezichtjes die glunderen van trots, dat is nergens mee te vergelijken! En die lach op je gezicht krijg je er ook niet zo gemakkelijk meer af. Het Surfproject vond ik absoluut het leukste project in Zuid-Afrika. De blije gezichten van de kinderen als ze je weer zien, de knuffels die je elke dag van ze krijgt, hoe de kinderen enorm groeien en hun angst voor het water steeds meer afneemt, …

Marleen Rauwenhoff - Sociaal project, Surfproject en Lesgeefproject

Maar dat betekent niet dat de andere projecten minder tof zijn. Want ook op het Sociaal Project heb ik het onwijs naar mijn zin gehad.Elke ochtend werd ik samen met de andere vrijwilligers opgehaald bij mijn gastgezin en werd ik naar mijn project gebracht.

Op het moment dat je de crèche binnenkomt, hoor je van alle kanten: “Good morning, Marleen!”. Dan zijn ze al druk bezig met het maken van een knutselwerk, een tekening of kleifiguren. Gedurende de ochtend help je de leraar met het lesprogramma dat ie bedacht heeft en hoef je alleen nog maar een handje te helpen waar je kan. Dat houdt in dat je samen met de kinderen een patroon natekent of ze helpt met het schrijven van hun naam. Vervolgens is het snackuurtje, waarin de kinderen hun boterhammetjes opeten, en dan is het tijd voor muziek en dans. Toen ik in de crèche werkte, werd er net een toneelstuk voorbereid. Liedjes van The Lion King oefenen, er dansjes bij bedenken en dan het toneelstuk opvoeren. Deze zouden ze dan later aan de ouders laten zien. Op het moment dat de voorstelling plaatsvond was ik zelf al gestopt met het project, maar als verassing ben ik toch gaan kijken. En wat vonden de kinderen het tof om me weer te zien! Dan voel je toch wel dat je iets goeds hebt gedaan op de crèche en dat ze allemaal een plekje in je hart hebben gekregen, maar dat ook jij een plekje in hun hart hebt veroverd.

Marleen Rauwenhoff - Sociaal project, Surfproject en Lesgeefproject

Na het beëindigen van het Sociaal Project ben ik Engelse les gaan geven op een basisschool. En ook dit was fantastisch om te doen. Het was een vrij nieuw project waarbij er nog geen materialen waren en ook geen plan, en dus werd er gewoon maar wat ad random les gegeven. Dus binnen de vijf weken stelde ik samen met twee andere vrijwilligers een lesplan op om de werking van het project te verbeteren. We besloten o.a. dat we niet de hele school les zouden geven, maar ons zouden beperken tot Niveau 1. Zo zou de basis voor Engels vele malen beter worden. Daarnaast hadden we geen enkel lesmateriaal, dus we schuimden we het hele internet af op zoek naar materialen, die we allemaal uitprintten en netjes in mappen stopten. Hopelijk heeft dat geholpen voor de vrijwilligers die daar nu les aan het geven zijn.

Marleen Rauwenhoff - Sociaal project, Surfproject en Lesgeefproject

Wat ik zeker nog wil vertellen over het lesgeven, is dat je niet moet verwachten dat je de hele dag voor de klas staat. Zelf had ik elke keer groepjes van vier kinderen waar ik Engelse les aan gaf. Dit hield in dat ik verhaaltjes met ze las, gesprekken had over de verhalen die ze gelezen hadden en ze opdrachten liet maken. En het was niet zozeer het lezen van de verhaaltjes dat ervoor zorgde dat ze beter werden in Engels, maar wel de aandacht die ze kregen. Normaal gesproken krijgen ze namelijk les in een klas van 40 tot 50 leerlingen, met maar één leraar. In de groepjes van vier is er echter tijd voor een high five en een compliment bij het lezen van een goed woord. Dit maakt ze enthousiast om meer te lezen, wat natuurlijk goed werkt.

Marleen Rauwenhoff - Sociaal project, Surfproject en Lesgeefproject

Maar zelfs met al deze projecten is je avontuur in Cape Town nog niet helemaal compleet. Want er zijn ontzettend veel dingen die je in de buurt kan doen. Denk bijvoorbeeld maar aan weekendtrips naar de Garden Route, een pad langs de zuidkust van Zuid-Afrika met prachtige uitzichten en omgevingen. Zeker de moeite waard om te doen. Ook ben ik gaan bungy jumpen, paragliden en skydiven. Wat was dat allemaal vet zeg! Tevens kan je natuurlijk ook gewoon Cape Town in gaan en deze mooie stad bezoeken.

Marleen Rauwenhoff - Sociaal project, Surfproject en Lesgeefproject

Dingen die je namelijk echt gezien/gedaan moet hebben is de Bo-Kaap met de gekleurde huisjes, het beklimmen van de Tafelberg, shoppen, de verschillende markten bekijken, Robben Island bezoeken, Cape Town Stadium bezichtigen, en dan zijn er nog The Biscuit Mill, Waterkant, Waterfront, Vishoek, Kalkbay en uiteraard ook Cape Point. En deze dingen doen is uiteraard het leukst met alle andere vrijwilligers. Want de vriendschappen die je opbouwt zijn zeker de moeite waard en zorgen ervoor dat je fantastische momenten beleeft. Als laatste puntje: vergeet ook niet uit te gaan, want er zijn zoveel clubs en bars waar je prachtige avonden kan beleven om je avontuur nog fantastischer te maken!

Marleen Rauwenhoff - Sociaal project, Surfproject en Lesgeefproject

 

Ik wens je veel plezier met jouw avontuur. En als je vragen hebt, kan je die altijd stellen!

Liefs,
Marleen

Marleen Rauwenhoff

Dit ervaringsverhaal kan verwijzingen bevatten naar het werken in of samenwerken met weeshuizen. Lees hier meer over het huidige beleid van Projects Abroad ten aanzien van vrijwilligerswerk in weeshuizen en de overgang naar gemeenschapsgerichte opvang voor kinderen.

Dit verhaal is een persoonlijke ervaring van een vrijwilliger op dit project en dus een momentopname. Houd er rekening mee dat jouw ervaring hiervan af kan wijken. Onze projecten veranderen constant, omdat we inspelen op de lokale behoefte en we voortborduren op de behaalde resultaten. Ook verschillende weersomstandigheden kunnen de ervaring beïnvloeden. Lees meer over wat je kunt verwachten van dit project of neem contact met ons op voor meer informatie.

Terug naar de ervaringsverhalen

Jongerenreizen Campaign 2018

Volg de RSS feed

Volunteer Stories Feed

Vertel jouw vrienden over deze pagina:

Terug naar boven ▲