You are from: United States, Go to our American website.

Projects Abroad

Sociaal Project en Sportproject in Ghana door Mellijn Van Zanen

Mellijn Van Zanen

Mellijn Van Zanen

Na eindeloos voorbereiden vertrok ik dan eindelijk voor drie maanden naar Ghana. Na het afscheid op Schiphol stapte ik het vliegtuig in. Weg van de vertrouwde wereld, warme douche, stromend water, de vanzelfsprekende elektriciteit en het bruine brood. Spannend, ja, dat was het toch wel.

Mijn eerste paar dagen in Ghana waren toch wel een beetje afzien. Toen ik aankwam in het weekend was mijn huisgenootje voor twee dagen naar het strand met andere vrijwilligers, waardoor ik het hele weekend alleen zat. Toen erg moeilijk, maar als ik er nu op terugkijk is het heel goed voor mezelf geweest.

Toen maandag mijn eerste werkdag zou beginnen stond ik dan ook echt te trappelen. Ik zou gaan werken in Asebu, een plaatsje op zo’n 30 minuten van Cape Coast vandaan. Van 15.00 tot 17.00 uur zou ik daar vijf dagen in de week sportles gaan geven. Na mijn eerste week heb ik besloten ook in de ochtenden te gaan werken, maar dan in een andere school.

Mijn dagen waren daarom compleet gevuld met werk, werk en werk. Top! In de ochtend werkte ik op Kinder Garden 1 & 2 met kinderen van 2 tot en met 6 à 7 jaar. Iedere ochtend mocht ik zelf bepalen hoe laat ik daar aan zou komen, meestal was dat rond een uur of 9. Wat we deden? Liedjes zingen, dansen, vliegers maken met papier en daarmee races houden, steentje gooien, leren schrijven en het alfabet leren. Rond twee uur was het voor de kids tijd om te gaan slapen; handen en hoofd op de schoolbankjes en slapen tot drie uur tot het tijd was om naar huis te gaan. Daarom ging ik rond een uur of half twee weg van Kinder Garden om te lunchen.

Na een tijdje rust gehad te hebben begon om 3 uur het feestje weer: sportles met de kinderen van de community. Heerlijk! Kinderen tussen de 3 en 18 kwamen dan naar het sportveld waar de vrijwilligers met ze gingen sporten. De ene dag gingen we met ze voetballen, de andere dag speelden we rugby. Omdat we met veel vrijwilligers (rond de 7) waren konden we ons splitsen in groepjes. Zo ging ik vaak met drie anderen met de kleinere kinderen bellen blazen, touwtje springen en zakdoekje leggen doen terwijl de anderen met de grotere kids gingen voetballen en rugby spelen.

In die drie maanden dat ik in Ghana (Cape Coast) heb gewoond heb ik nooit geen plezier gehad in het werk. Het moment dat je op school aankwam en de kinderen naar je toe kwamen rennen en je begroetten met een liedje, al knuffelend een dansje deden en allemaal kei en keihard ‘Madam Mell’ riepen, blijft (als ik eraan terug denk) hartverwarmend. Ook wanneer we naar het sportveld liepen verzamelden steeds meer kinderen zich in een stoet achter ons. Kinderen die de sporttas, ballen, frisbees van je overnemen en je hand vastpakken.

Hoewel er veel vrijwilligers rondlopen in Cape Coast blijf je als jong blank meisje toch erg interessant. Zo ging er ook geen dag voorbij zonder dat er ‘obruni’ (blanke) naar je geschreeuwd werd, je ten huwelijk werd gevraagd, afgezet werd in de taxi en mensen je vriend wilden worden. Vervelend? Nee, eigenlijk totaal niet. Als je eraan blijft denken dat de mensen zo blij zijn dat je er bent en je totaal bewonderen stoor je je er niet aan.

Vaak afgezet in de taxi of op straat? Ja, in het begin wel, haha! Totaal niet door wat een normale prijs voor een waterzakje of een taxi was. Na een paar dagen begin je dat door te krijgen. Gelukkig zijn Ghanese mensen de moeilijkste niet en kom je met onderhandelen behoorlijk ver.

In de weekenden ging ik meestal met andere vrijwilligers de strandjes af. Aanraders: Busua/Buttre, Green Turtle en Kosa Beach Resort. Als we een weekend niet op pad gingen bleven we in Cape Coast, daar was ook genoeg te doen! Kotokuraba (markt) af slenteren, drankje doen en lekker lunchen bij Coast to Coast en in de avond uit eten (of bij je gastgezin eten) en daarna naar Oasis Beach Bar.

Dagen, weken en maanden vlogen voorbij! In november ben ik nog naar het noorden gaan reizen met drie andere vrijwilligers. Leuk en leerzaam. In die acht dagen dat ik weg ben geweest miste ik de kinderen van school, het sportveld en de mensen waarmee ik werkte. Je raakt aan de mensen daar gehecht en zij aan jou. Het reizen was overigens wel bijzonder: “Hand in Hand”, een organisatie opgericht voor gehandicapte kinderen, was dan ook wel het toppunt van mijn acht dagen durende reis. Drie dagen lang hebben we met gehandicapte kinderen kettingen gemaakt, gedichten geschreven, ze helpen met wassen (in een mega zwembad), geschommeld en met ze geknuffeld.

Als ik mijn reis in het algemeen moet beschrijven: overdonderend maar GEWELDIG! Ik kan iedereen aanraden om vrijwilligerswerk te gaan doen in Ghana. De mensen, de cultuur, de projecten, … Alles is zo indrukwekkend. Je moet je aanpassen aan iets waar je niet dagelijks mee te maken krijgt. Niet elke dag stromend water voor een douche? Tja, jammer dan. Power cuts om de paar dagen? Ja, hoort erbij. Even wennen en een knop omzetten maar het was voor mij de tijd van mijn leven!

Zoveel liefde en vreugde tijdens mijn drie maanden in Ghana! Afscheid nemen van mijn heerlijke leven, de kinderen, de vrijwilligers, gastgezin, Cape Coast en Ghana zelf was dan ook behoorlijk zwaar. Daarom gelijk een besluit gemaakt: van de zomer ga ik terug! YES!

Groetjes,

Mellijn

Mellijn Van Zanen

Dit ervaringsverhaal kan verwijzingen bevatten naar het werken in of samenwerken met weeshuizen. Lees hier meer over het huidige beleid van Projects Abroad ten aanzien van vrijwilligerswerk in weeshuizen en de overgang naar gemeenschapsgerichte opvang voor kinderen.

Dit verhaal is een persoonlijke ervaring van een vrijwilliger op dit project en dus een momentopname. Houd er rekening mee dat jouw ervaring hiervan af kan wijken. Onze projecten veranderen constant, omdat we inspelen op de lokale behoefte en we voortborduren op de behaalde resultaten. Ook verschillende weersomstandigheden kunnen de ervaring beïnvloeden. Lees meer over wat je kunt verwachten van dit project of neem contact met ons op voor meer informatie.

Terug naar de ervaringsverhalen

Jongerenreizen Campaign 2018

Volg de RSS feed

Volunteer Stories Feed

Vertel jouw vrienden over deze pagina:

Terug naar boven ▲