You are from: United States, Go to our American website.

Projects Abroad

Saskia Nagtegaal - Lesgeef en Natuurbehoud & Milieu in Thailand

Tijdens een typisch Thais meiden spelletje met steentjes en een stuiterbal (bikkelen)

Het derde jaar van mijn opleiding International Leisure Management staat in het teken van een zeven maanden durende buitenlandse stage en daar heb ik vanaf het moment dat ik dat wist als een blok tegenop gezien. Ik zag niet zo zeer op tegen het stage lopen, maar wel tegen de periode van maar liefst zeven maanden in het buitenland en dat ook nog eens in mijn eentje, zonder familie, vriendje en vrienden van thuis. Lang was ik er dan ook van overtuigd dat ik lekker in Nederland ging stage lopen en dat ik naar mijn internationale diploma kon fluiten. Toch kwam er een dag, en dat had ik nooit verwacht, dat ik mijn mening radicaal omgooide en besloot om er voor te gaan. Dat was de dag dat ik in contact kwam met Projects Abroad. Alles wat ik op de website las, sprak me aan en ik wist meteen dat dit iets was wat niet alleen bij mij, maar ook bij mijn opleiding paste. Samen met Projects Abroad en de NHTV heb ik afgesproken dat ik niet zeven achtereenvolgende maanden ging stagelopen, maar twee keer drie maanden bij twee verschillende projecten, in verschillende landen, met een tussenmaandje om thuis even alles op een rijtje te kunnen zetten. Op de een of andere manier wist ik meteen dat het Conservation project in Thailand en het lesgeven in sport, lees: het introduceren van korfbal, in Peru de projecten waren die mijn leven op zijn kop gingen zetten. Dit was mijn kans om in een korte periode van mijn leven kennis te maken met twee totaal verschillende culturen, beide aan de andere kant van de wereld.

Voor het eerst in de klas

Na een hectische periode van voorbereidingen, veel sponsoracties om mijn projecten te kunnen financieren en een moeilijk afscheid brak op 2 september de dag aan dat ik vertrok naar Thailand.

Na een lange reis werd ik meteen warm onthaald door Chane, de social manager, en ook al was ik voor het eerst in mijn eentje aan de andere kant van de wereld in een land waar werkelijk alles anders is (het eten, de cultuur, de vriendelijke mensen, de verkeersregels, enz.), ik voelde me bijna meteen thuis en had binnen de kortse keren hartstikke veel vrienden gemaakt. Hierdoor hield ik er buiten een druk werk leven overdag ook een druk sociaal leven ’s avonds aan over. Het Conservation project houdt in dat er ongeveer drie dagen in de week wordt gedoken, een dag in de week een beach clean-up wordt gehouden en een dag in de week in de mangroves wordt gewerkt. Allemaal leuk, mooi, maar ook heel zwaar werk en na vier weken werd er helaas een gaatje in mijn trommelvlies ontdekt. Dit was veroorzaakt door het duiken en betekende dat ik 2-3 maanden niet meer kon duiken; precies de periode dat ik nog in Thailand zou verblijven. Dit was een behoorlijke tegevenvaller, maar ik besloot er niet te lang over te treuren en te proberen om een nieuwe uitdaging te vinden; ik was er tenslotte voor mijn schoolstage. De nationale beach clean-up dag met het leger en scholenMet de fantastische hulp van de werknemers van Projects Abroad, en in overleg met mijn school had ik binnen een week mijn eigen nieuwe project op een door mij zelf uitgekozen, kleinschalig schooltje. Mijn uitdaging was om er voor te zorgen dat Projects Abroad er een nieuw Teaching project bij zou krijgen, want de school die ik had uitgekozen was nog onbekend voor de organisatie. Ik had besloten om dit te doen dmv het geven van interactieve Engelse les, maar ook dmv het geven van milieulessen. Er waren nog zeven weken over om dit voor elkaar te krijgen, maar ik had er alle vertrouwen in. De eerste week heb ik vooral dingen moeten regelen zoals het transport van en naar de school, een budget vaststellen en beheren, contactpersonen regelen, Engels lesmateriaal maken en de inhoud van de lessen in elkaar zetten, maar toen dit eenmaal rond was kon ik beginnen. Ik had een vakantiekamp opgezet van twee weken, dit omdat de scholen nog vakantie hadden, en elke dag kwamen er tussen de 15-40 enthousiaste kinderen. Ik sprak geen Thais en zij geen Engels, maar toch zijn we er elke keer weer, met handen en voeten en veel geduld, uitgekomen en heb ik hen niet alleen heel veel geleerd, maar zij mij ook. Een groepsfoto met alle vrijwilligers en medewerkers tijdens Loy Kratong festivalZo weten zij nu hoe je in het Engels een simpel gesprekje kunt voeren en hoe je moet recyclen en weet ik hoe ik in het Thais een simpel gesprekje kan voeren, welke zaden en/of planten je kunt eten, welke dienen om wonden te verzorgen en hoe Thaise spelletjes werken. Na dit vakantiekamp heb ik nog drie dagen in de week Engelse les gegeven gedurende de rest van mijn tijd in Thailand en heb ik twee dagen in de week de andere vrijwilligers geholpen met het werken in de mangroves en ook geholpen met beach clean-ups.

Als ik nu terugkijk op mijn verblijf in Thailand ben ik eigenlijk heel blij dat het allemaal zo gelopen is en dat ik de kans heb gekregen om kansarme kindertjes op een schooltje een onvergetelijke tijd te bezorgen. Lesgeven in een ontwikkelingsland is zulk dankbaar werk en ik denk dat iedere vrijwilliger die dit heeft gedaan dat kan beamen. Mijn mooiste voorbeeld hiervan is toch wel het volgende:

“De kinderen op het eiland waar ik les gaf kregen wel Engelse les, maar de leraren beheersten eigenlijk niet over voldoende en juiste kennis waardoor de kinderen een verkeerde uitspraak werd aangeleerd en ook maar een beperkt aanbod kregen. Zo liep de leraar bij een Engelse les de klas binnen met de vraag: ‘Goodmorning children, how are you?’ En de kinderen zouden het volgende antwoorden: ‘Fine teacher, thank you.’ Het viel mij op dat dit het enige antwoord was dat de kinderen gebruikten en daarom besloot ik om ze wat meer antwoorden bij te brengen zoals: I am excellent, fine, so-so, not so good, terrible. Hierbij legde ik uit dat als je je terrible voelde dat je je dan zo ellendig voelde dat je moest huilen. Op mijn allerlaatste schooldag wilden de kinderen absoluut niet dat ik weg zou gaan en ze vertelden me dan ook constant: ‘teacher Saskia, I feel terrible’. Relaxen tijdens het duikdagDaarbij zag ik de tranen in de ogen van die kinderen en dit raakte me toch wel heel erg. Aan de ene kant was ik hartstikke trots en blij dat de kinderen dus echt hadden begrepen en onthouden wat ik ze had geleerd, maar aan de andere kant was ik toch ook wel erg verdrietig om waarschijnlijk voorgoed afscheid te moeten nemen.”

Ik heb ervaren dat werken met Projects Abroad niet alleen een life changing opportunity is voor de lokale bevolking en de mensen met wie je werkt, maar zeker ook een life changing opportunity is voor jou als vrijwilliger. Ook ben ik blij dat ik toch de stap heb gezet om te gaan en ik zou dan ook iedereen die twijfelt willen aanraden om ook te gaan; heimwee zul je vast krijgen, maar spijt in ieder geval zeker niet!

Saskia Nagtegaal

Saskia Nagtegaal

Terug naar de ervaringsverhalen

Vertel jouw vrienden over deze pagina:

Terug naar boven ▲