You are from: United States, Go to our American website.

Projects Abroad

Moeder van Marcella – Ethiopië – Sociale zorg

Hallo, ik ben Ingrid Slagter, getrouwd met Cor Slagter en moeder van 3 kinderen, waarvan Marcella de oudste is.
Mij is gevraagd hoe ik het verblijf van Marcella in Ethiopië heb ervaren en dat op te schrijven.

Het begon allemaal in 2012, voor mij althans.
Marcella zelf was er al veel langer over aan het denken.
Maar we beginnen in 2012, Marcella zat thuis na een knie-operatie en begon steeds weer over haar wens om eens naar Afrika te gaan en om daar “iets” met kinderen te gaan doen.
Het leek mij erg leuk, vooral omdat het ver weg leek en waarschijnlijk wel bij mooie plannen zou blijven, dat dacht en hoopte ik tenminste!!

Maar Marcella bleek erg vastbesloten en kwam al snel bij Projects Abroad uit.
Tot dan was het voor mij allemaal nog wel te doen, maar eigenlijk voor ik er erg in had, was er al stevig contact en werden de plannen steeds concreter!
Voor een maand zou ze naar Ethiopië gaan om daar te gaan werken in een weeshuis.
Toen begon het bij wel te kriebelen, ze is wel mijn oudste dochter en dit was allemaal erg nieuw voor mij.

Marcella leefde er helemaal naar toe, met elkaar hebben we veel spullen gekocht en heb ik haar geholpen bij de voorbereidingen voor de reis.
En toen was het ineens 29 juni 2013 en moesten we Marcella loslaten.
Zo voelde het echt, het afscheid was voor mij dan ook erg moeilijk.
Gelukkig had ze een goede reis en hoorde we al snel na haar aankomst in Ethiopië, dat ze veilig was aangekomen.

Een week later was Marcella jarig en hadden we even telefonisch contact.
Heerlijk om haar even te horen.
Doordat Marcella wifi had in haar gastgezin, konden we haar redelijk volgen via haar blog en af en toe wat foto’s zien.
Soms lag ik wel wakker na het lezen van haar verhalen, vooral toen ik erachter kwam dat ze gebeten was door een soort spin en daarom naar het ziekenhuis moest.
Maar de weken vlogen voorbij en 27 juli stonden we weer op Schiphol om haar op te halen.
Veel bijkletsen, alle verhalen aanhoren en heel veel foto’s kijken!

Geweldig natuurlijk dat ze zo enthousiast was, maar ergens kreeg ik de gedachte dat Marcella nog niet klaar was met Ethiopië!
Die gedachte stopte ik een beetje weg en ik hoopte maar dat ik ongelijk had.

Maar al snel bleek dat ik toch echt gelijk had, Marcella wilde terug en voor een langere tijd!
Even slikken, wat tranen, maar daarna voelde het voor mij toch ook goed.
Marcella mistte de kinderen van het weeshuis, haar gastgezin en de medewerkers van Projects Abroad enorm en had nog veel contact met haar “broer” uit het gastgezin
Al snel was dan ook de volgende reis gepland, van 23 januari t/m 16 april.
Weer samen spulletjes kopen, talloze keren de koffers opnieuw inpakken en genieten met elkaar.
Deze keer was het afscheid van familie en collega’s moeilijker omdat het voor zo’n lange tijd was, maar wel heel warm.
Heel veel kaarten, ballonnen, stickers en goede wensen kreeg Marcella van haar familie, vrienden en collega’s mee op reis.

Toen we op 23 januari 2014 weer naar Schiphol red om Marcella weg te brengen, was ik wat meer voorbereid op de emoties die ik zou voelen bij het afscheid.
Nu moet ik eerlijk zeggen dat het wederom niet meeviel om haar “los” te laten, maar deze keer heb ik me goed kunnen houden op een paar tranen na.

3 maanden is wel erg lang, maar ook hier in Nederland ging alles gewoon door.
Dit keer had Marcella geen wifi in het gastgezin, dus het contact was een stuk lastiger en vaak maar minimaal.
Sms’en ging soms, als het netwerk in Ethiopië meewerkte.
En omdat ik nu jarig was, een week na haar vertrek, ook even telefonisch contact gehad.

Natuurlijk maakte ik me wel zorgen om Marcella, vooral toen ze ziek werd, en eigenwijs als ze is, gewoon door ging met werken.
Maar toch had ik meer rust dan de vorige keer, omdat het nu allemaal niet meer zo onbekend was.
Ze woonde in het zelfde gastgezin als de vorige keer, waar ze zich erg op haar gemak voelt en, zoals zij het zelf noemt, haar “2e thuis” is.
Ook had ze nu erg veel contact met de andere vrijwilligers, uit de verhalen begreep ik dat ze met elkaar een hechte groep hadden gevormd en veel met elkaar optrokken.
Ze had nu veel meer ontspanning en is zelfs 2 weken naar Kenia op vakantie geweest, met een groep meiden die allemaal via Projects Abroad vrijwilligerswerk deden in Ethiopië!

Toen Marcella op 16 april weer thuis kwam, was ik ontzettend blij en opgelucht.
Verder ben ik echt erg trots op haar, om haar moed en haar doorzettingsvermogen en dankbaar dat ze zoveel om haar medemens geeft!

Nu weet ik dat mensen als mijn dochter de wereld een stukje mooier willen maken.
En ik weet ook dat Marcella zo gauw het mogelijk is weer terug wil gaan naar Ethiopië!!

Hierbij wil ik de organisatie Projects Abroad en de mensen in Ethiopië heel erg bedanken voor alles wat ze Marcella gegeven hebben aan liefde en warmte, heel bijzonder!

Zodra Marcella weer op reis zal gaan naar Ethiopië zullen wij haar steunen en helpen bij alle voorbereidingen.

Lieve groeten, Ingrid Slagter.

Jongerenreizen Campaign 2018

Vertel jouw vrienden over deze pagina:

Terug naar boven ▲