You are from: United States, Go to our American website.

Projects Abroad

Vrijwilligerswerk in een weeshuis in Ghana – het reisverhaal van Marleen Koens

Marleen Koens in Ghana Marleen Koens in Ghana Marleen Koens in Ghana Marleen Koens in Ghana

Ik ben met Projects Abroad een maand naar Ghana geweest. Ik heb hier vrijwilligerswerk gedaan in een weeshuis waar kinderen zaten van 5 tot en met 17 jaar.

Na de nodige voorbereiding, zie: een visum, paspoort, vaccinaties, ehbo-spullen, de juiste kleding en natuurlijk na wat gelezen te hebben over het land, begon mijn grote avontuur!

Dit avontuur begon al op het vliegveld in Amsterdam, want ja nu moest ik het toch echt alleen gaan doen.. alleen vliegen en nog wel met een overstap in Marokko! Gelukkig bleek dit achteraf nogal mee te vallen en kwam ik gezellig kletsend met andere mensen de reis wel door!
Ik kwam rond 2 uur ‘s nachts aan in Accra, wat vermoeid, maar ik werd hartelijk verwelkomt door de warmte en iemand van Projects Abroad.

Ik werd naar een gastenverblijf gebracht, waar ik welgeteld 2 uurtjes kon slapen. En dus stond ik dus alweer klaar om mijn reis naar het gastgezin en dorpje, waar ik de komende maand zou verblijven, voort te zetten. Ik kreeg een zakje water in mijn handen en vroeg me af hoe ik hier in hemelsnaam uit moest drinken. Ik denk dat mijn verbaasde gezicht boekdelen sprak, onze gids legde lachend uit dat ik er gewoon een hoekje af moest bijten..

Na ruim vijf uur reizen, met een tussenstop in Ho, kwam ik in Hohoe aan. Wat een reis, het was als in een film. Het voelde alsof ik droomde, zo mooi, zo onwerkelijk nog. Ik kwam aan in mijn gastgezin, waar ook nog andere vrijwilligers zaten van over de hele wereld. In het gastgezin was het een komen en gaan van familie en vrienden, dus saai was het er zeker niet!
Na deze eerste indruk van Ghana is de maand voorbij gevlogen! Met de andere vrijwilligers organiseerden we verschillende activiteiten voor de kinderen van het weeshuis, maakten we schoon, deden we spelletjes, lazen we boeken, maakten we een praatje en ga zo maar door. De lachende gezichten en de vele bedankjes voor kleine dingen, maakten me emotioneel, maar tegelijkertijd zo gelukkig.

Er was ook nog een ander gastgezin met vrijwilligers van Projects Abroad en we zagen elkaar regelmatig, sowieso 1x in de week voor de onvergetelijke quiznight.
Ook maakten we elk weekend uitjes met z‘n allen om meer van Ghana te zien, zo was er een weekendje Cape Coast, een dagje bergbeklimmen, naar de waterval, apen voeren en naar een traditionele ceremonie.
Op zondag naar een echt Ghanese kerk is ook iets wat je echt niet kan missen! Iedereen is zo ontzettend gelovig en de kerk is een hele belevenis! Dansen en gezongen wordt er veel en de gebeden worden door elkaar geschreeuwd. Als blanke val je natuurlijk nogal op, dus je mag er niet weg voordat je je voor de hele kerk hebt voorgesteld en er voor je gebeden is.

Natuurlijk waren er ook minder leuke dingen waar je zeker rekening mee moet houden. Reken er vooral maar op dat je hoe dan ook last van je maag en darmen krijgt. Ook ik had hier last van en ook ik ben ziek geweest, maar met de juiste ehbo-spullen en veel water kom je een aardig eind. Daarnaast vond ik ook niet al het lokale eten even lekker, soms was het erg pittig!

Ze hadden zeker ook dingen die ik graag zou willen importeren hier, bijvoorbeeld de gebakken/gefrituurde plantain, de pinda‘s die echt naar pindakaas smaakten en yam. Daarnaast heb ik ook mooie kleren met me meegenomen vanuit Ghana. En stiekem zou ik ook alle kinderen van het weeshuis mee naar huis nemen, want wat een schatjes waren dat!

De laatste dag heb ik mijn haar op Ghanese wijze in laten vlechten door 4 jonge dames, na 5 uur waren ze klaar, maar dan heb je ook wat! Ik ging dus terug als een blanke Ghanees.

Ik heb nog zoveel meer meegemaakt en beleeft, maar het is teveel om samen te vatten. Ik heb in Ghana echt een geweldige tijd gehad, met leuke en minder leuke dingen, ik heb zoveel geleerd van het werk en de reis.

Ik ben zoveel zelfstandiger en wereldwijzer geworden. En ik kan nu zoveel meer genieten van kleine dingen. Ik mis Ghana nog elke dag, de roepende kinderen: javu, javu (wat blanke betekent), zelfs de trotro‘s (je hoeft hier echt niet meer bang te zijn in het verkeer!!)

Ik ga zeker nog een keer terug!

Groetjes, Marleen

Marleen Koens

Terug naar de ervaringsverhalen

Vertel jouw vrienden over deze pagina:

Terug naar boven ▲