You are from: United States, Go to our American website.

Projects Abroad

Leonie Piso – Sociaal project in Tanzania

Afgestudeerd en dan? 4 maanden naar Tanzania natuurlijk!

Na anderhalf jaar hard werken was het eindelijk zover. Ik had alles voor elkaar, mijn project was geregeld, mijn gastgezin bekend en mijn ticket geboekt. Wat was ik toch enthousiast om eindelijk te vertrekken naar Tanzania om daar voor vier maanden als vrijwilliger aan de slag te kunnen.

Leonie PisoIk kwam ’s avonds laat aan in mijn gastgezin, maar werd ontzettend vriendelijk ontvangen. Even een kort praatje gemaakt en toen maar snel wat slaap in geprobeerd te halen want de volgende dag begon mijn introductie in Arusha al. Ik werd netjes op tijd opgehaald en vroeg me af of de medewerker van Projects Abroad die me zou helpen om mijn eerste dalla dalla (mini busjes in Tanzania) te overleven, wel echt Tanzaniaans was aangezien hij zelfs een paar minuten te vroeg bij mijn huis kwam.
Samen met twee andere nieuwe vrijwilligers hebben we een rondleiding gekregen door de stad Arusha. Dit was erg gezellig, maar ik dacht eerst wel even, na deze introductie heb ik de belangrijkste delen van de stad gezien maar of ik dat zelf weer terug ga vinden.. Gelukkig heb je na een week al een behoorlijk idee van wat waar is en vind je je weg door middel van ‘trial and error’. Zo ben ik in de eerste week twee keer in de verkeerde dalla dalla gestapt, en dat op één route, maar daarna wist ik wel meteen hoe het dalla dalla systeem werkte.

De organisatie organiseert ook elke donderdagavond een ‘social’ waarbij je met alle vrijwilligers en de Projects Abroad medewerkers naar een restaurant gaat en onder het genot van een hapje en een drankje bijkletst over de afgelopen week. Het is ontzettend fijn dat je je ervaringen tijdens je verblijf kunt delen met mensen die in hetzelfde land wonen en werken en daardoor begrijpen waar je over praat. Daarnaast was het altijd ook reuze gezellig en maakte je vaak ook samen plannen voor de weekenden of om doordeweeks nog even wat te gaan doen.

Door in een gastgezin te leven heb ik zoveel meer gezien, gehoord en meegemaakt van het Tanzaniaanse leven. Ik heb hier elke dag weer van genoten. Ik kreeg de vrijheid die ik nodig had om te doen wat ik graag wilde en aan de andere kant was ik echt onderdeel van het gezin en was ik na een aantal weken al bekroond met de titel ‘zusje’.

Leonie PisoHet dienstmeisje, een meisje van 15, sprak in het begin alleen maar Swahili (in Tanzania wordt Engels en Swahili gesproken). Zij wist in het begin nog niet zo goed wat ze van me moest denken en communiceren was ook lastig. Ik heb haar daarom laten zien dat ik probeerde om Swahili te praten (wat in het begin vooral erg vermakelijk was), mijn handen en voeten er desnoods bij te gebruiken, en na een tijdje heeft zij heeft me laten weten Engels te willen leren. Aan het einde van mijn verblijf sprak zij behoorlijk Engels en mijn Swahili mag er ook best zijn.
Tijdens mijn verblijf in Tanzania heb ik ook twee keer de kans gehad om te gaan reizen. Hierbij zijn we naar Kenia (Nairobi, Mombasa en Lamu island) en binnen Tanzania naar Dar es Salaam en Zanzibar afgereisd. Een unieke ervaring om meer te zien van het land waar je woont en werkt en natuurlijk ook van het buurland. Dit had ik zeker niet willen missen!

Leonie PisoZelf heb ik vier maanden met nonnen samengewerkt in hun verschillende projecten. Ik werkte op een peuterschooltje waar ik de kinderen hielp met het leren van hun eerste engelse woordjes en deed thuisvisites bij gehandicapte kinderen en arme gezinnen die door de nonnen werden gesteund. In de middag kwamen deze kinderen naar het centrum voor een stevige lunch, een beetje extra educatie en natuurlijk voor sport en spel. Een erg interessant project doordat je werkt met collega’s waarbij de cultuurverschillen erg groot zijn waarbij je veel van elkaar leert, je de mogelijkheid krijgt om heel dicht bij de mensen te komen door ze te bezoeken in hun huis en door de grote afwisseling in het werk was geen dag hetzelfde!

Leonie PisoIk heb ontzettend kunnen genieten van het werken met de kinderen en de kinderen andersom ook! Zo hebben we met Pasen de kinderen eieren laten versieren. Je had hun gezichtjes moeten zien toen we ze vertelden wat de bedoeling was van het ei en de gekleurde stiften. Voorzichtig begonnen ze wat kleurtjes uit te proberen op het ei maar op het einde kwamen er hele kunstwerken tevoorschijn die vol trots getoond werden. Het eitje tik wedstrijdje wat daarna volgde was zelfs een nog groter succes. Leonie PisoDe kinderen moesten de eieren in tweetallen tegen elkaar aan tikken en het ‘sterkste’ ei won. De uiteindelijke winnaar was erg trots op zijn sterke ei en werd beloond met een snoepje. Onvergetelijk!

Je zag de kinderen echt opbloeien van de extra persoonlijke positieve aandacht die je ze kon geven. Ze vertellen dat je zo trots op ze was omdat ze een opdracht zo goed gedaan hadden, ze een knuffel geven wanneer ze dat nodig hadden en ze te laten merken dat je de kinderen waardeert om wie ze zijn. Die momenten zijn onbeschrijfelijk en zeker onvergetelijk.
Met pijn in mijn hart heb ik Tanzania dan ook weer moeten verlaten, maar de mooie herinneringen die neemt niemand me meer af.
Kortom, een ervaring om nooit meer te vergeten! Maar één ding weet ik in ieder geval zeker, ik kom héél snel weer terug!

Groetjes, Leonie Piso

Leonie Piso

Terug naar de ervaringsverhalen

Vertel jouw vrienden over deze pagina:

Terug naar boven ▲