You are from: United States, Go to our American website.

Projects Abroad

Sociaal project en sportproject in Ghana door Maaike Wiggers & Sanne Leferink

Maaike Wiggers & Sanne Leferink Maaike Wiggers & Sanne Leferink Maaike Wiggers & Sanne Leferink Maaike Wiggers & Sanne Leferink Maaike Wiggers & Sanne Leferink

Het klinkt misschien een beetje raar, maar ons verhaal begint in 1998. Samen spelend in de zandbak was het voor ons al duidelijk: ooit zouden we samen naar Afrika gaan en kindjes helpen. Veertien jaar later was het dan eindelijk zover. Na een hele zomer kei hard gewerkt te hebben, hadden we eindelijk al het geld bij elkaar! Op 1 november konden we beginnen aan onze droom. Na afscheid te hebben genomen van vrienden en familie vlogen we Ghana tegemoet.

Vanaf het eerste moment in Accra vonden we alles geweldig. We sliepen die nacht in een hostel zodat we niet ‘s nachts hoefden te reizen. Onderweg naar Cape Coast, onze verblijfplaats voor drie maanden, zagen we al veel van Ghana. We kwamen erachter dat het een heel kleurrijk land is waar iedereen alles wat je maar kan bedenken op de hoofden tilt, bijvoorbeeld waterzakjes, stoffen en plantin.

Die maandag begon onze eerste werkdag. Om kwart over acht werden we opgehaald door iemand van Projects Abroad om naar de crèche te gaan waar we de komende weken elke ochtend zouden gaan werken. Toen we binnen gingen kwamen alle kinderen meteen op ons afrennen. We voelden ons daardoor helemaal welkom. Ook de leraressen verwelkomden ons hartelijk en de eerste ochtend was meteen geslaagd.

Daarna gingen met een tro, een klein busje, richting Asebu, een community vlakbij Cape Coast. Ook hier was de ontvangst heel warm. In Asebu gingen we sportlessen geven aan kinderen tussen de 3 en 18 jaar. Deze sportlessen bestonden uit voetbal, basketbal of volleybal. En voor de kleintjes was de favoriet touwtjespringen.

Queen Elizabeth Kindergarten

In de crèche gaven we les aan kinderen tussen de 1 en de 7 jaar. Voor de start van de lessen moesten de kinderen altijd in rijen liedjes zingen. Dit waren voornamelijk liederen gericht op het geloof. Onze favoriet was het volkslied van Ghana: “God Bless our Homeland Ghana”. Daarna verzamelden alle kinderen zich voor het bord en werden er in groep oefeningen opgedreund.

Met de jongste kinderen van de crèche speelden we voornamelijk buiten, met lego of krijtjes. De allerkleinsten moesten nog geholpen worden met eten en ook daar waren we uren mee bezig. Maar wat ook heel mooi was om te zien, was hoe de oudere kinderen al verantwoordelijkheid droegen voor de kleintjes: ze hielpen hen bijvoorbeeld met eten en aankleden. Dit ging ze ook allemaal prima af, waaraan je duidelijk kan zien dat er echt een familiecultuur is in Ghana. Met de kinderen van klas 1 gingen we oefenen met getallen en letters herkennen en deze dan ook meteen proberen te schrijven. Ook werd in dit klasje al gestart met kleuren en vormen herkennen in het Engels. Met de kinderen van klas 2 deden we ook oefeningen met het schrijven van getallen en letters, alleen deden we hier ook rekenoefeningetjes.

Sommige ochtenden bestonden alleen uit lesgeven, maar over het algemeen was het gewoon aandacht geven aan de kinderen, de kinderen vermaken en gezellig buiten spelen. Voor de kinderen was het ook heel belangrijk dat wij Engels praatten met hen en met elkaar, zodat ze het konden leren. Dit zorgde voor vele komische momenten omdat ze vaak geen idee hadden wat we van ze vroegen. Zo kwamen ze bijvoorbeeld met een wc-rol aan als je om een matje vroeg!

Sportveld Asebu

In Asebu waren de dagen heel erg wisselend. De ene dag waren er veel kleine kinderen, de andere dag weer veel oudere. En ook het aantal kinderen verschilde van dag tot dag, maar altijd was het een drukke en gezellige boel.

Met de jongste kinderen was daadwerkelijk sporten met regels erg lastig, omdat er een grote taalbarrière bestond. Vandaar dat met de kleine kinderen voornamelijk werd touwtje gesprongen. Ook hebben we met deze groep ballonraces, kruiwagenraces en spelletjes als zakdoek-leggen gespeeld.

Met de oudere kinderen konden we wel echt sporten en ook wat technieken uitleggen. Dit hebben we dan ook zoveel mogelijk geprobeerd. Er was een groot aantal jongens helemaal gefascineerd door voetbal en er was dan ook elke dag training voor hen. En eens in de zoveel tijd gingen ze naar een andere community om daar hun kunsten te tonen in een wedstrijd.

Al met al hebben we veel geleerd tijdens onze reis en het andere leven went echt enorm snel. Je zit totaal in een andere wereld, maar met een bezoekje aan het internetcafé ben je zo weer op de hoogte van de rest van de wereld. Wij hebben ons gedurende onze trip geen enkele keer onveilig gevoeld; er waren altijd mensen die je wilden helpen, waarschuwen of beschermen.

Ghana was voor ons dan ook een unieke en geweldige ervaring: het is een supermooi land met geweldige mensen en er was een goede begeleiding. Zeker een aanrader! Onze volgende trip is alweer in de planning, want je wordt gewoon verliefd op Ghana…

Heel veel plezier,

Maaike en Sanne

PS. Tijdens onze reis hebben we een wekelijkse blog bijgehouden. Mocht je benieuwd zijn, ga dan naar www.mytripblog.org/maaike. Ook is er een filmpje gemaakt tijdens ons werk op het sportveld. Dat kun je hier bekijken: http://www.youtube.com/watch?v=fz4VF6VN_OM

Maaike Wiggers & Sanne Leferink

Terug naar de ervaringsverhalen

Vertel jouw vrienden over deze pagina:

Terug naar boven ▲